Færslusafn

Tónleikadómur: Útgáfutónleikar Noise

FullSizeRender
Hljómsveitin Noise gaf út plötuna Echoes 15. apríl síðastliðinn og hélt af því tilefni útgáfutónleika í Tjarnarbíó á laugardaginn. Einnig eru fyrirhugaðir útgáfutónleikar á Græna hattinum á Akureyri þann 20. maí. Platan er sú fjórða frá sveitinni en fyrri plötur sveitarinnar eru Pretty Ugly (2003), Wicked (2006) og Divided (2010).

Echoes er frábrugðin fyrri verkum sveitarinnar en á plötunni má finna órafmagnaðar útgáfur af eldri lögum þeirra. Lagið „Quiet“ er fyrsti smellurinn af plötunni og er lagið búið að vera á repeat hjá mér síðustu vikurnar. Er ég heyrði svo af útgáfutónleikunum var það aldrei spurning um að skella sér enda kunni ég að meta þennan nýja hljóm.

Ekki skemmdi valið á tónleikastaðnum fyrir enda hefur Tjarnarbíó mikið tilfinningalegt gildi fyrir mig persónulega og leynast miklir töfrar í húsinu. Salurinn var nokkuð þétt setinn og ljóst að framundan var gott kvöld.

Er flestir gestirnir höfðu komið sér fyrir birtust meðlimir Noise á sviðinu og töldu strax í fyrsta lagið af plötunni, „Dark Days“. Ljóst var að sveitin var vel æfð og greinilegt að menn ætluðu að vanda til verka. Eftir lagið heilsaði Einar Vilberg uppá salinn en ljóst var að tímanum yrði ekki eytt í óþarfa blaður og var því næst rennt í smellinn „Quiet“. Ég naut þess vel að fá loksins að heyra lagið í lifandi flutningi en var örlítið smeykur um að hápunkturinn hefði komið of snemma. Það var þó engin ástæða til að örvænta.

Þriðja lag kvöldsins var „Paranoid Parasite“ sem er einmitt fyrsta lagið sem ég heyrði með hljómsveitinni og eitt þekktasta lag sveitarinnar. Lagið var vel útfært þar sem að hljómborðsleikur Valdimars Kristjónssonar var í aðalhlutverki.

Áfram hélt fjörið og „Out of Line“ var næst á dagskrá. Lagið byrjar af krafti og er þrusu gott og minnir svolítið á Jet Black Joe í viðlaginu. Einar Vilberg sýndi flotta takta á gítarnum sem og reyndar mest allt kvöldið en það var sérstaklega gaman að fylgjast með honum spila þetta lag. Valdimar hélt áfram að skila góðu dagsverki sem og Þorvaldur trymbill og Stefán bassaleikari. Þarna voru tónleikarnir komnir á gott flug.

Drengirnir hægðu þó aðeins á ferðinni í laginu „Sleepless“ þar sem söngur Einars fékk að njóta sín vel. Flott lag og ljóst að heilmikið er spunnið í Echoes. Noise voru þó ekki á þeim buxunum að fara að lenda strax og héldu áfram fluginu og léku næst lagið „Sea of Hurt“ af plötunni Divided.

Fyrir lagið „Fathead“ skipti Einar um gítar og fór úr kassagítarnum yfir í Gretsch gítar frá árinu 1959. Tjarnarbíó lætur ekki bjóða sér slíkan dýrgrip tvisvar og skilaði hljómunum frá Gretsch gamla afskaplega vel frá sér út í sal. Í plötukynningu sinni í Popplandi tala meðlimir um að lagið sé ótrúlega skemmtilegt tónleikalag og get ég alveg tekið undir það þó þetta sé ekki endilega besta lagið á plötunni.

Síðasta lagið af plötunni er lagið „So Long“ sem tekið er af Wicked. Verð ég að segja að lagið virkar mun betur á plötunni þar sem Noise nýtur stuðnings strengjasveitar Mark Lanegan. Beri maður lagið saman við sterkustu lög Echoes fellur það svolítið í skuggann. Ég var því ekki tilbúinn til að fara heim þrátt fyrir að Einar og félagar væru búnir að leggja frá sér hljóðfærin og farnir baksviðs.

Einar Vilberg, gítarleikari og söngvari Noise snéri aftur einn síns liðs og sagðist geta tekið eitt lag til viðbótar og náði í Gretsch gamla. Einar tók lagið „Stab in the Dark“, eitt af bestu lögum sveitarinnar sem er þó ekki að finna á Echoes og er það synd enda flutningur Einars á laginu frábær. Að laginu loknu mættu Valdimar, Stefán og Þorvaldur aftur á sviðið og aðstoðuðu Einar við að flytja „Dark Days“ í annað sinn og ljúka þar með vel lukkuðum tónleikum. Sjálfur hefði ég viljað heyra þá taka „Quiet“ í staðinn enda uppáhalds lagið þessa stundina en ég var þó sáttur við frammistöðu drengjanna sem eru með flotta plötu í höndunum í Echoes og mega vera stoltir af.

Þó það sé löngu orðið þreytt að bera hljómsveitir saman við aðrar hljómsveitir verður ekki hjá því komist að tala um Nirvana í sömu andrá og Noise. Þegar ég var að hlusta á Echoes leitaði hugurinn ósjálfrátt í MTV Unplugged in New York plötuna með Nirvana sem eins og heitið gefur til kynna inniheldur órafmagnaðan og lifandi flutning á lögum Nirvana ásamt ábreiðum. Plöturnar eiga það sameiginlegt að höfundar breyta útaf vananum og gefa lögum sínum nýtt líf með órafmögnuðum útsetningum. Þar að auki er grunge’ið í aðalhlutverki hjá báðum hljómsveitum.

Að mínu mati mættu fleiri leika sama leik og Noise, líta um öxl og taka upp órafmagnaðar útgáfur af lögunum sínum. Ég hef áður minnst á að ég væri til í að sjá Agent Fresco gera slíkt og þá almennilega enda hafa þeir sýnt fram á að það er góður grundvöllur fyrir því.

Annars hvet ég fólk til að næla sér í eintak af Echoes og skella sér á útgáfutónleikana á Akureyri þann 20. maí.

Lagalisti kvöldsins:

Dark Days
Quiet

Paranoid Parasite
Out of Line
Sleepless
Sea of Hurt
Fathead
So Long 

Uppklapp

Stab in the Dark
Dark Days

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku plöturnar 2015

Ég var nokkuð ánægður með íslenska plötuárið í ár. Af nógu var að taka þegar átti að velja bestu íslensku plötur ársins og þannig á það auðvitað að vera. Ég vil þó taka fram að þetta er aðeins áhugamál en ekki atvinna mín svo ekki taka þennan lista of hátíðlega.

# 10 Halleluwah – Halleluwah

halleluwah
Sölvi og Rakel sameina krafta sína hér á þessari fyrstu breiðskífu Halleluwah og útkoman er virkilega góð. Tvíeykinu hefur tekist að búa til flotta nútíma popptónlist sem gæti þó vel unað sér á frönsku kaffihúsi á sjötta áratug síðustu aldar.

Lykillög: Dior, Move Me, Spin.

# 9 Vaginaboys – Icelandick 

vagina
Vaginaboys tóku árið 2015 föstum tökum og gáfu út sína fyrstu þröngskífu í byrjun nóvember. Það er líklega engin tilviljun að skífan telji sex lög enda drengirnir þekktir fyrir að vera dálítið klúrir. Tónlistin þeirra er silkimjúk og fara þeir ansi vel með autotune’ið sem verður aldrei þreytandi.

Lykillög: Ekki nóg, Elskan af því bara, Þú ert svo ein.

# 8 Shades of Reykjavík – Shades of Reykjavík

sor666
Shades of Reykjavík lokuðu mögnuðu rappári með sinni fyrstu plötu sem er samnefnd sveitinni. Eins og ég hef áður sagt er fullkomið jafnvægi á rappsveitinni og vega rappararnir hvor annan upp með sínum ólíku persónueinkennum.

Lykillög: Drusla, Enginn þríkantur hér, Sólmyrkvi.

# 7 Sturla Atlas – Love Hurts 

love hurts
Sturla Atlas og hans menn voru rausnarlegir í fyrra og gáfu almenningi báðar plöturnar sínar á netinu. Love Hurts kom út á undan og innihélt fleiri lög en vangaveltur eru um hvort að líta eigi á plötuna sem mixteip eða alvöru breiðskífu. Ég er sáttur við seinni kostinn enda platan afskaplega vel heppnuð og hvergi veikan punkt að finna.

Lykillög: Good Good, Pills, Roll Up, San Francisco.

# 6 Máni Orrason – Repeating Patterns

mani
Máni er gríðarlega þroskaður lagahöfundur þrátt fyrir ungan aldur. Hans fyrsta plata er í raun lygilega góð og horfa líklega margir eldri tónlistarmenn á hann með öfundaraugum. Platan telur tólf lög og af þeim eru aðeins fjögur sem mér þykir ekkert sérstök en restin er gúrmei. Mæli með þessari á fóninn!

Lykillög: Fed All My Days, Miracle Due, I Paint a Picture, Repeating Patterns, Walls Keep Caving In.

# 5 The Vintage Caravan – Arrival

12inchJacket_offset
Ein allra besta og vanmetnasta rokksveit landsins sendir frá sér sína þriðju breiðskífu sem fylgir glæsilega á eftir Voyage. Aldurinn á meðlimum er orðinn hærri og þar af leiðandi er reynslan orðin meiri og það skín í gegn á þessari spikfeitu plötu.

Lykillög: Crazy Hourses, Eclipsed, Last Day of Light, Winter Queen.

# 4 Úlfur Úlfur – Tvær plánetur

ulfur
Úlfarnir vöktu mikla lukku á árinu 2015 og er íslenska þjóðin greinilega sólgin í íslenska rappara sem rappa á íslensku um íslenskan raunveruleika. Mörg laganna á plötunni eru stórgóð eins og lykillögin sem ég nefni hér fyrir neðan en að mínu mati hefði mátt stytta plötuna um fjögur lög. Að mínu mati of margir farþegar sem skemma fyrir heildinni.

Lykillög: Akkeri (feat. Arnór Dan), Brennum allt (feat. Kött Grá Pjé), Tarantúlur (feat. Edda Borg), Tvær plánetur.

# 3 Agent Fresco – Destrier

destrier
Biðin eftir annarri breiðskífu Agent Fresco var eilítið of löng en á endanum alveg þess virði. „Dark Water“ sló aðeins á hungrið í hitt eð fyrra og gaf góð fyrirheit fyrir það sem koma skyldi 2015. Ef ég tala um Destrier eins og vínylplötu þá þykja mér A og B-hliðarnar töluvert sterkari en C og D. Því miður gefur hún svolítið eftir á seinni helmingnum og lögin eru ekki eins sterk og á þeim fyrri en mikið djöfull er hún öflug í fyrri hálfleiknum!

Lykillög: Dark Water, Destrier, See Hell, Wait for Me.

# 2 Markús & the Diversion Sessions – The Truth the Love the Life

markus
Ef ég hefði einhverja hæfileika til að semja og búa til tónlist myndi hún líklega hljóma svipað og það sem Markús og félagar eru að gera. Í fyrstu tók ég Markúsi bara sem grínara og fyndnum gaur og er það aðallega vegna lagsins „É bisst assökunar“ en af þessari plötu af dæma er eins gott að taka hann alvarlega. Tónlistin er afslöppuð og troðfull af lífsgleði sem skín svo sannarlega í gegn á plötunni og ber hún sannarlega nafn með rentu enda iðar hún af lífi, ást og sannleik!

Lykillög: 13th Floor, Blessed, Decent Times, É bisst assökunar, Mónóey.

# 1 Helgi Valur – Notes from the Underground

helgi
Um mitt sumar sá ég að Helgi Valur hafði gefið út nýja plötu en þá hafði ég ekki heyrt neitt af honum í nokkur ár. Það var reyndar ástæða fyrir því enda hafði Helgi glímt við mikla erfiðleika í sínu lífi og m.a. greinst með geðhvarfasýki. Mér fannst og finnst Helgi hafa tekið risastórt stökk frá forverum sínum á þessari plötu sem ég hef valið þá bestu í íslensku deildinni. Helgi opnar sig upp á gátt á plötunni og ræðir um allt milli himins og jarðar í sínu lífi eins og uppáhalds landið sitt, myspace-vinkonu sína, geðsjúkdóminn og kynþokkann. Í tveimur lögum syngur Helgi á íslensku og sýnir þar að hann er engu síðri að semja á sínu móðurmáli. Ég tók miklu ástfóstri við plötuna eftir að hafa heyrt hana fyrst í sumar og hún hefur átt hug minn allan síðan þá. Mín eina eftirsjá er að hafa ekki uppgvötvað hana fyrr og náð útgáfutónleikum hennar í enda maí. Vonandi verða þeir fleiri sem sjá gæði plötunnar og Helga sem listamanns en fyrir utan Straum finnst mér hún hafa siglt alltof hljóðlega undir strauminn.

Lykillög: Angels Lefou, Love Love Love Love, South Korea, Þó að aldrei stytti upp.

Plötur sem voru einnig góðar en komust ekki á lista:

a & e sounds – lp
Björk – Vulnicura
Ensími – Herðubreið
Fræbbblarnir – Í hnotskurn
Jón Ólafsson & Futuregrapher – Eitt
Lord Pusswhip – Lord Pusswhip Is Wack
My Brother Is Pale – Battery Low
Pink Street Boys – Hits #1

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2015

12463566_10154001374357176_1236037855_n

Það var í raun ekkert mál að finna til 20 góð íslensk lög sem stóðu upp úr á þessu ári. Vandamálið var hins vegar að velja bara 20 lög enda 30-40 feykifín lög sem mér datt í hug við vinnslu þessarar færslu. Ég tel að ég sé nokkuð samkvæmur sjálfum mér í eftirfarandi lista en þetta eru þau 20 lög sem ég hlustaði mest á árið 2015.

# 20 „sunday driver“ – a & e sounds

Sennilega óþekktasta lagið á listanum og ég veit í raun frekar lítið um þessa hljómsveit annað en það að hún býr til góða tónlist.

# 19 „Aukalíf“ – Ensími

Að mínu mati aðeins sterkara lag en „Herðubreið“. Þetta lag sýnir að enn er heilmikið líf í hljómsveitinni góðu.

# 18 „Ekki nóg“ – Vaginaboys

Vaginaboys stóðu sig í stykkinu á árinu 2015 og gáfu út góð lög. Af þeim stóð „Ekki nóg“ upp úr.

# 17 „Last Day of Light“ – The Vintage Caravan

Heyrði þetta lag fyrst á tónleikum TVC í ársbyrjun á Gauknum og féll fyrir því samstundis.

# 16 „Stelpur“ – Jón Þór

Ofboðslega jákvæð orka í þessu lagi sem kemur mér alltaf í gott skap.

# 15 „San Francisco“ – Sturla Atlas

Einhver furðuleg blanda af alvöru og gríni hjá Sturlu Atlas-flokknum sem gengur líka svona vel upp.

# 14 „Dior“ – Halleluwah

Tvíeykið Sölvi og Rakel eru hér með geysigott lag sem hefur gamaldags blæ yfir sér.

# 13 „Empire“ – Of Monsters and Men 

Ég var nú ekki yfir mig hrifinn af annarri plötu OMAM en þetta lag náði mér strax.

# 12 „Drusla“ – Shades of Reykjavík

Elli Grill og Leoncie komust kannski oftast á forsíður blaðanna og þá aðallega útaf myndbandinu og samstarfinu við Leoncie. „Drusla“ er aftur á móti fyrsti hreinræktaði SoR-hittarinn af plötunni þeirra og er hann byggður á sterkum stoðum.

# 11 „Miracle Due“ – Máni Orrason

Hittari nr. 2 og hann er engu síðri en „Fed All My Days“ sem kom út í fyrra. Skulum ekki gleyma því að drengurinn er nýorðinn 18 ára!

# 10 „See Hell“ – Agent Fresco

Magnþrungið lag frá einni bestu hljómsveit landsins um þessar mundir. Textinn eftir Arnór er hrein snilld þar sem hann veltir fyrir sér ofbeldi, hefnd og afleiðingum hennar.

# 9 „Waterfall“ – Vök

Enn bíður maður eftir stórri plötu frá Vök og ef útgáfufyrirtækin bíta ekki á öngulinn núna þá er eitthvað mikið að!

# 8 „Í næsta lífi“ – xxx Rottweiler hundar

Ágúst Bent sá til þess að enginn gleymdi hverjir byrjuðu þetta allt saman og ruddu veginn fyrir aðra rappara á Íslandi fyrir allnokkrum árum síðan. Rottweiler hundarnir eru enn drottnarar íslensku rappsenunnar.

# 7 „Brennum allt (ft. Kött Grá Pjé)“ – Úlfur Úlfur

Úlfarnir halda hárrétt á spilunum í þriðja hittaranum af Tvær plánetur og fá til sín góðan gest í Kött Grá Pjé.

# 6 „MORGUNMATUR“ – GKR

Ég viðurkenni að ég var hrifnari af myndbandinu heldur en laginu er ég heyrði það fyrst. En með tímanum hefur það hægt og rólega komið sér vel fyrir í hausnum á mér og hefur ekki hætt að óma þar síðan.

# 5 „Gold Laces“ – Júníus Meyvant 

Ég segi það sama um Júníus og Vök, ég bíð óþreyjufullur eftir stærri plötu frá honum enda veit ég að drengurinn á laglegan lager af góðum lögum sem þurfa að komast út í kosmósinn.

# 4 „Strákarnir“ – Emmsjé Gauti

Maður veltir fyrir sér hvort að innblásturinn að þessu lagi hafi komið eftir rimmuna við Reykjavíkurdætur en hvaðan sem hann kom þá stöndum við eftir með eitt besta lag ársins í höndunum.

# 3 „Snowin'“ – Sturla Atlas

Mögulega er þetta lag að skjóta óvenju hátt á þessum lista en lagið er í miklu uppáhaldi hjá mér í augnablikinu. Sturla verður að koma með eitthvað áþreifanlegt fyrir mig svo ég geti misst mig enn meira.

# 2 „Þó að aldrei stytti upp“ – Helgi Valur

Boðskapur lagsins skilar sér beint til hlustandans og þekki maður söguna á bakvið flytjandann gerir það upplifunina enn áhrifameiri.

# 1 „We Will Live for Ages“ – Hjaltalín

Hjaltalín var bæði góð og vond við aðdáendur sína í ár. Hún færði þeim þetta stórkostlega lag sem féll mjög vel í kramið en gerði þeim einnig þann grikk að láta þar við sitja. Ég vil heyra meira nýtt efni og ég er viss um að aðdáendur Hjaltalín eru sammála mér. Hjaltalín, 2016 er árið ykkar, go nuts!

Lög sem voru nálægt því að komast á topp 20:

„Af ávöxtunum skulið þið þekkja þá“ – Jónas Sig
„Blinking“ – Fufanu
„Draumalandið“ – Gísli Pálmi
„Herðubreið“ – Ensími
„Hvernig sem fer“ – Júlíus Guðmundsson
„Kalt“ – Kælan Mikla
„Lionsong“ – Björk
„Love Love Love Love“ – Helgi Valur
„Mónóey“ – Markús & the Diversion Sessions
„Silent Bite“ – Bang Gang
„Wait for Me“ – Agent Fresco
„Ævintýr“ – Sóley

Torfi Guðbrandsson

Airwaves ’15: Fimmtudagur

Á fimmtudeginum var fyrst haldið í Herrafataverzlun Kormáks & Skjaldar þar sem Grísalappalísa var að gera sig klára fyrir utan dagskrár tónleika sína. Grísalappalísa er í miklu uppáhaldi hjá mér og er klárlega ein besta tónleikasveit landsins um þessar mundir. Stemningin var létt og skemmtileg og voru piltarnir í versluninni rausnarlegir og dreifðu ísköldum bjór fyrir þyrsta gesti. Grísalappalísa henti í frábæra tónleika eins og við var að búast og spiluðu í rúma klukkustund sem er óvanalegt fyrir off venue tónleika. Lísurnar voru þarna að hita sig upp fyrir tónleikana í Hörpu á föstudagskvöldið en skipuleggjendur hátíðarinnar hafa greinilega tröllatrú á hljómsveitinni.

Ferðinni var næst heitið á Gaukinn þar sem pönk hljómsveitin Elín Helena var að spila. Því miður náði ég aðeins helmingnum af tónleikunum en sá þó sveitina taka „Listamaður“ og nýja lagið „Ég bara spyr“. Pönksveitin var örugg í öllum sínum aðgerðum og spilaði lögin sín hátt og snjallt.

Næst var ferðinni heitið á Nasa en þangað hafði ég ekki stigið inn fætinum síðan 2010 og voru það mikil gleðitíðindi þegar ég sá að þessi magnaði tónleikastaður yrði nýttur í hátíðina í ár. Hljómsveitin Börn opnaði föstudagskvöldið á Nasa en ég er enn að klóra mér í höfðinu yfir því að hafa ekki fjárfest í plötunni þeirra í fyrra (ef einhver vill selja mér sitt eintak má hann hafa samband!). Börn er skipuð þremur stelpum og einum strák sem sér um trommuleikinn. Það var ógnarkraftur í hljómsveitinni á Nasa sem mataði gesti af harða dauðapönkinu sínu með glæsibrag.

Fríkirkjan var næsti áfangastaður en þar var Kristín Anna að klára sína tónleika. Kristín Anna var eitt sinn meðlimur í múm og spilar víst á hvaða hljóðfæri sem er. Að þessu sinni spilaði hún á flygil og söng og greinilega ljóst að þarna var atvinnumaður á ferð. Tónlistin var þó ekkert sérstaklega frumleg en CocoRosie og Joanna Newsom skutu upp kollinum er ég hlýddi á Kristínu. Þrátt fyrir ófrumleikann var notalegt að hlusta á Kristínu og alveg þess virði að hafa auga með henni á næstunni.

Næst á dagskrá var hin finnska Mirel Wagner og var hún jafnframt fyrsta erlenda atriðið hjá mér þetta árið. Því miður voru tónleikar hennar frekar litbrigðalausir en hún spilaði á fallegan kassagítar og söng. Lögin voru öll með sama strúktur og breyttist tónninn í röddinni hennar aldrei. Þetta var líkt og hún væri að segja margar sögur í formi afslappaðs söngs og gítarleiks. Mirel spilaði alveg slatta af lögum sem ég get ómögulega munað fyrir utan „Oak Tree“ sem er hennar lang sterkasta lag. Aðeins of einhæft fyrir minn smekk.

Auðvitað var ástæðan fyrir viðveru minni í Fríkirkjunni tónleikar Agent Fresco og náði ég góðu sæti á þriðja bekk. Tónleikar Agent Fresco voru með breyttu sniði en vanalega eða órafmagnaðir (e. acoustic) og hafði Arnór komið því á framfæri daginn áður að farið yrði betur í söguna á bakvið lögin og textana. Hugmyndin fæddist þegar þeir voru að vinna fyrir Reykjarvíkuborg og ákváðu að setja lögin sín í nýjan búning og fara útum allt og spila en það gefur auga leið að kraftmikið rokk Agent Fresco er ekki fyrir hvaða eyru sem er.

Auk meðlima Agent Fresco var fjögurra manna strengjasveit. Hljóðmaður kvöldsins tók sér dágóðan tíma í sína vinnu og las maður það á augnaráði Arnórs söngvara að hann var ekki parsáttur með kauða. Loks hófust tónleikarnir og kunni ég strax að meta órafmagnaða Agent Fresco. Arnór Dan talaði mikið á milli laga og var bæði skemmtilegur og alvarlegur enda yrkisefnin á plötunum tveim ekkert léttmeti. Strengirnir gerðu mikið gagn hvar sem þeir komu inn í lögin og nutu sín vel í kirkjunni. Í sameiningu rúlluðu Agentarnir og strengirnir upp hverju laginu á fætur öðru og var maður næstum því farinn að óska þess að lögin væru svona á plötunum.

Áður en að „Eyes of a Cloud Catcher“, síðasta lag kvöldsins var leikið talaði Arnór um tilurð textans sem hann samdi um kveðjustundina við föður hans sem lést úr krabbameini. Arnór var gráti nær en tók það skýrt fram að hann gæti ekki sungið þetta lag ef hann myndi bresta í grát og það myndi skila sér í því að allir tónleikagestir yrðu grátandi vegna slæms flutnings. Arnór tileinkaði lagið föður sínum heitnum og söng lagið af mikilli innlifun en Tóti spilaði á flygilinn. Flutningurinn var í einu orði sagt magnaður og ég er hræddur um að hverjum einasta gesti hafi vöknað um augun. Kirkjan spilaði að sjálfsögðu risastóra rullu í þessari upplifun. Arnór átti ekki mikið eftir af laginu þegar hann brast í grát og stóðu þá gestir samstundis upp og þar á meðal ég og klöppuðu vel og lengi fyrir Arnóri og þessum mögnuðu tónleikum sem snertu held ég alla í hjartastað. Ég geri kröfu á að Agent Fresco gefi út þessar órafmögnuðu útgáfur af lögunum svo maður geti fengið að njóta laganna í ró og næði á sunnudagskvöldum. Engin pressa samt.

Eftir tónleika Agent Fresco var aðeins kíkt inn á Nasa þar sem að Operators var að spila. Dan Boeckner og félagar voru í miklum ham og litu afskaplega vel út. Algjör synd að hafa ekki séð meira af þeim en svona er Airwaves.

Næstur á dagskrá hjá mér var Father John Misty sem lokaði Silfurberginu í Hörpu þetta kvöldið. Ég gat engan veginn undirbúið mig fyrir þá tónleika enda J. Tillman bersýnilega maður sem maður þarf að sjá með berum augum. Það er mikill glæsileiki yfir kauða og ekki skemmir magnaða röddin sem maðurinn býr yfir. Tónleikarnir fóru nokkuð rólega af stað og eitt lagið var gjörónýtt vegna hátíðnihljóðs í hljóðkerfinu. En það var í seinni helmingnum af tónleikunum sem ég var gjörsamlega heillaður af J. Tillman. Gerðu það að verkum lög eins og „Hollywood Forever Cemetery Sings“ og „Bored in the U.S.A.“ en þar átti sér stað skondið atvik þegar J. Tillman tók síma af áhorfanda sem var með stillt á upptöku og tók upp lokapartinn af laginu. Þegar því var lokið setti hann símann í vasann sinn og sagði við eiganda símans „You will thank me for this later when you have some actual memories of this show“ og uppskar mikil hlátrasköll í salnum. Einnig átti hann sprenghlægilegt atvik er hann sagði það vera frábært að vera kominn til Íslands, heimili kántrýtónlistar sem er náttúrulega mesta þvæla.

Sem sagt ótrúlega skemmtilegur gaur hann J. Tillman og frábær laga- og textahöfundur. Eftir tónleikana fjárfesti ég nýju plötunni hans á vínyl og er kominn með manninn gjörsamlega á heilann. Ótrúlega vel heppnaður dagur og nokkuð ljóst að erfitt yrði að toppa hann.

IMG_4094

 

Torfi Guðbrandsson

Yfirheyrslan: Hörður Már Bjarnason (M-Band)

Hörður Már er ungur tónlistarmaður og býr til tónlist undir nafninu M-Band. Í mars gaf hann út plötuna EP sem inniheldur sex frumsamin lög. Hann kemur fram á Airwaves og spilar á Faktorý á miðvikudeginum ásamt því að spila á off venue dagskránni. Potturinn tók hann í yfirheyrslu.

Fullt nafn: Hörður Már Bjarnason.

Aldur: 23 vetra.

Staða í hljómsveit: Söngvari, hljómborðsleikari og græjupervert.

Fyrri hljómsveitir/verkefni: Það er eiginlega rosa mikið og fjölbreytt! Mest af því hefur verið að spila með allskonar ballsveitum og sveitum sem skapaðar voru fyrir menntaskólasýningar. Það sem ég var þó síðast að gera var að leika með blússveitinni Stone Stones og semja tónlist fyrir menntaskólaleikverk.

Áhrifavaldur/ar þínir: Úff… það eru rosa margir. Það eru í raun og veru bara tónlistarmenn sem eru að gera tónlist sem höfðar einhvern veginn til mín, óháð því hvernig tónlist það er. Það er kannski helst að nefna Modeselektor þessa stundina hvað varðar lagasmíðar, hljóðsköpun og hljóðblöndun. Þeir vita alveg hvað þeir eru að gera.

Hefurðu gefið eiginhandaráritun: Hehe nei. Ég þarf nú ekkert eitthvað að berja af mér aðdáendurna… ennþá. Djók!

Frægasti tónlistarmaður sem þú hefur hitt: Ég hef hitt Björn Jörund einhvern tímann, man ekki eftir einhverjum fleiri stórum nöfnum.

Efnilegasti tónlistarmaður/hljómsveit landsins: Já þeir eru alveg nokkrir! Ásgeir Trausti er kannski efstur á blaði þar sem hann er að gera allt gjörsamlega vitlaust!

Ofmetnasti tónlistarmaður/hljómsveit landsins: Ég veit eiginlega ekki hvað ég get sagt hér. Eins og ég sé þetta og er ekki búinn að stúdera þetta mikið, þá eru held ég langflestir að fá það sem þeir eiga skilið, í góðri merkingu.

Vanmetnasti: Enginn sem ég hef tekið eftir. Kannski er það líka bara málið… 😦

Drauma staður til að spila á: Ég sá alltaf fyrir mér að spila á Nasa, en nú er sá staður ekki til lengur þannig að ég er ekki alveg viss.

Bestu tónleikar sem þú hefur spilað á: Það eru nú ekki margir tónleikarnir sem ég hef spilað á, en einhvern tímann spilaði ég í Berlín. Það var fáránlega gaman! Staðurinn var mjög flottur, kjallari lengst ofan í jörðinni þar sem allir veggir voru graffaðir í spað með neon málningu, vatnsleiðslur í loftunum, diskókúla og sjónvörp inn í veggjunum, mjög reif-legt allt saman. Svo var bara mjög gott sánd og mjög góð stemning í fólki.

Bestu tónleikar sem þú hefur séð: Ég held að það séu tónleikar Queens of the Stone Age í Laugardalshöll 2005.

gogoyoko eða tonlist.is: Gogoyoko alveg klárt mál! Ég hef ekki snert þetta tonlist.is dót..

Ef þú mættir velja hvern sem er á Íslandi til að semja lag með: Það væri kannski Magnús Tryggvason Elíassen trommari eða jafnvel Þórarinn Guðnason úr Agent Fresco. Eða báðir! Það gæti allt saman orðið mjög áhugavert.

En utan landsteina: Kannski Anthony Hegarty. Annars veit ég ekki. Ég er annars að vinna núna mikið með Veriníque Jacques, sellóleikara. Það er bara mjög gaman.

Segðu okkur frá skemmtilegu atviki sem hefur hent þig á tónleikum: Ég var einhvern tímann beðinn um óskalag. Þá hélt einhver að ég væri dj. Mér fannst það pínu fyndið þar sem ég var með eiginlega of mikið af græjum til að vera dj.

Hvað er framundan: Á döfinni er plötuútgáfa og svo auðvitað Airwaves. Svo heldur lífið bara áfram með öllu sem því fylgir…

Torfi