Færslusafn

Bestu íslensku lögin 2017 #20-11

# 20 Fufanu – „White Pebbles“
Fufanu er sennilega ein svalasta hljómsveit landsins. Tónlist Fufanu er alþjóðleg og einskorðast ekki við íslenskan markað. Lagið „White Pebbles“ er hápunktur af annarri breiðskífu þeirra Sports og það er óhætt að mæla með myndbandi þeirra við lagið, sem er eins og hljómsveitin, eitursvalt.

# 19 Reykjavíkurdætur ásamt Röggu Hólm – „Reppa heiminn“
Það kom engin stór plata frá Reykjavíkurdætrum síðasta ár en það verður að teljast líklegt að þær sendi frá sér aðra breiðskífu sína í ár enda búnar að senda frá sér nokkur ný lög. „Reppa heiminn“ stóð upp úr og sýnir úr hverju stelpurnar eru gerðar og það er eins gott að passa sig!

# 18 Högni – „Moon Pitcher“ 
Högni sendi loksins frá sér sína fyrstu sólóbreiðskífu í ár. Platan er góð en þarfnast aðlögunar enda nokkuð óhefðbundin og fer í ýmsar áttir. Lagið „Moon Pitcher“ þarfnaðist þó engrar aðlögunar og sýnir allt það besta sem Högni hefur upp á að bjóða.

# 17 Hatari – „X“ 
Hatari var sennilega sú íslenska hljómsveit sem kom hvað best frá Iceland Airwaves hátíðinni í ár. EP platan þeirra Neysluvara kom út í tæka tíð fyrir hátíðina og í einni svipan var hún ein umtalaðasta sveit landsins. „X“ er tryllt lag með kýrskýrum skilaboðum. Ég myndi allavega ekki vilja mæta þessum piltum í dimmu húsastræti, sérstaklega ekki trommaranum.

# 16 Úlfur Úlfur – „Bróðir“
Ég verð að viðurkenna að ég var fyrir eilitlum vonbrigðum með nýju plötuna hjá Úlfi Úlfi. Hún náði ekki sömu hæðum og Tvær plánetur en inn á milli er að finna frábær lög eins og „Bróðir“.  

# 15 Júníus Meyvant – „Mr. Minister Great“
„Mr. Minister Great“ er í raun gamalt lag en kom ekki út fyrr en 2017 og var m.a. á sérstakri Record Store Day útgáfu af Floating Harmonies sem var til að mynda ein af plötum ársins 2016 á Pottinum. Lagið er á pari við það besta sem Júníus hefur verið að gera og það er ánægjulegt að geta loksins notið þess í stofunni heima.

# 14 Bubbi Morthens – „Sól bros þín“
Bubbi leitaði aftur í einfaldleikann með plötunni sinni Túngumál og „Sól bros þín“ gaf smjörþefinn af því sem koma skyldi af þeirri plötu. Það fer ekki á milli mála um hvern er að ræða þegar lagið fer af stað, það er ákveðinn Bubbabragur yfir laginu sem er í rólegri kantinum og ákaflega ljúft áhlustunar.

# 13 Alexander Jarl – „Láttu í friði“
Alexander Jarl gaf út sína fyrstu breiðskífu í október í fyrra. Ef minnið er ekki að svíkja mig var „Láttu í friði“ fyrsta lagið af plötunni sem kom út. Lagið er stórgott og byrjunin setur tóninn fyrir það sem á eftir kemur. Maður heyrir á laginu að Alexander nýtir uppruna sinn í föðurlegg sem gerir lagið og reyndar mest alla plötuna frábrugðna annarri rapptónlist sem kemur út á Íslandi. Og það er x-faktorinn sem að Alexander Jarl hefur.

# 12 Floni – „Leika“
Annað lagið af þremur sem kom út með autotjúnaða neðanjarðasenumanninum Flona áður en hann náði að ropa frá sér 9 laga plötu í byrjun desember. Hann fær að eiga það að hann fer vel með autotjúnið og nýtir það sem nokkurs konar auka hljóðfæri sem smellpassar við tónlistina hans. Floni er flott viðbót í annars fjölbreytta rappsenu hér á landi.

# 11 Birnir ásamt Herra Hnetusmjör – „Já ég veit“
Ég viðurkenni að ég var ekki sannfærður um gæði þessa lags þegar ég heyrði það fyrst. Fram að því hafði ég fýlað allt sem hafði komið út með Birni en þetta lag var af allt öðrum toga. Fljótlega fór ég þó að fýla lagið betur og betur og ef ég vil reyna að vera svalur þá er þetta „go to“ lagið til þess að setja á fóninn. Kópavogur lengi lifi!

Torfi Guðbrandsson

Auglýsingar

Bestu íslensku lögin 2016 #25-13

screen-shot-2016-12-31-at-1-27-17-am

Það má segja að annað árið í röð hafi íslenska tónlistarárið einkennst af rappi. Menn nýttu sér meðbyrinn frá því í fyrra og voru duglegir að gefa út efni, allt frá einu lagi upp í tvær plötur. Árslistinn er svolítið litaður af rappinu en einnig slæðast inn lög úr öðrum áttum hér og þar.

# 25 Bara Heiða – „Stormtrooper“
Stjörnustríðsheimurinn vaknaði heldur betur til lífsins í fyrra með The Force Awakens og eflaust hefur Heiða orðið fyrir áhrifum og hent í eitt lag til heiðurs hvítu hjálmanna. Þægilegt og grípandi lag með stórskemmtilegu myndbandi.

# 24 Tungl – „The Road“
Eflaust er Tungl nafn sem fáir kannast við enda hafa þeir haft hægt um sig fyrir utan eina tónleika á Húrra í ársbyrjun. Um er að ræða íslenska stjörnuhljómsveit sem Birgir Ísleifur (Motion Boys) fer fyrir. Þetta lag kom út í ár og er geysilega gott!

# 23 Moji & the Midnight Sons – „Island“
Hljómsveit sem ég uppgvötvaði á Airwaves í ár. Hér er um að ræða ekta blúsrokksveit þar sem söngkonan Moji sýnir mögnuð tilþrif sem og gítarleikarinn Bjarni (Mínus, Tungl).

# 22 Kaleo – „Save Yourself“
Að mínu mati býr Jökull yfir einni bestu röddinni í íslenska bransanum í dag og oft finnst mér hann njóta sín betur í rólegu lögunum eins og hér.

# 21 Skálmöld – „Niðavellir“
Ég er ekki mesti Skálmaldar aðdáandi sem þú finnur en hér finnst mér þeir algjörlega hitta í mark.

# 20 JFDR – „White Sun“
Jófríður er sennilega uppáhalds tónlistarmaðurinn minn í kvennadeildinni þessa stundina. Undanfarin ár hefur hún verið í hljómsveitum eins og Pascal Pinon, Samaris og Gangly en hér er hún ein á báti og fer létt með það.

# 19 Sycamore Tree – „My Heart Beats for You“
Það var löngu kominn tími á að Ágústa Eva fengi að spreyta sig á frumsömdum lögum enda er hún ein af okkar betri söngkonum. Það er enginn nýliðabragur á fyrsta lagi hennar og Gunnars Hilmarssonar sem minnir óneitanlega á samstarf Nick Cave og Kylie Minogue.

# 18 Alexander Jarl – „Allt undir“
Fyrsta sem maður hugsar þegar maður heyrir þetta lag er hvort að þetta sé sami maður og samdi „Brjálaður“. Það er í lagi að vera mjúkur í dag og í tilfelli Jarlsins skilar það sér í besta lagi hans hingað til.

# 17 Amabadama – „Ai Ai Ai“
Fyrsta lagið sem kemur út síðan að breiðskífan Heyrðu mig nú leit dagsins ljós fyrir tveimur árum. Amabadama getur dimmu í dagsljós breytt og því meira sem við fáum að heyra frá þeim því betra.

# 16 Júníus Meyvant – „Mighty Backbone“ 
Júníus hefur verið minn maður allar götur síðan hann gaf út „Color Decay“. Það er erfitt að velja úr lögum Júníusar sem komu út á árinu en „Mighty Backbone“ er hnitmiðað og vel heppnað þar sem ekki ein sekúnda fer til spillis.

# 15 Emmsjé Gauti – „Djammæli“
Það hefur lengi vantað gott íslenskt afmælislag enda löngu orðið þreytt að pósta „Afmæli“ með Á móti sól þegar stóri dagurinn rennur upp. Frasinn „Mamma viltu mæla mig ég held ég sé orðinn veikur Ó SJITT“ festist fljótlega í daglegu tali fólks, allt frá leikskólabörnum upp í eldri borgara á Hrafnistu og var hann orðinn umönnunarfólki hvimleiður. Gauti er klár strákur og sennilega verður lagið það mest umbeðna á Fabrikkunni næstu árin.

# 14 Auður – „3d“
Loksins fékk maður að heyra meira frá Auði en lagið hans „South America“ var búið að vera lengi á repeat hjá mér. Lagið er þægilegt áheyrnar og textinn er í anda nútímans.

# 13 Ljúfur Ljúfur – A-A-A (Orðbragðslagið)
Hliðarsjálf Úlfs Úlfs virkaði vel á mig í ár. Takturinn er frábær og frammistaða Arnars er mögnuð þar sem hann rappar nánast í einni runu. Textinn er stórskemmtilegur og gaman að sjá hvernig Arnar púslar orðunum saman. Það hefði verið auðvelt að klúðra þessu en í staðinn fáum við eitt af betri lögum Úlfanna í hús.

Torfi Guðbrandsson

 

Airwaves ’16: Laugardagur


Þar sem maður var hvorki bundinn vinnu né námi ákvað ég að skella mér með dótturinni og kærustunni á utandagskrár tónleika. Þar sem kærastan var ekki miðahafi þurfti að velja vel. Við ákváðum að kíkja á Auður í Landsbankanum við Austurstræti. Auður er að mínu mati rísandi stjarna í íslensku tónlistarlífi. Hann er loksins farinn að gefa út meira efni en hann hélt manni volgum í nokkra mánuði með fyrsta laginu sínu „South America“. Auður leggur mikið upp úr sviðsframkomu og mér heyrist að fólk skiptist í tvær fylkingar með það. Annað hvort er það að fýla það eða ekki. Ég er á fyrri vagninum. Mér finnst það henta tónlistinni vel og á einhvern hátt skilar hún sér betur þannig. 1 árs dóttirin var líka að fýla þessar hreyfingar og hermdi eftir. Auður fór nokkuð rólega af stað en það var stígandi í prógramminu sem lauk með, „South America“.

Talandi um vonarstjörnur. Við ákváðum að taka eitt annað utandagskrár atriði og var það GKR sem varð fyrir valinu. GKR spilaði í Bryggjunni og komust við á áfangastað með aðstoð nokkurra unglinga sem voru á sömu leið. GKR er frábrugðinn öllu því sem er í gangi í íslenskri rapptónlist. Hann er ekki að reyna að vera neitt annað en hann er. Textarnir bera þess merki. Ofan á það er hann með geðveik bít eins og fólk hefur nú þegar heyrt í „MORGUNMATUR“ og „TALA UM“. Hann byrjaði á laginu „HELLO“ sem er sárt saknað á nýútkominni EP plötu hans. Einnig tók hann slagarana tvo og m.a. „ELSKAN AF ÞVÍ BARA“ sem er ábreiða af lagi Vaginaboys. GKR var í stuði og salurinn líka þar sem æstur ungdómurinn fór fremstur í flokki. Ofboðslega skemmtileg upplifun og mikill léttir að ná síðustu Airwaves tónleikum GKR þetta árið.

Ég ákvað að halda mig við rappið og eftir kvöldmat var stefnan tekin á Valshöllina. Það voru mistök. Valshöllin er frekar misheppnað venue. Hún hentar miklu betur á sunnudögum þegar allir eru frekar lúnir. Þá er gott að hafa mjúkt undirlag og takmarkaða birtu. En á laugardegi á Airwaves er hún ekki að virka fyrir mig. Þar af leiðandi voru tónleikar The Internet og Digable Planets frekar bitlausir. Þeir sem þekkja mig hins vegar vita að ég er ekki mesti rappaðdáandi sem hægt er að finna.

Það sem bjargaði þessu rétt fyrir horn var Alexander Jarl og mögnuð bjórdæla sem dældi bjórnum upp í gegnum botninn. Alexander Jarl kom fram á efri hæðinni í veislusalnum. Alexander Jarl kom fólki á hreyfingu og gerði gott mót. Inn á milli feyki fín lög og að sjálfsögðu tók hann „#BRJÁLAÐUR“ tónleikagestum til mikillar gleði. Ég fann samt mikla þörf hjá mér að koma mér út úr húsi og fá Airwaves andann yfir mig. Það þýddi leigubíl og einhvern stað niðri í bæ.

Nasa varð fyrir valinu en það var stutt í tónleika Seratones. Það var kærkomin tilbreyting að fá smá rokk í kroppinn. Seratones spilar hressandi rokk og ról þar sem að söngkonan AJ Haynes fer fyrir sveitinni með miklum glæsibrag. Ekkert mjög ósvipað MOJI & THE MIDNIGHT SONS. Þrátt fyrir ágætis tilbreytingu vantaði samt fleiri eftirminnileg lög eins og lagið „Don’t Need It“.

Eftir Seratones var komið við á Mandi í fyrsta skipti. Ég ætla ekki að hafa mörg orð um það stopp en ég mæli eindregið með hamborgaranum þeirra.

Það var fyrir löngu ákveðið að enda kvöldið í Gamla bíó til að sjá SYKUR. Á undan þeim var danska sveitin Chinah og kom ég mér fyrir á svölunum þar sem ég var hálf meðvitundarlaus. Ég er því ekki dómbær á tónleika þeirra. Ég reif mig hins vegar upp áður en SYKUR steig á svið og kom mér fyrir niðri.

Á árunum 2008-2009 var ég mikill aðdáandi SYKURS. Minnistæðir eru tónleikar með þeim á Jacobsen þar sem Laundromat er núna á dánardegi Michael Jackson. Þar keypti ég eintak af plötunni Googelplex sem var gefin út í örfáum númeruðum eintökum. En á milli þess sem fyrsta breiðskífa þeirra kom út og Agnes bættist við í sveitina hef ég ekki verið nógu duglegur að tékka á þeim. Það var því löngu kominn tími á að athuga í hvernig málum sveitin væri.

Þau spiluðu aðallega nýtt efni þar sem að Agnes er þátttakandi í öllum lögum og fær að láta sönghæfileika sína njóta sín. Sveitin hefur þroskast mikið síðan á fyrstu plötunni og tónlistin orðin kjötaðri. Kristján Eldjárn var vopnaður gítar mest allan tímann á meðan Halldór og Stefán sáu um hinn þáttinn. Agnes fór svo fyrir sveitinni líkt og valkyrja og sýndi að hún getur sungið og gott betur en það. SYKUR reddaði þar með frekar misheppnuðu laugardagskvöldi þar sem matur og drykkur stóðu sig um margt betur en ákvarðanataka mín.

– Torfi Guðbrandsson