Færslusafn

Topp 5: Bestu íslensku plöturnar 2016

Það er svolítið liðið á árið og ég ætlaði að láta það vera að gera fleiri árslista. Ég hef hins vegar ekki náð almennilegum svefni þar sem mér finnst ég eiga eftir óklárað verk, ég verð hreinlega að koma þessu frá mér. Ég ætla hins vegar að hafa þetta einfalt og stutt.

# 5 Kaleo – A/B 

kaleo-a-b

A/B er fyrsta plata Kaleo fyrir alheimsmarkað. Fyrir okkur Íslendingum er hún bæði gömul og ný enda fjögur lög að finna af frumburði Kaleo og sex ný lög sem ekki hafa komið út á plötu áður. Kaleo tekst að púsla þessu vel saman og ákveður að skipta plötunni hálfpartinn í tvennt. Á a-hliðinni er meira um rokk og ról á meðan b-hliðin er á rólegri nótunum. Persónulega set ég b-hliðina oftar á heima í stofu. Feykifín plata frá Mosfellingunum sem útlendingurinn ætti að taka vel í.

Lykillög: All the Pretty Girls, Save Yourself, Way Down We Go.

# 4 Júníus Meyvant – Floating Harmonies 

junius-meyvant-floating-harmonies

Þessari plötu hafði ég beðið eftir lengi. Á meðan biðinni stóð hafði Júníus Meyvant gefið út 4 lög sem var hvert öðru betra þó að hann hafi aldrei náð að toppa „Color Decay“ að mínu mati. Platan er nokkuð þægileg áheyrnar þó að við og við komi fram öflugt brass. Viðurkenni þó að ég bjóst við meiri epík.

Lykillög: Color Decay, Gold Laces, Mighty Backbone.

# 3 Emmsjé Gauti – Vagg & velta

vaggogvelta

Rétt eins og með plötu Júníusar hafði maður beðið eftir þessari í nokkra mánuði. Emmsjé Gauti nýtti sér meðbyrinn frá rappárinu mikla 2015 og gaf út tvær plötur! Vagg & velta var hins vegar platan sem allir voru að bíða eftir. Platan er góð en líður þó fyrir lengd sína sem gerir það að verkum að hún hafnar í 3. sæti. Að mínu mati eru fjórir farþegar á plötunni sem hefðu mátt lenda á klippiborðinu. Restin dugar þó í að skila Vagg & veltu í bronssætið.

Lykillög: Djammæli, Loftsteinn, Reykjavík, Silfurskotta, Strákarnir.

# 2 GKR – GKR EP 

gkr

Einn mánudagsmorgun leit þessi 9 laga EP plata dagsins ljós sem enginn bjóst við en allir voru hins vegar til í. GKR fór óhefðbundna leið í útgáfu en fyrst og fremst var það innihaldið sem skipti máli. GKR klikkaði ekki á því. Slagarana „Morgunmatur“ og „Tala um“ var að sjálfsögðu að finna ásamt fleiri afbragðslögum. GKR sker sig úr í rappsenunni á Íslandi og hefur sinn einstaka stíl sem er eilítið hallærislegur en á sama tíma grjótharður.

Lykillög: Meira, Morgunmatur, Tala um, Velkomin

# 1 Aron Can – Þekkir stráginn 

aroncan

Það er eiginlega rannsóknarefni hvernig 16 ára piltur getur bara mætt á svæðið og toppað allt sem er í gangi í íslenskri tónlistarsenu. Flestir á þessum aldri hafa vit á því að bíða í nokkur ár og nýta tímann í að æfa sig meira, fá meiri reynslu og þroska sig sem tónlistarmenn en það er ekki tilfellið með Aron Can. Drengurinn hefur allan pakkann, útlitið, röddina og lögin. Velgengnin hefur fært honum frægð og frama sem hefur stigið honum eilítið til höfuðs undanfarið en er við öðru að búast þegar maður getur státað sig af lagi eins og „Rúllupp“ tveimur árum eftir fermingu? Stjörnustælarnir munu eldast af honum en við skulum vona að hæfileiki hans til að skapa tónlist fari ekki neitt.

Lykillög: Enginn mórall, Rúllupp, Þekkir stráginn.

Torfi Guðbrandsson

 

 

Bestu íslensku lögin 2016 #12-1

screen-shot-2016-12-30-at-1-16-19-pm

# 12 Flekar – „Terrible Movies“
Flekar er ný hljómsveit sem minnir svolítið á Prins Póló ef Matt Berninger væri söngvarinn. Sveitin samanstendur af þremur piltum sem eru einnig meðlimir í pönksveitinni Elín Helena. Tónlistin er þó gerólík en Flekarnir munu eflaust verða tíðari gestir í stofunni heima.

# 11 GKR – „Meira“ 
Eitt af þremur bestu lögunum með GKR. Hér er hann ögn reiðari en venjulega og núna veit maður fyrir víst að hann er kominn til að vera. Rólegi parturinn sem byrjar á 2:18 er svo algjörlega sturlaður.

# 10 Berndsen – „Shaping the Grey (feat. Elín Ey og Högni)“
Berndsen er snillingur, það er löngu vitað. Hér róar hann hins vegar á ný mið ásamt einvalaliði hljóðfæraleikara og söngvara. Eitt besta lag Berndsen staðreynd og spennan fyrir næstu plötu orðin meiri fyrir vikið.

# 9 Vök – „Waiting“
Hin íslenska The xx lætur okkur enn bíða eftir fyrstu stóru plötunni. Hún hefur samt stytt biðina heldur betur með einu besta lagi ársins.

# 8 Prins Póló – „Læda Slæda“
Prinsinn var nokkuð aktívur í ár og það kæmi mér ekkert á óvart ef við fengjum nýja plötu frá honum á nýju ári.

# 7 Vaginaboys – „Feeling“ 
Fyrsta lag Vaginaboys á ensku og það er eins og þeir hafi aldrei gert neitt annað. Lagið kom út snemma í ár með mögnuðu myndbandi og maður hélt að maður væri kominn á græna grein hjá þeim en því miður kom ekki meira frá þeim. 2017 er ykkar að grípa drengir, annars segi ég til ykkar!

# 6 GKR – „Tala um“ 
GKR hefur áreiðanlega verið löngu þreyttur á því að fólk segði um hann að hann ætti bara eitt lag. Það var því á brattann að sækja hefði maður haldið hvað næsta skref varðaði. Meik or breik. En hvað gerði maðurinn, jú hann gaf út lag sem er ekki hægt að skilja öðruvísi en hálfgert diss á efasemdaraddirnar. Lagið varð fljótlega mjög vinsælt og salan á Vit Hit drykknum tók mikinn kipp.

# 5 Emmsjé Gauti – „Silfurskotta (feat. Aron Can)“ 
Eflaust vinsælasta lag ársins með tveimur vinsælustu röppurum landsins, 800.000 spilanir á Spotify ljúga ekki. Emmsjé opnar sig upp á gátt og sýnir okkur að hann er mannlegur líka. Lagið náði til breiðari hóps og yngsta kynslóðin hreifst með. Foreldrar áttu þó erfitt með að útskýra fyrir börnum sínum hvað það þýddi að lærin væru að snerta kinnarnar og tungusmakka einhvern.

# 4 Samaris – „Wanted 2 Say“ 
Þriðja plata Samaris olli mér vonbrigðum en ég var með miklar væntingar eftir að hafa heyrt þetta lag enda besta lag sveitarinnar til þessa.

# 3 Aron Can – „Enginn mórall“
Enginn vissi hver Aron Can var fyrir ári síðan, í dag er hann eitt heitasta nafnið í íslenskri tónlistarsenu. „Enginn mórall“ var eitt af fyrstu lögunum sem hann gaf frá sér og fljótlega voru allir að missa sig yfir kauða og það átti bara algjörlega rétt á sér.

# 2 Sturla Atlas – „Talk“ 
Ég verð að segja að SEASON2 er sísta platan sem hefur komið frá Sturlu Atlas flokknum. Hins vegar eru tvö feykigóð lög á gripnum, þetta og „Mean 2 U“. Ég varð strax ástfanginn um leið og ég heyrði „Talk“ og síðan þá hef ég reglulega sett það í gang. Nálgunin í textanum er óvenjuleg en um leið stórskemmtileg þar sem Sturla snýr upp á hefðbundnu formúluna og tekur hina hliðina á samböndum.

# 1 XXX Rottweiler Hundar – „Negla“
Það þarf ekki að spyrja að því hver vermir toppsætið þegar drottnarar íslenskrar rappsenu koma loksins saman og henda í nett „rant“ á starfsbræður sína sem þeim hefur ef til vill fundist vera orðnir alltof háværir og góðir með sig. Textinn er grjótharður og Bent og Blaz Roca sýna að þeir hafa engu gleymt frá gullaldarárum sínum. Það borgar sig ekki að fokka í rottweiler hundum.

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2016 #25-13

screen-shot-2016-12-31-at-1-27-17-am

Það má segja að annað árið í röð hafi íslenska tónlistarárið einkennst af rappi. Menn nýttu sér meðbyrinn frá því í fyrra og voru duglegir að gefa út efni, allt frá einu lagi upp í tvær plötur. Árslistinn er svolítið litaður af rappinu en einnig slæðast inn lög úr öðrum áttum hér og þar.

# 25 Bara Heiða – „Stormtrooper“
Stjörnustríðsheimurinn vaknaði heldur betur til lífsins í fyrra með The Force Awakens og eflaust hefur Heiða orðið fyrir áhrifum og hent í eitt lag til heiðurs hvítu hjálmanna. Þægilegt og grípandi lag með stórskemmtilegu myndbandi.

# 24 Tungl – „The Road“
Eflaust er Tungl nafn sem fáir kannast við enda hafa þeir haft hægt um sig fyrir utan eina tónleika á Húrra í ársbyrjun. Um er að ræða íslenska stjörnuhljómsveit sem Birgir Ísleifur (Motion Boys) fer fyrir. Þetta lag kom út í ár og er geysilega gott!

# 23 Moji & the Midnight Sons – „Island“
Hljómsveit sem ég uppgvötvaði á Airwaves í ár. Hér er um að ræða ekta blúsrokksveit þar sem söngkonan Moji sýnir mögnuð tilþrif sem og gítarleikarinn Bjarni (Mínus, Tungl).

# 22 Kaleo – „Save Yourself“
Að mínu mati býr Jökull yfir einni bestu röddinni í íslenska bransanum í dag og oft finnst mér hann njóta sín betur í rólegu lögunum eins og hér.

# 21 Skálmöld – „Niðavellir“
Ég er ekki mesti Skálmaldar aðdáandi sem þú finnur en hér finnst mér þeir algjörlega hitta í mark.

# 20 JFDR – „White Sun“
Jófríður er sennilega uppáhalds tónlistarmaðurinn minn í kvennadeildinni þessa stundina. Undanfarin ár hefur hún verið í hljómsveitum eins og Pascal Pinon, Samaris og Gangly en hér er hún ein á báti og fer létt með það.

# 19 Sycamore Tree – „My Heart Beats for You“
Það var löngu kominn tími á að Ágústa Eva fengi að spreyta sig á frumsömdum lögum enda er hún ein af okkar betri söngkonum. Það er enginn nýliðabragur á fyrsta lagi hennar og Gunnars Hilmarssonar sem minnir óneitanlega á samstarf Nick Cave og Kylie Minogue.

# 18 Alexander Jarl – „Allt undir“
Fyrsta sem maður hugsar þegar maður heyrir þetta lag er hvort að þetta sé sami maður og samdi „Brjálaður“. Það er í lagi að vera mjúkur í dag og í tilfelli Jarlsins skilar það sér í besta lagi hans hingað til.

# 17 Amabadama – „Ai Ai Ai“
Fyrsta lagið sem kemur út síðan að breiðskífan Heyrðu mig nú leit dagsins ljós fyrir tveimur árum. Amabadama getur dimmu í dagsljós breytt og því meira sem við fáum að heyra frá þeim því betra.

# 16 Júníus Meyvant – „Mighty Backbone“ 
Júníus hefur verið minn maður allar götur síðan hann gaf út „Color Decay“. Það er erfitt að velja úr lögum Júníusar sem komu út á árinu en „Mighty Backbone“ er hnitmiðað og vel heppnað þar sem ekki ein sekúnda fer til spillis.

# 15 Emmsjé Gauti – „Djammæli“
Það hefur lengi vantað gott íslenskt afmælislag enda löngu orðið þreytt að pósta „Afmæli“ með Á móti sól þegar stóri dagurinn rennur upp. Frasinn „Mamma viltu mæla mig ég held ég sé orðinn veikur Ó SJITT“ festist fljótlega í daglegu tali fólks, allt frá leikskólabörnum upp í eldri borgara á Hrafnistu og var hann orðinn umönnunarfólki hvimleiður. Gauti er klár strákur og sennilega verður lagið það mest umbeðna á Fabrikkunni næstu árin.

# 14 Auður – „3d“
Loksins fékk maður að heyra meira frá Auði en lagið hans „South America“ var búið að vera lengi á repeat hjá mér. Lagið er þægilegt áheyrnar og textinn er í anda nútímans.

# 13 Ljúfur Ljúfur – A-A-A (Orðbragðslagið)
Hliðarsjálf Úlfs Úlfs virkaði vel á mig í ár. Takturinn er frábær og frammistaða Arnars er mögnuð þar sem hann rappar nánast í einni runu. Textinn er stórskemmtilegur og gaman að sjá hvernig Arnar púslar orðunum saman. Það hefði verið auðvelt að klúðra þessu en í staðinn fáum við eitt af betri lögum Úlfanna í hús.

Torfi Guðbrandsson

 

Airwaves ’16: Miðvikudagur

img_0158

Hvað er betra til að rífa þögnina á þessari síðu en að fjalla aðeins um Iceland Airwaves hátíðina? Lengi vel ætlaði ég mér ekki að kaupa armband á hátíðina í ár þar sem lænöppið vakti ekki neinar sérstakar kenndir hjá mér en það er eiginlega ekki hægt að leiðast á Airwaves svo ég skellti mér á armband á þriðjudaginn.

Eins og alkunnugt er eru miðvikudagarnir oftast helgaðir íslenskum listamönnum. Það heyrir til undantekninga að erlend atriði skjóti upp kollinum á miðvikudögum, Biffy Clyro gerði það t.d. á Nasa 2008 og í ár var það rapparinn Dizzee Rascal sem ætlaði að loka kvöldinu í Silfurbergi. Ég setti því stefnuna þangað eftir vinnu.

Fyrsta atriði kvöldsins og hátíðarinnar í ár voru Reykjavíkurdætur í Silfurbergi. Ég var að sjá þær í fyrsta skipti á tónleikum og ég neita því ekki að ég var spenntur. Þær voru nýbyrjaðar þegar ég gekk inn og sogaðist ég nær og nær sviðinu. Stúlkurnar voru allar eins klæddar og voru stanslaust á hreyfingu um allt sviðið, ýmist veipandi eða með almenn dólgslæti. Ofan á allt þetta flæddu góðir taktar um salinn og áberandi góðar frammistöður í rappdeildinni. Þær lögðu allt í þessa tónleika að mér fannst og það skilaði sér algjörlega út í sal. Typpið mitt skrapp hálfpartinn saman þegar þær tóku til máls og þá sérstaklega Þuríður Blær og Tinna. Aðrar voru samt spot on líka og gaman að sjá þessa dreifingu þar sem nánast allir meðlimir létu í sér heyra. Eiginlega fáránlega góðir tónleikar ef ég á að segja eins og er, hárrétt uppbyggðir þar sem síðustu tvö lögin, „Drusla“ og „Ógeðsleg“, skildu mann eftir með hökuna í gólfinu.

Ég ákvað að hvíla Emmsjé Gauta aðeins og kíkja í Norðurljósasalinn á Glowie. Ég var ekki nógu hrifinn af því sem ég sá þar og fór því rakleiðis aftur í Silfurbergið til að ná restinni af Emmsjé. Emmsjé Gauti er góður, á því er enginn vafi og vinsældir hans eru verðskuldaðar, hins vegar verða þær honum að falli þegar maður sér hann reglulega. Á stærri tónleikum er hann í raun alltaf með sama showið, þar sem hann skiptir salnum í tvennt líkt og Móses gerði við Rauðahafið og lætur öllum látum í laginu „Nýju fötin keisarans“. Eftir það fer hann úr bolnum, nær sér í trommukjuða og lætur symbalinn finna fyrir því. Þetta er allt saman mjög flott og tilkomumikið en í annað eða þriðja skiptið er þetta bara eins og að sjá endursýnda mynd á rúv, góð mynd en óþarfi að sjá hana aftur. Neita því þó ekki að það var ánægjulegt að sjá hann taka „Strákarnir“ og „Silfurskotta“.

Þá var komið að Dizzee Rascal. Ég vissi í raun ekki við hverju var að búast, ég er ekki reglulegur hlustandi en er þó mikill aðdáandi lagsins „Dance Wiv Me“. Ég prófaði að fletta kauða upp á Wikipediu fyrr um daginn og tók eftir því að fyrstu fjórar plöturnar hans voru allar að fá glimrandi dóma og maðurinn einn af frumkvöðlum græmsins (e. grime). Það var því greinilega eitthvað spunnið í manninn þó ég þekkti ekki efnið hans neitt sérstaklega vel. Það er óhætt að segja að Dizzee og félagar hafi tekið við heitum salnum og fýrað hann enn frekar upp. Rímurnar flæddu úr Dizzee Rascal á ótrúlegum hraða og alveg magnað hvernig maðurinn fer að þessu án þess að vefjast tunga um tönn. Þannig hélt hann stanslaust áfram í ca. klukkutíma. Magnað. Hann var þar að auki studdur af fimum taktsmið, aðstoðar rappara sem var með honum á sviðinu alla tónleikana og alveg hreint mögnuðum söngvara sem skaut upp kollinum við og við. Án þessara manna sem ég kann engin skil á hefðu tónleikarnir ekki verið eins öflugir. Hápunktar tónleikanna voru að sjálfsögðu „Dance Wiv Me“ og lokalagið „Bonkers“.

Í það heila þéttur miðvikudagur sem gefur vonandi góð fyrirheit um framhaldið!

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2015

12463566_10154001374357176_1236037855_n

Það var í raun ekkert mál að finna til 20 góð íslensk lög sem stóðu upp úr á þessu ári. Vandamálið var hins vegar að velja bara 20 lög enda 30-40 feykifín lög sem mér datt í hug við vinnslu þessarar færslu. Ég tel að ég sé nokkuð samkvæmur sjálfum mér í eftirfarandi lista en þetta eru þau 20 lög sem ég hlustaði mest á árið 2015.

# 20 „sunday driver“ – a & e sounds

Sennilega óþekktasta lagið á listanum og ég veit í raun frekar lítið um þessa hljómsveit annað en það að hún býr til góða tónlist.

# 19 „Aukalíf“ – Ensími

Að mínu mati aðeins sterkara lag en „Herðubreið“. Þetta lag sýnir að enn er heilmikið líf í hljómsveitinni góðu.

# 18 „Ekki nóg“ – Vaginaboys

Vaginaboys stóðu sig í stykkinu á árinu 2015 og gáfu út góð lög. Af þeim stóð „Ekki nóg“ upp úr.

# 17 „Last Day of Light“ – The Vintage Caravan

Heyrði þetta lag fyrst á tónleikum TVC í ársbyrjun á Gauknum og féll fyrir því samstundis.

# 16 „Stelpur“ – Jón Þór

Ofboðslega jákvæð orka í þessu lagi sem kemur mér alltaf í gott skap.

# 15 „San Francisco“ – Sturla Atlas

Einhver furðuleg blanda af alvöru og gríni hjá Sturlu Atlas-flokknum sem gengur líka svona vel upp.

# 14 „Dior“ – Halleluwah

Tvíeykið Sölvi og Rakel eru hér með geysigott lag sem hefur gamaldags blæ yfir sér.

# 13 „Empire“ – Of Monsters and Men 

Ég var nú ekki yfir mig hrifinn af annarri plötu OMAM en þetta lag náði mér strax.

# 12 „Drusla“ – Shades of Reykjavík

Elli Grill og Leoncie komust kannski oftast á forsíður blaðanna og þá aðallega útaf myndbandinu og samstarfinu við Leoncie. „Drusla“ er aftur á móti fyrsti hreinræktaði SoR-hittarinn af plötunni þeirra og er hann byggður á sterkum stoðum.

# 11 „Miracle Due“ – Máni Orrason

Hittari nr. 2 og hann er engu síðri en „Fed All My Days“ sem kom út í fyrra. Skulum ekki gleyma því að drengurinn er nýorðinn 18 ára!

# 10 „See Hell“ – Agent Fresco

Magnþrungið lag frá einni bestu hljómsveit landsins um þessar mundir. Textinn eftir Arnór er hrein snilld þar sem hann veltir fyrir sér ofbeldi, hefnd og afleiðingum hennar.

# 9 „Waterfall“ – Vök

Enn bíður maður eftir stórri plötu frá Vök og ef útgáfufyrirtækin bíta ekki á öngulinn núna þá er eitthvað mikið að!

# 8 „Í næsta lífi“ – xxx Rottweiler hundar

Ágúst Bent sá til þess að enginn gleymdi hverjir byrjuðu þetta allt saman og ruddu veginn fyrir aðra rappara á Íslandi fyrir allnokkrum árum síðan. Rottweiler hundarnir eru enn drottnarar íslensku rappsenunnar.

# 7 „Brennum allt (ft. Kött Grá Pjé)“ – Úlfur Úlfur

Úlfarnir halda hárrétt á spilunum í þriðja hittaranum af Tvær plánetur og fá til sín góðan gest í Kött Grá Pjé.

# 6 „MORGUNMATUR“ – GKR

Ég viðurkenni að ég var hrifnari af myndbandinu heldur en laginu er ég heyrði það fyrst. En með tímanum hefur það hægt og rólega komið sér vel fyrir í hausnum á mér og hefur ekki hætt að óma þar síðan.

# 5 „Gold Laces“ – Júníus Meyvant 

Ég segi það sama um Júníus og Vök, ég bíð óþreyjufullur eftir stærri plötu frá honum enda veit ég að drengurinn á laglegan lager af góðum lögum sem þurfa að komast út í kosmósinn.

# 4 „Strákarnir“ – Emmsjé Gauti

Maður veltir fyrir sér hvort að innblásturinn að þessu lagi hafi komið eftir rimmuna við Reykjavíkurdætur en hvaðan sem hann kom þá stöndum við eftir með eitt besta lag ársins í höndunum.

# 3 „Snowin'“ – Sturla Atlas

Mögulega er þetta lag að skjóta óvenju hátt á þessum lista en lagið er í miklu uppáhaldi hjá mér í augnablikinu. Sturla verður að koma með eitthvað áþreifanlegt fyrir mig svo ég geti misst mig enn meira.

# 2 „Þó að aldrei stytti upp“ – Helgi Valur

Boðskapur lagsins skilar sér beint til hlustandans og þekki maður söguna á bakvið flytjandann gerir það upplifunina enn áhrifameiri.

# 1 „We Will Live for Ages“ – Hjaltalín

Hjaltalín var bæði góð og vond við aðdáendur sína í ár. Hún færði þeim þetta stórkostlega lag sem féll mjög vel í kramið en gerði þeim einnig þann grikk að láta þar við sitja. Ég vil heyra meira nýtt efni og ég er viss um að aðdáendur Hjaltalín eru sammála mér. Hjaltalín, 2016 er árið ykkar, go nuts!

Lög sem voru nálægt því að komast á topp 20:

„Af ávöxtunum skulið þið þekkja þá“ – Jónas Sig
„Blinking“ – Fufanu
„Draumalandið“ – Gísli Pálmi
„Herðubreið“ – Ensími
„Hvernig sem fer“ – Júlíus Guðmundsson
„Kalt“ – Kælan Mikla
„Lionsong“ – Björk
„Love Love Love Love“ – Helgi Valur
„Mónóey“ – Markús & the Diversion Sessions
„Silent Bite“ – Bang Gang
„Wait for Me“ – Agent Fresco
„Ævintýr“ – Sóley

Torfi Guðbrandsson