Færslusafn

Tónleikadómur: Útgáfutónleikar The Diversion Sessions

Síðastliðinn fimmtudag skellti ég mér á útgáfutónleika The Diversion Sessions. Platan þeirra The Truth, the Love, the Life kom reyndar út í fyrra á netinu og geisladisk en kom svo út á þriðja forminu, fallegum hvítum vínyl í maí. Það er óhætt að segja að ég hafi beðið lengi eftir bæði vínylnum og útgáfutónleikum The Diversion Session enda er ég ofboðslega hrifinn af því sem Markús og félagar eru að gera.

Tónleikarnir fóru fram í Tjarnarbíói og hef ég ekki farið leynt með dálæti mitt á þeim stað eins og sést á síðustu færslu. Aðgangseyrir 2700 kr. sem var ekki neitt miðað við dagskrána sem Markús kynnti í byrjun.

Tónlistarkonan Þóra Björk hóf leik og lék tvö lög, „Sólarylur“ eftir sjálfa sig og „As Long As I Have You“ sem er frægast í flutningi Elvis Presley. Þóra býr yfir mikilli útgeislun og var ég sérstaklega hrifinn af því hvernig hún fór með „Elvis“ lagið sem hún gerði að sínu eigin. Slagorðið „minna er meira“ á vel við upphitun Þóru sem gerði gott mót og setti tóninn fyrir kvöldið.

Næstur á svið var Marteinn Sindri sem er einmitt meðlimur í The Diversion Sessions. Hann hefur undanfarið verið að semja tónlist og lék fyrir áhorfendur tvö frumsamin lög. Fyrra lagið, „Heim til míns hjarta“ flutti hann með litlu systur sinni. Fallegt lag þar sem Marteinn fór vel með gítarinn og sýndi að hann er engu síðri gítarleikari en píanóleikari. Í seinna laginu sem nefnist „Storm Blows Over“ (minnir mig) skipti hann yfir á píanóið. Þar er um sterkara lag að ræða sem væri gaman að fá að heyra aftur. Í stúdíó með þig Marteinn!

Þá var komið að aðal númeri kvöldsins. Meðlimir The Diversion Sessions týndust á sviðið ásamt gestahljóðfæraleikurum. Flestir voru klæddir hvítum fötum í stíl við umslag plötunnar og vínylinn. TDS tóku fyrst „Mónóey“ en það er einmitt upphafslag plötunnar. Eitthvað var ekki alveg að virka og þótti mér sveitin ekki koma laginu nógu vel til skila. Það var þó engin ástæða til að örvænta. Næsta lag var „Now I Know“, lag nr. 7 á plötunni og greinilegt að meðlimir ætluðu ekki að halda tryggð við númeraröðina á plötunni. Fjögur lög voru tekin til viðbótar fyrir hlé, m.a. hið stórskemmtilega „13th Floor“ og hið epíska lokalag „Slow Boat“ þar sem að Hildur Ársælsdóttir fór á kostum á fiðlu og sög. Síðasta lag fyrir hlé var hið Tom Waits skotna „Blessed“ sem kom afar vel út í lifandi flutningi þökk sé m.a. frábærum bakröddum úr Vox Populi.

IMG_4620

Eftir hlé voru leikin eldri lög í bland við ný. Slagarinn „Ég bisst assökunar“ var tekinn auk „Decent Times“ þar sem að Sigrún Sif Jóelsdóttir aðstoðaði Markús með sönginn. Að mínu mati voru það þó nýju lögin sem reyndust vera senuþjófar kvöldsins. Þá sérstaklega lögin „Very Lightly“ sem mér skilst að Markús deili með vini sínum og síðasta lag kvöldsins sem ég gef mér það bessaleyfi að kalla „The Days Ahead“. Nýja uppáhalds lagið mitt með sveitinni og ef Guð lofar kemur það út seinna í sumar. Ábreiðan af „Blue Motorbike“ var einnig nokkrum númerum of svöl.

Í stuttu máli voru tónleikarnir ákaflega vel heppnaðir þar sem að gestir fengu nóg fyrir peninginn, heil 15 lög! Gestahljóðfæraleikarar ásamt gestasöngkonunum þrem stóðu sig öll með glans og hífðu lögin upp á hærra plan. Útlitið er gott fyrir framhaldið og vonandi verður biðin ekki löng eftir nýju lögunum.

Lagalisti kvöldsins:

Mónóey
Now I Know
13th Floor
Get a Party Going
Slow Boat
Blessed 

Hlé

Dead End Job
É bisst assökunar
Decent Times
The Truth the Love the Life
Hlýnun jarðar
Very Lightly
Picture a Painting 

Uppklapp

Blue Motorbike (ábreiða)
The Days Ahead

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku plöturnar 2015

Ég var nokkuð ánægður með íslenska plötuárið í ár. Af nógu var að taka þegar átti að velja bestu íslensku plötur ársins og þannig á það auðvitað að vera. Ég vil þó taka fram að þetta er aðeins áhugamál en ekki atvinna mín svo ekki taka þennan lista of hátíðlega.

# 10 Halleluwah – Halleluwah

halleluwah
Sölvi og Rakel sameina krafta sína hér á þessari fyrstu breiðskífu Halleluwah og útkoman er virkilega góð. Tvíeykinu hefur tekist að búa til flotta nútíma popptónlist sem gæti þó vel unað sér á frönsku kaffihúsi á sjötta áratug síðustu aldar.

Lykillög: Dior, Move Me, Spin.

# 9 Vaginaboys – Icelandick 

vagina
Vaginaboys tóku árið 2015 föstum tökum og gáfu út sína fyrstu þröngskífu í byrjun nóvember. Það er líklega engin tilviljun að skífan telji sex lög enda drengirnir þekktir fyrir að vera dálítið klúrir. Tónlistin þeirra er silkimjúk og fara þeir ansi vel með autotune’ið sem verður aldrei þreytandi.

Lykillög: Ekki nóg, Elskan af því bara, Þú ert svo ein.

# 8 Shades of Reykjavík – Shades of Reykjavík

sor666
Shades of Reykjavík lokuðu mögnuðu rappári með sinni fyrstu plötu sem er samnefnd sveitinni. Eins og ég hef áður sagt er fullkomið jafnvægi á rappsveitinni og vega rappararnir hvor annan upp með sínum ólíku persónueinkennum.

Lykillög: Drusla, Enginn þríkantur hér, Sólmyrkvi.

# 7 Sturla Atlas – Love Hurts 

love hurts
Sturla Atlas og hans menn voru rausnarlegir í fyrra og gáfu almenningi báðar plöturnar sínar á netinu. Love Hurts kom út á undan og innihélt fleiri lög en vangaveltur eru um hvort að líta eigi á plötuna sem mixteip eða alvöru breiðskífu. Ég er sáttur við seinni kostinn enda platan afskaplega vel heppnuð og hvergi veikan punkt að finna.

Lykillög: Good Good, Pills, Roll Up, San Francisco.

# 6 Máni Orrason – Repeating Patterns

mani
Máni er gríðarlega þroskaður lagahöfundur þrátt fyrir ungan aldur. Hans fyrsta plata er í raun lygilega góð og horfa líklega margir eldri tónlistarmenn á hann með öfundaraugum. Platan telur tólf lög og af þeim eru aðeins fjögur sem mér þykir ekkert sérstök en restin er gúrmei. Mæli með þessari á fóninn!

Lykillög: Fed All My Days, Miracle Due, I Paint a Picture, Repeating Patterns, Walls Keep Caving In.

# 5 The Vintage Caravan – Arrival

12inchJacket_offset
Ein allra besta og vanmetnasta rokksveit landsins sendir frá sér sína þriðju breiðskífu sem fylgir glæsilega á eftir Voyage. Aldurinn á meðlimum er orðinn hærri og þar af leiðandi er reynslan orðin meiri og það skín í gegn á þessari spikfeitu plötu.

Lykillög: Crazy Hourses, Eclipsed, Last Day of Light, Winter Queen.

# 4 Úlfur Úlfur – Tvær plánetur

ulfur
Úlfarnir vöktu mikla lukku á árinu 2015 og er íslenska þjóðin greinilega sólgin í íslenska rappara sem rappa á íslensku um íslenskan raunveruleika. Mörg laganna á plötunni eru stórgóð eins og lykillögin sem ég nefni hér fyrir neðan en að mínu mati hefði mátt stytta plötuna um fjögur lög. Að mínu mati of margir farþegar sem skemma fyrir heildinni.

Lykillög: Akkeri (feat. Arnór Dan), Brennum allt (feat. Kött Grá Pjé), Tarantúlur (feat. Edda Borg), Tvær plánetur.

# 3 Agent Fresco – Destrier

destrier
Biðin eftir annarri breiðskífu Agent Fresco var eilítið of löng en á endanum alveg þess virði. „Dark Water“ sló aðeins á hungrið í hitt eð fyrra og gaf góð fyrirheit fyrir það sem koma skyldi 2015. Ef ég tala um Destrier eins og vínylplötu þá þykja mér A og B-hliðarnar töluvert sterkari en C og D. Því miður gefur hún svolítið eftir á seinni helmingnum og lögin eru ekki eins sterk og á þeim fyrri en mikið djöfull er hún öflug í fyrri hálfleiknum!

Lykillög: Dark Water, Destrier, See Hell, Wait for Me.

# 2 Markús & the Diversion Sessions – The Truth the Love the Life

markus
Ef ég hefði einhverja hæfileika til að semja og búa til tónlist myndi hún líklega hljóma svipað og það sem Markús og félagar eru að gera. Í fyrstu tók ég Markúsi bara sem grínara og fyndnum gaur og er það aðallega vegna lagsins „É bisst assökunar“ en af þessari plötu af dæma er eins gott að taka hann alvarlega. Tónlistin er afslöppuð og troðfull af lífsgleði sem skín svo sannarlega í gegn á plötunni og ber hún sannarlega nafn með rentu enda iðar hún af lífi, ást og sannleik!

Lykillög: 13th Floor, Blessed, Decent Times, É bisst assökunar, Mónóey.

# 1 Helgi Valur – Notes from the Underground

helgi
Um mitt sumar sá ég að Helgi Valur hafði gefið út nýja plötu en þá hafði ég ekki heyrt neitt af honum í nokkur ár. Það var reyndar ástæða fyrir því enda hafði Helgi glímt við mikla erfiðleika í sínu lífi og m.a. greinst með geðhvarfasýki. Mér fannst og finnst Helgi hafa tekið risastórt stökk frá forverum sínum á þessari plötu sem ég hef valið þá bestu í íslensku deildinni. Helgi opnar sig upp á gátt á plötunni og ræðir um allt milli himins og jarðar í sínu lífi eins og uppáhalds landið sitt, myspace-vinkonu sína, geðsjúkdóminn og kynþokkann. Í tveimur lögum syngur Helgi á íslensku og sýnir þar að hann er engu síðri að semja á sínu móðurmáli. Ég tók miklu ástfóstri við plötuna eftir að hafa heyrt hana fyrst í sumar og hún hefur átt hug minn allan síðan þá. Mín eina eftirsjá er að hafa ekki uppgvötvað hana fyrr og náð útgáfutónleikum hennar í enda maí. Vonandi verða þeir fleiri sem sjá gæði plötunnar og Helga sem listamanns en fyrir utan Straum finnst mér hún hafa siglt alltof hljóðlega undir strauminn.

Lykillög: Angels Lefou, Love Love Love Love, South Korea, Þó að aldrei stytti upp.

Plötur sem voru einnig góðar en komust ekki á lista:

a & e sounds – lp
Björk – Vulnicura
Ensími – Herðubreið
Fræbbblarnir – Í hnotskurn
Jón Ólafsson & Futuregrapher – Eitt
Lord Pusswhip – Lord Pusswhip Is Wack
My Brother Is Pale – Battery Low
Pink Street Boys – Hits #1

Torfi Guðbrandsson

Airwaves ’15: Laugardagur

Pink Street Boys var fyrsta atriðið sem ég kíkti á laugardaginn en þeir komu fram off venue á neðri hæð Bar 11. Staðurinn var pakkaður og naut ærslafullt rokk drengjanna sín vel. Eftir að hafa heyrt strákana flytja „Evel Knievel“ kvaddi ég Bar 11 og tók stefnuna á Lucky Records.

Í Lucky Records voru aðrir off venue tónleikar, í þetta sinn með hljómsveitinni Markús & the Diversion Sessions sem gaf nýlega út plötuna The Truth the Love the Life sem inniheldur m.a. hið frábæra „É bisst assökunar“. Það var létt yfir sveitinni í Lucky og renndi hún í nokkur lög af plötunni sem var hvert öðru skemmtilegra. Greinilega hörku fínt band hér á ferðinni og hvet ég fólk til að skoða hana vel.

Fyrsta on venue atriði kvöldsins hjá mér var bandaríska hljómsveitin Porches. sem var opnunaratriði Silfurbergs þetta kvöldið. Ég hef alveg séð hressari frontmenn en þessi ágæti maður var steinhissa á góðri mætingu og talaði um að ef tónleikarnir væru í New York væri enginn á svæðinu. Að mínu mati var styrkurinn í hljóðkerfi salsins full mikill sem kom niður á upplifuninni. Þó voru öll lögin frekar keimlík svona heyrandi þau flest öll í fyrsta skipti. „Headsgiving“ var hápunktur kvöldsins og þeirra sterkasta lag að mínu mati. Áður en ég sleppi Porches. alveg þá má kannski minnast á hræðilegan brandara sem einn meðlimur sveitarinnar sagði. Q: What do you call Adele when she’s on the bottom of the ocean? A: Adele rolling in the deep.

Ég færði mig yfir í Norðurljósasal til þess að sjá tónleika SOAK sem er hugarfóstur írska tónlistarmannsins Bridie Monds-Watson. SOAK spilar draumkennda indí popptónlist og spilar sjálf á gítar og syngur en er gjarnan studd af trommuleikara og öðrum gítarleikara. Bridie er fínasti lagahöfundur þó að lögin risti kannski misdjúpt. „B a noBody“ er án efa hennar sterkasta lag enda lagið fengið næstum 10 milljón spilanir á Spotify. Fínasta dagsverk hjá SOAK þó að engin undur og stórmerki hafi átt sér stað.

Þá var að færa sig aftur yfir í Silfurbergið þar sem að Beach House, eitt af stóru atriðum hátíðarinnar í ár var að stíga á svið. Beach House hefur getið sér góðan orðstír undanfarin ár með sínu draumkennda poppi og indí rokki og eru tónlistarmiðlar almennt afar ánægðir með það sem sveitin hefur verið að bjóða uppá á sínum ferli sem spannar sex breiðskífur. Það má því segja að væntingar fólks til tónleika sveitarinnar hafi verið miklar þó að ég sjálfur hafi stillt mínum í hóf. Fyrir utan smá basl við hljóðkerfið stóð sveitin sig þokkalega og nokkuð ljóst að þarna var reynslumikil sveit á ferð. En eins og einn félagi minn benti á er einn klukkutími af Beach House alveg feykinóg. Það er ekki beint brjáluð fjölbreytni í tónlist Beach House þó það sé vissulega afar notalegt að staldra við hjá henni stöku við. Eftir rúmlega 50 mínútur lét ég mig hverfa úr Silfurberginu.

Sem fyrr var röltið ekki langt og var ég enn og aftur mættur í Norðurljósasal til að sjá BC Camplight. Ákvörðunin um að yfirgefa Beach House reyndist vera rétt því að fyrsta lag hljómsveitarinnar var hið magnaða „You Should’ve Gone to School“ sem er eitt af bestu lögum ársins. Eini gallinn við þessa frábæru byrjun var að ég óttaðist að Brian Christinzio hefði tekið slagarann of snemma. Þær áhyggjur voru óþarfar enda Brian alltof skemmtilegur karakter og góður lagahöfundur til að láta einhverjum leiðast á tónleikum sínum. Brian var vopnaður rauðvínsflösku sem hann var duglegur að þamba á milli laga en þess á milli sýndi hann magnaða tilburði í söng og píanóleik og af þeim sökum hef ég ákveðið að gefa honum viðurnefnið „hinn hvíti Stevie Wonder“. Einir eftirminnilegustu tónleikar hátíðarinnar hingað til.

IMG_4120

Næst tók við stutt stopp á stærðfræðirokkurunum Battles sem voru eins og allir stærðfræðingar, stórfurðulegir. Hressandi innspýting samt í kvöldið og hefði verið gaman að staldra lengur við.

Flakkið á milli Silfurbergs og Norðurljósasals hélt áfram og nú voru sálardívurnar í Saun & Starr mættar í síðarnefnda salinn. Það var einkar hentugt að hafa rifjað upp kvikmyndina The Commitments nýlega sem virkaði eins og upphitun fyrir Saun & Starr. Stöllurnar voru í hörku stuði sem og hljómsveitin og matreiddu þau í sameiningu sálarbræðing af bestu sort. Enn og aftur skemmtileg tilbreyting frá öðrum atriðum hátíðarinnar.

Síðasta atriðið sem ég tók í Hörpu var GusGus flokkurinn í Silfurbergi en þeir eru fáliðaðir eins og er en eftir standa Biggi Veira, Högni og Daníel Ágúst, hin heilaga þrenning vil ég meina. Eftir að hafa hitað mig vel upp allt kvöldið var ég tilbúinn að gefa mig allan á vald GusGus. Til þess að gera það er það algjört grundvallaratriði að loka augunum og leyfa öðrum skilningarvitum að sjá um að vinna úr áreitinu. Það skilaði sér í stórum og miklum danshreyfingum og engu líkara en að maður væri mættur í þrek í ræktinni frekar en tónleika á Airwaves. Ég man ekki nákvæmlega hvaða lög voru leikin á tónleikunum en þarna voru þó nokkur lög af Mexico eins og „Obnoxiously Sexual“, „Crossfade“ og „Airwaves“. „Over“ af Arabian Horse var þarna líka sem og eitt glænýtt lag sem kom jafnvel út og „Crossfade“ þegar GusGus frumflutti það á Sónar árið 2013. Æðislegir tónleikar og skynvitund mín sjaldan haft það betra.

Áður en koddinn tók við kíkti ég inn í Gamla bíó en þar var AmabAdamA að spila. Reggísveitin hefur unnið sig í áliti hjá mér jafnt og þétt á árinu og fannst mér áhugavert að sjá hvernig hún myndi tækla hálf þrjú giggið sitt. Það má segja að sveitin hafi rúllað því upp enda var salurinn gjörsamlega á valdi reggítóna AmabAdamA. Ég lét mér nægja að njóta af svölunum enda útkeyrður eftir þrektímann hjá GusGus. Eftir tónleikana fór ég heim miklu meira en sáttur eftir vel lukkaðan dag!

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2013

Þau voru mörg góð lögin sem komu út í ár hér á landi og það er alveg ljóst að íslenskir tónlistarmenn eru ekkert á leiðinni að slaka á hvað tónlistarsköpun varðar. Hérna eru 20 bestu lögin að mati Pottsins.

# 20 „Up“ – Steinar

Svokallaði hittarinn sem kom Steinari á kortið hér á landi. Hann náði að syngja sig inn í hjörtu líklega allra stelpna á unglingsaldri og mun sennilega selja góðan slatta af plötunni sinni fyrir jólin.

# 19 „Vonarströnd“ – Íkorni

Huggulegir tónar frá Íkornanum sem lá undir feld mest allt árið.

# 18 „Mama Ganja“ – Johnny and the Rest

Sumarlag frá strákunum í Johnny and the Rest.

# 17 „Automobile“ – Kaleo 

Rosalega óíslenskt lag en engu að síður afskaplega skemmtilegt sem flytur mann beina leið yfir til Bandaríkjanna.

# 16 „Aheybaró“ – Kött Grá Pjé og Nolem 

Lag sem ég heyrði fyrst í Stúdíó A sem mér þykir miður enda hefði verið gaman að njóta þess í sólinni.

# 15 „Bál“ – Drangar

Það væri nú bara eitthvað að ef stjörnuband Íslands í ár ætti ekki lag á listanum.

# 14 „No Need to Hesitate“ – Jóhann Kristinsson

Jóhann var í góðu formi í ár og hér er hans besta lag til þessa.

# 13 „What’s Wrong With Your Eyes“ – Sin Fang

Sin Fang heldur áfram að bæta sig ár eftir ár og hér er eitt stórt og grípandi úr hans smiðju.

# 12 „Ísjaki“ – Sigur Rós

Sigur Rós voru langt frá því að vera kaldir hvað lagasmíðar varðaði 2013.

# 11 „Ég bíð þín“ – Vök 

Sigurvegarar Músíktilrauna 2013 sýna með þessu lagi að þau eru vel að titlinum komin.

# 10 „Salt“ – Mammút

Það var löngu kominn tími á nýtt efni frá Mammút og hér er eitt af mörgum frábærum lögum sem þau gáfu frá sér í ár.

# 9 „I Would If I Could“ – Lay Low 

Eitt eitursvalt lag frá Lovísu.

# 8 „Íðilfagur“ – 1860

Lag sem kemur mér alltaf í gott skap, frábær flutningur!

# 7 „Tookah“ – Emilíana Torrini

Emilíana Torrini heldur áfram að minna á sig, óaðfinnanlegur hljóðfæraleikur hér á ferð.

# 6 „Ég bisst assökunar“ – Markús and the Diversion Sessions

Skemmtilegt og kæruleysislegt lag sem minnir á meistara á borð við Megas og Súkkat.

# 5 „Two Lovers Team“ – Berndsen

Hér fara Berndsen og félagar gjörsamlega á kostum og get ég hreinlega ekki beðið eftir að dilla mér við þessa tóna á tónleikum hjá þeim.

# 4 „Skrítin birta“ – Grísalappalísa

Til allrar hamingju er einn besti sviðsmaður landsins kominn til baka og er hann umkringdur toppmönnum. Skemmtilegasta myndband ársins líka.

# 3 „Einhvern veginn svona“ – Ojba Rasta

Það er erfitt að hunsa lag eins og þetta, hryllilega skemmtilegt og grípandi.

# 2 „Ocean“ – Leaves

Það er nú bara þannig að ég er forfallinn Leaves aðdáandi og er ég heyrði þetta fyrst í útvarpinu var ég næstum búinn að sprengja hátalarana í bílnum.

# 1 „Bragðarefir“ – Prins Póló

Ein mestu vonbrigðin árið 2013 voru þau að Prins Póló kom ekki með plötu en miðað við þetta lag þá er von á góðu 2014 (vonandi).