Category Archives: Árslistar

Topp 5: Íslensku plöturnar 2017

Íslenska plötuárið 2017 var gjöfult og kom út ógrynni af efni. En þrátt fyrir margar útgáfur átti ég erfitt með að manna topp 5 lista yfir bestu plötur ársins. Það er þó ekki við listamennina að sakast heldur fyrst og fremst sjálfan mig þar sem erfitt er að komast yfir svona mikið af efni á stuttum tíma. En þær plötur sem skipa efstu 5 sætin hjá mér voru sennilega þær sem ég hlustaði mest á yfir árið og kannski ekki furða þar sem mér þótti þær bera af. Það getur vel verið að listinn myndi líta öðruvísi út eftir hálft ár en ég er nokkuð viss um að plöturnar í topp 4 myndu alltaf halda sér. En eins og staðan er á mér í dag eru þetta 5 bestu íslensku plötur ársins 2017.

# 5 Sturla Atlas – 101 Nights

101 Nights er fjórða plata Sturla Atlas en þeir hafa verið afar duglegir að semja og senda frá sér efni frá því að frumburðurinn Love Hurts kom út 2015. 101 Nights er þeirra besta verk til þessa og sýnir fram á að strákarnir eru búnir að þroskast heilmikið sem lagahöfundar. Gallinn við fyrri verk er sá að plöturnar voru ekki nægilega sterkar í heildina en áttu þó ágætis spretti og frábær lög inn á milli. Hér gætir aðeins meira jafnvægis, kannski engir dúndur slagarar en lögin eru öll yfir meðallagi góð og platan heldur dampi út í gegn. Nýtingin á „Svaraðu“ með king Herbert Guðmundsson í „Leap of Faith“ er svo dásamleg.

Lykillög: Mean 2 You, One Life, Time, Waiting.

# 4 Auður – Alone 

Auður er listamaður sem ég fæ hreinlega ekki nóg af, bæði í þeim skilningi að ég get hlustað endalaust á tónlistina hans og hann gefur ekki út nógu mikið efni. Frumraun hans Alone er vandað verk og rennur ljúflega í gegn. Öll lög eru tengd og platan er í raun eins og eitt langt lag. Titill plötunnar ber nafn með rentu en yrkisefnið er fjarveran frá kærustunni sem hélt utan til náms. Auður skefur ekki af hlutunum og lætur allt flakka og mæli ég hiklaust með plötunni fyrir rómantíska kvöldstund með makanum. Já og án makans líka.

Lykillög: 3D, Both Eyes on You, South America, When It’s Been a While.

# 3 Ásgeir – Afterglow 

Það var alltaf að fara að vera vandasamt verk að fylgja á eftir velgengni Dýrð í dauðaþögn sem kom Ásgeiri Trausta á kortið árið 2012 og gerði hann að einu heitasta nafni íslensku senunnar. En það tókst furðu vel og er Afterglow verðugur eftirfari frumburðarins. Hljóðheimurinn er orðinn stærri og meiri pælingar eru í gangi. Þó ég sé mikill aðdáandi gamla Ásgeirs Trausta og íslensku textana sem prýddu fyrstu plötuna þá sýnir hann hér að hann er enginn sveitapiltur lengur og hefur þroskast heilan helling sem tónlistarmaður.

Lykillög: Afterglow, Dreaming, Stardust, Unbound.

# 2 Aron Can – Ínótt

Aron Can. Hvað getur maður sagt um þetta undrabarn? Ínótt er í rauninni hans fyrsta stóra plata og fylgir á eftir hinni glæsilegu frumraun, Þekkir stráginn. Platan telur heil 13 lög og ekkert hálfkák í gangi. Platan kom út á vegum plötuútgáfunnar Sticky og er cd útgáfan hin glæsilegasta. Innihaldið er gott líka og það vefst ekkert fyrir Aroni og félögum að búa til slagara og góð lög. Meira svona!

Lykillög: Fremst þegar ég spila, Fullir vasar, Geri þetta allt, Ínótt, Sleikir á þér varirnar.

# 1 Joey Christ – Joey 

Jóhann Kristófer eða Joey Christ var afkastamikill á síðasta ári en ásamt því að standa í útgáfu með Sturlu Atlas-flokknum sendi hann frá sér tvær plötur með viku millibili í byrjun júlí. Sú fyrri, Anxiety City var á ensku en sú síðari, Joey var á íslensku og hitti beint í mark hjá mér. Fyrir utan fyrsta lagið á plötunni eru gestir í öllum lögunum og það eru þeir ásamt Joey sem gera plötuna að því sem hún er. Þessir gestir setja svip sinn á lögin og eru ekki valdir í verkefnið af ástæðulausu. Stíllinn hans Joey er skemmtilegur og stundum hálf kjánalegur eins og t.d. í laginu „Ísvélin“ þar sem hann fer í nokkrar augljósar staðreyndir í byrjun lagsins. Innkoma Sturlu Atlas er líka kómísk í meira lagi þar sem hann talar fallega til síns besta vinar. Jóhann fylgist greinilega vel með í músíkinni og ber nýting hans á hljómsveitinni Súkkat í laginu „Ísland“ vott um það. Sömuleiðis sækir hann í efnivið 12:00 og notar aðalstefið úr því í lagið „Gella Megamix“ sem stendur undir nafni. Þegar allt kemur til alls er platan stórskemmtileg og tekur sig mátulega alvarlega og sýnir svart á hvítu að Joey Christ getur vel staðið á eigin fótum.

Lykillög: G Blettur, Hanga með mér, Ísvélin, Joey Cypher, Túristi.

Torfi Guðbrandsson

Auglýsingar

Bestu íslensku lögin 2017 #10-1

# 10 JóiPé x KRÓLI – „B.O.B.A.“
Vinsælasta lag ársins án efa með yfir 2 milljónir spilanir á Spotify og YouTube samanlagt. Hér gengur allt upp og gömul mismæli frá Bubba Morthens öðlast nýtt líf. Jói og Króli eru eitrað tvíeyki og vega hvorn annan upp, Jói er þessi jarðbundna og dula týpa á meðan að Króli er einhvern veginn útum allt. Myndbandið var líka skemmtilegt og fullt af litagleði. Heilaormur sem verður erfitt að losna við!

# 9 Ásgeir – „Stardust“
Ásgeir snéri aftur með nýja plötu í byrjun maí eftir að hafa einokað árið 2012 með frumraun sinni Dýrð í dauðaþögn. „Stardust“ er sennilega útvarpsvænasta lagið á plötunni, glaðvært og grípandi. Ásgeir hefur gott vald á enskunni þó að ég hafi verið mun heillaðri af íslensku textunum hans hér um árið.

# 8 Moses Hightower – „Trúnó“
Þetta lag er á mörkunum að vera gjaldgengt inn á listann en það kom út seint í október 2016. En ég geri undantekningu enda má finna lagið á plötunni Fjallaloft sem kom út síðasta ár. Tempóið í laginu er gott og einkennist af nettum trega og liðast hægt og rólega áfram. Viðlagið er svo hreint afbragð, bæði í hljóðfæraleik og texta. „Trúnó, trúnó, kinn við kinn, þú og ég og einhver vinur þinn“.

# 7 Sturla Atlas – „Waiting“
Ég veit ekki hvað það er en Sturla Atlas flokkurinn hittir einhvern veginn alltaf í mark hjá mér eða alveg síðan þeir gáfu út fyrstu plötuna Love Hurts. „Waiting“ er rólegt og seiðandi lag sem hægt er að hlusta á aftur og aftur. Sigurbjartur er sannkallaður gullbarki sem má aldrei hætta að syngja.

# 6 Birnir – „Ekki switcha“
Birnir er eitt af nýju nöfnunum sem mætti til leiks árið 2017. „Ekki switcha“ fylgdi á eftir „Sama tíma“ og allt í einu var kauði kominn með tvö lög í þó nokkuð góða spilun. Persónulega er ég hrifnari af „Ekki switcha“ en þar er Birnir pollrólegur að því er virðist. Galdurinn liggur í þessari afslöppun og Birnir sýnir okkur að stundum getur minna verið meira. 

# 5 Auður – „I’d Love“
„I’d Love“ er nýjasta lag Auðar og það fyrsta eftir að hann gaf frá sér plötuna Alone. Myndbandið við lagið er epískt vægt til orða tekið og án efa flottasta myndband ársins. Lagið sjálft er ekkert slor heldur og lifandi sönnun þess að Auðunn Lúthersson er eitt mest spennandi nafnið í íslensku senunni í dag.

# 4 Vök – „Breaking Bones“
Hljómsveitin Vök hefur alltaf verið í smá uppáhaldi. Það var löngu kominn tími á stóra plötu frá þeim og það gerðist loksins í fyrra. Þau hefðu ekki getað samið betra upphafslag á plötuna en „Breaking Bones“. Lagið byrjar nokkuð sakleysislega þangað til á 43 sekúndu þegar lagið verður allt í einu frekar tryllt. Millikaflinn er svo frekar magnaður líka þar sem að engu líkara en að geimverur eða önnur kvikindi hafi tekið yfir stúdíóið í smá tíma (1:27) þangað til að sveitin rennir aftur í epíska hlutann (1:47). Vel að verki staðið Vök!

# 3 Joey Christ – „Joey Cypher“
Hvernig kem ég mér almennilega á framfæri ef ég er að fara að gefa út tvær plötur með stuttu millibili og nafnið mitt er ekki það stærsta í senunni? Jú heyrðu, ég sem bara geðveikt lag og fæ alla flottustu rapparana til að vera með sitt verse í laginu. Hvað segirðu, var Costco að opna? Heyrðu snilld, ég hóa bara í gengið og við verðum bara geðveikt nettir í Costco að fíflast í liðinu og tökum það upp á myndband og gefum út. Komið! Á svipstundu var Joey Christ búinn að skilja sig tímabundið frá Sturla Atlas flokknum og byggja upp ótrúlega spennu fyrir plötunum sínum. Magnað hvað gerist þegar Draumaliðið tekur höndum saman og hnoðar í eitt lag saman.

# 2 Daði Freyr – „Hvað með það?“ 
Það er skrýtið að þetta lag hafi ekki verið fulltrúi okkar í Eurovision keppninni í ár. Ef einhvern tímann hefur verið þörf fyrir smá tilbreytingu þá var það núna en Ísland hefur ekki komist í aðalkeppnina nokkur ár í röð. En markmiðið hjá Daða var að koma sér á framfæri og það hefur hann svo sannarlega gert enda þrælmagnaður tónlistarmaður. Skemmtilegasta lag ársins, punktur!

# 1 Aron Can – „Fullir vasar“
Hvernig í ósköpunum ætlaði Aron Can að fara að því að fylgja á eftir Þekkir stráginn var spurning sem margir veltu fyrir sér og þar á meðal ég. Um miðjan mars kom svo lagið „Fullir vasar“ út. Myndbandið við lagið var töff en á hreinu að um tvö lög væri að ræða. Eftir rólega en góða byrjun (hljómborðskaflinn 1:13-1:27 = slef) er skipt um gír og „Fullir vasar“ sett í gang. Þetta var stóri slagarinn sem var hárréttur leikur hjá Aroni að tefla fram fyrst og æsa fólk upp fyrir stóru plötuna sína sem kom út nokkrum vikum síðar. Þrátt fyrir að lagið hafi verið ofspilað á mínu heimili (margumbeðið óskalag hjá 2 ára dóttur minni) þá efast ég ekki í eina sekúndu um gæði þessa lags enda er mér minnisstætt hvernig mér leið þegar ég heyrði það fyrst keyrandi í Bakkahverfinu í Breiðholtinu á köldum vordegi, hvílík himnasæla!

Torfi Guðbrandsson 

Bestu íslensku lögin 2017 #20-11

# 20 Fufanu – „White Pebbles“
Fufanu er sennilega ein svalasta hljómsveit landsins. Tónlist Fufanu er alþjóðleg og einskorðast ekki við íslenskan markað. Lagið „White Pebbles“ er hápunktur af annarri breiðskífu þeirra Sports og það er óhætt að mæla með myndbandi þeirra við lagið, sem er eins og hljómsveitin, eitursvalt.

# 19 Reykjavíkurdætur ásamt Röggu Hólm – „Reppa heiminn“
Það kom engin stór plata frá Reykjavíkurdætrum síðasta ár en það verður að teljast líklegt að þær sendi frá sér aðra breiðskífu sína í ár enda búnar að senda frá sér nokkur ný lög. „Reppa heiminn“ stóð upp úr og sýnir úr hverju stelpurnar eru gerðar og það er eins gott að passa sig!

# 18 Högni – „Moon Pitcher“ 
Högni sendi loksins frá sér sína fyrstu sólóbreiðskífu í ár. Platan er góð en þarfnast aðlögunar enda nokkuð óhefðbundin og fer í ýmsar áttir. Lagið „Moon Pitcher“ þarfnaðist þó engrar aðlögunar og sýnir allt það besta sem Högni hefur upp á að bjóða.

# 17 Hatari – „X“ 
Hatari var sennilega sú íslenska hljómsveit sem kom hvað best frá Iceland Airwaves hátíðinni í ár. EP platan þeirra Neysluvara kom út í tæka tíð fyrir hátíðina og í einni svipan var hún ein umtalaðasta sveit landsins. „X“ er tryllt lag með kýrskýrum skilaboðum. Ég myndi allavega ekki vilja mæta þessum piltum í dimmu húsastræti, sérstaklega ekki trommaranum.

# 16 Úlfur Úlfur – „Bróðir“
Ég verð að viðurkenna að ég var fyrir eilitlum vonbrigðum með nýju plötuna hjá Úlfi Úlfi. Hún náði ekki sömu hæðum og Tvær plánetur en inn á milli er að finna frábær lög eins og „Bróðir“.  

# 15 Júníus Meyvant – „Mr. Minister Great“
„Mr. Minister Great“ er í raun gamalt lag en kom ekki út fyrr en 2017 og var m.a. á sérstakri Record Store Day útgáfu af Floating Harmonies sem var til að mynda ein af plötum ársins 2016 á Pottinum. Lagið er á pari við það besta sem Júníus hefur verið að gera og það er ánægjulegt að geta loksins notið þess í stofunni heima.

# 14 Bubbi Morthens – „Sól bros þín“
Bubbi leitaði aftur í einfaldleikann með plötunni sinni Túngumál og „Sól bros þín“ gaf smjörþefinn af því sem koma skyldi af þeirri plötu. Það fer ekki á milli mála um hvern er að ræða þegar lagið fer af stað, það er ákveðinn Bubbabragur yfir laginu sem er í rólegri kantinum og ákaflega ljúft áhlustunar.

# 13 Alexander Jarl – „Láttu í friði“
Alexander Jarl gaf út sína fyrstu breiðskífu í október í fyrra. Ef minnið er ekki að svíkja mig var „Láttu í friði“ fyrsta lagið af plötunni sem kom út. Lagið er stórgott og byrjunin setur tóninn fyrir það sem á eftir kemur. Maður heyrir á laginu að Alexander nýtir uppruna sinn í föðurlegg sem gerir lagið og reyndar mest alla plötuna frábrugðna annarri rapptónlist sem kemur út á Íslandi. Og það er x-faktorinn sem að Alexander Jarl hefur.

# 12 Floni – „Leika“
Annað lagið af þremur sem kom út með autotjúnaða neðanjarðasenumanninum Flona áður en hann náði að ropa frá sér 9 laga plötu í byrjun desember. Hann fær að eiga það að hann fer vel með autotjúnið og nýtir það sem nokkurs konar auka hljóðfæri sem smellpassar við tónlistina hans. Floni er flott viðbót í annars fjölbreytta rappsenu hér á landi.

# 11 Birnir ásamt Herra Hnetusmjör – „Já ég veit“
Ég viðurkenni að ég var ekki sannfærður um gæði þessa lags þegar ég heyrði það fyrst. Fram að því hafði ég fýlað allt sem hafði komið út með Birni en þetta lag var af allt öðrum toga. Fljótlega fór ég þó að fýla lagið betur og betur og ef ég vil reyna að vera svalur þá er þetta „go to“ lagið til þess að setja á fóninn. Kópavogur lengi lifi!

Torfi Guðbrandsson

Bestu kvikmyndir 2017

Kvikmyndaárið var að mínu mati ansi sterkt og nokkuð margar myndir sem ég var spenntur að sjá. Framhaldsmyndir voru áberandi í ár og í mörgum tilfellum áttu þær að fylgja á eftir vel heppnuðu upphafi. Svo voru aðrar myndir sem áttu að bjarga málunum eins og t.d. Wonder Woman og Justice League sem fengu það hlutverk að gera DC Comics-bálkinn að alvöru keppinaut fyrir Marvel-myndirnar en þó að þær hafi ekki náð inn á topp 10 hjá mér þá eru þær skref í rétta átt. Það var líka nóg um að vera hér á landi þar sem að Hjartasteinn, Undir trénu og Ég man þig standa upp úr en hrifnastur var ég af Undir trénu. Á þessum lista ætla ég samt að halda mig við erlendu myndirnar. Þetta eru 10 bestu myndirnar sem ég sá á árinu.

# 10 – It

Ég hef aldrei verið eins spenntur fyrir hryllingsmynd líkt og ég var fyrir It en eftir að hafa séð stikluna fyrir myndina í byrjun árs taldi ég nánast niður dagana í frumsýningu. Myndin minnir um margt á þættina Stranger Things þar sem að krakkagengi berst við yfirnáttúruleg öfl. Trúðurinn er vel heppnaður og frammistaða sænska leikarans Bill Skarsgård er ekkert annað en mögnuð. Ungu leikararnir eru hver öðrum flottari og stór ástæða þess að myndin drífur í 10. sætið á þessum lista.

# 9 – T2 Trainspotting

Það er ákveðin áhætta fólgin í því að ráðast í framhaldsmynd 20 árum eftir að fyrri myndin kom út. Þetta mistókst t.d. í tilfelli Dumb and Dumber To. En í tilfelli T2 Trainspotting eru engin mistök gerð. Persónurnar hafa vissulega elst um 20 ár en hér er haldið rétt á spöðunum. Karakterarnir eru ennþá jafn skemmtilegir og síðast og standa þar Spud og Begbie upp úr. Frábært framhald af einni bestu mynd síðasta áratugs 20. aldar.

# 8 – Thor: Ragnarok 

Það var kominn tími á almennilega mynd um þrumuguðinn Þór. Thor: Ragnarok slær fyrri tveimur ref fyrir rass og vel það. Hér eru allir upp á sitt besta og nýju karakterarnir bæta miklu við. Ásgarður nýtur sín vel og bardagasenurnar eru glæsilegar. Myndin er bráðskemmtileg enda húmorinn allsráðandi og þar fer Chris Hemsworth á kostum. „Immigrant Song“ með Led Zeppelin er svo notað á hárréttann hátt í lokin á myndinni.

# 7 – Guardians of the Galaxy Vol. 2 

Það er hreinn ógerningur að kunna ekki vel við verndara vetrarbrautarinnar. Fyrri myndin var kærkomin tilbreyting frá hefnendunum og fólk vildi sjá meira af þessum stuðboltum, þar á meðal ég. Framhaldið tekst vel til og útfærslan á illmenninu heppnast vel og kemur á óvart. Það sem einkenndi fyrri myndina var frábær tónlist og það á einnig við hér. Geimópera í hæsta gæðaflokki!

# 6 – Baby Driver 

Ég vildi óska þess að Baby Driver hefði komið út þegar ég var nýbúinn að fá bílpróf síðla árs 2006. Þá hafði ég brjálaðan áhuga á akstri og það skipti mig hjartans máli hvað ég var að hlusta á í bílnum á meðan ég rúntaði um bæinn. En allt í góðu. Myndin er frábær skemmtun þar sem að samspil tónlistar og kvikmyndar hefur sjaldan verið betra. Hvert smáatriði er úthugsað og virðist vera að leikstjórinn Edgar Wright láti myndina stjórnast af lögunum. Verst er að Kevin Spacey leikur nokkuð mikilvægt hlutverk í myndinni.

5 – Get Out 

Það er langt síðan að kvikmynd kom mér eins mikið á óvart og Get Out. Áferðafalleg kvikmynd sem byrjar nokkuð sakleysislega en verður svo æ óþæginlegri og skrítnari og að lokum allsvaðaleg. Ég var hálfgeru áfalli eftir áhorfið og þurfti smá tíma til að jafna mig. Óvæntasti smellur ársins klárlega!

# 4 – Logan 

Loksins fékk Hugh Jackman kvikmyndina sem hann átti skilið. Hér er hann þjakaðri en nokkru sinni fyrr en á sama tíma hokinn af reynslu. Ofan á það er flækjustigið í lífi hans orðið töluvert meira með komu Lauru. Nú þarf hann að láta klærnar standa fram úr ermum í síðasta sinn og það er unun að fylgjast með. Hugh Jackman getur gengið sáttur frá borði verði þetta hans síðasta skipti í Wolverine gervinu.

# 3 – Star Wars: The Last Jedi 

Forsýning Nexus á Star Wars: The Last Jedi var klárlega hápunkturinn í ár þó að myndin drífi ekki ofar en í þriðja sæti. Það á náttúrulega að vera bannað að láta mann bíða í 2 ár eftir framhaldi en biðin var algjörlega þess virði. Ég er í hópi þeirra Stjörnustríðsaðdáenda sem var ánægður með myndina og hef ekki fundið neinar ástæður til þess að rakka hana niður. Þróunin á Kylo og Rey er mér að skapi og það var notalegt að fá að eyða kvöldstund með Luke Skywalker í síðasta sinn. Nú er bara spurning hvernig þeim tekst að loka þessum þríleik.

# 2 – Dunkirk 

Ég var farinn að sakna þess að sjá eitthvað eftir meistara Nolan og eftir að Dunkirk rataði í kvikmyndahús hér á landi setti ég kröfu á að sjá hana í sal 1 í Egilshöll þar sem ég vildi láta taka mig í augun og eyrun. Og það var nákvæmlega það sem hún gerði. Í gegnum tíðina hef ég séð margar frábærar stríðsmyndir byggðar á sönnum atburðum en engin hefur tekið sömu nálgun og Dunkirk gerir þar sem áhorfandinn fær allt aðra upplifun en áður. Stórkostleg mynd sem rígheldur manni í sætinu allan tímann!

# 1 – Blade Runner 2049 

Ég var orðinn vel spenntur fyrir Blade Runner 2049 og eins og með SWTLJ dugði ekkert minna til en salur 1 í Egilshöll. Og þvílík kvikmynd. Nútíma listaverk sem heiðrar forvera sinn og þróar heiminn í rétta átt á sama tíma. Ryan Gosling smellpassar inn í þennan heim sem vélmennið K og heldur myndinni uppi lengst af. Þrátt fyrir að slaga upp í næstum þrjá tíma sóar kvikmyndin ekki einni sekúndu að mínu mati og það eru sannkölluð forréttindi að fá að upplifa mynd af þessu kalíberi í bestu mögulegu gæðum. 10 af 10!

Aðrar sem voru nálægt (í stafrófsröð):

Atomic Blonde 
Coco
John Wick 2 
La La Land
Manchester by the Sea 
War of the Planet of the Apes
Wonder Woman

Torfi Guðbrandsson

Topp 5: Plötuumslög ársins 2017

Það er komið að árlegu uppgjöri í tónlist og kvikmyndum. Ég hef ekki skrifað um flottustu plötumslögin síðan 2014 en mér finnst ástæða til að byrja árslistarununa á þeim núna. Vonandi verður ekki langt í næstu árslista en ég stefni á að fjalla um bestu kvikmyndir ársins sem og bestu íslensku plöturnar og lögin.

# 5 Auður – Alone 

Auður er í miklu uppáhaldi hjá mér og umslagið fyrir frumraun hans Alone er í takt við tónlistina hans, nútímaleg.

# 4 Moses Hightower – Fjallaloft

Eitt af einkennismerkjum Moses Hightower eru sniðug og falleg umslög á plötunum þeirra. Umslagið fyrir Fjallaloft er þar engin undantekning þar sem kaldhæðnin svífur yfir vötnum.

# 3 Aron Can – Ínótt

Sjaldan hefur umslag fangað tíðarandann eins vel og þetta hér. Ungur og hæfileikaríkur rappari sem er umvafinn rafrettureyk líkt og nánast hver einasti aðdáandi hans. Fjólublái tónninn gerir svo útslagið.

# 2 Pink Street Boys – Smells Like Boys 

Umslagið fyrir fyrstu plötu Pink Street Boys var sturlað og klárlega það flottasta árið 2015. Umslagið fyrir nýju plötuna er sömuleiðis sturlað og afar lýsandi fyrir tónlist Pink Street Boys.

# 1 Elli Grill – Þykk fitan vol. 5

Sigurvegari ársins kemur kannski úr óvæntri átt enda platan ekki fáanleg í föstu formi en sigurinn ætti ekki að koma á óvart þegar umslagið er skoðað. Það er teiknimyndasögufýlingur í þessu umslagi og augljóslega vandað til verka.

 

Torfi Guðbrandsson

Topp 5: Bestu íslensku plöturnar 2016

Það er svolítið liðið á árið og ég ætlaði að láta það vera að gera fleiri árslista. Ég hef hins vegar ekki náð almennilegum svefni þar sem mér finnst ég eiga eftir óklárað verk, ég verð hreinlega að koma þessu frá mér. Ég ætla hins vegar að hafa þetta einfalt og stutt.

# 5 Kaleo – A/B 

kaleo-a-b

A/B er fyrsta plata Kaleo fyrir alheimsmarkað. Fyrir okkur Íslendingum er hún bæði gömul og ný enda fjögur lög að finna af frumburði Kaleo og sex ný lög sem ekki hafa komið út á plötu áður. Kaleo tekst að púsla þessu vel saman og ákveður að skipta plötunni hálfpartinn í tvennt. Á a-hliðinni er meira um rokk og ról á meðan b-hliðin er á rólegri nótunum. Persónulega set ég b-hliðina oftar á heima í stofu. Feykifín plata frá Mosfellingunum sem útlendingurinn ætti að taka vel í.

Lykillög: All the Pretty Girls, Save Yourself, Way Down We Go.

# 4 Júníus Meyvant – Floating Harmonies 

junius-meyvant-floating-harmonies

Þessari plötu hafði ég beðið eftir lengi. Á meðan biðinni stóð hafði Júníus Meyvant gefið út 4 lög sem var hvert öðru betra þó að hann hafi aldrei náð að toppa „Color Decay“ að mínu mati. Platan er nokkuð þægileg áheyrnar þó að við og við komi fram öflugt brass. Viðurkenni þó að ég bjóst við meiri epík.

Lykillög: Color Decay, Gold Laces, Mighty Backbone.

# 3 Emmsjé Gauti – Vagg & velta

vaggogvelta

Rétt eins og með plötu Júníusar hafði maður beðið eftir þessari í nokkra mánuði. Emmsjé Gauti nýtti sér meðbyrinn frá rappárinu mikla 2015 og gaf út tvær plötur! Vagg & velta var hins vegar platan sem allir voru að bíða eftir. Platan er góð en líður þó fyrir lengd sína sem gerir það að verkum að hún hafnar í 3. sæti. Að mínu mati eru fjórir farþegar á plötunni sem hefðu mátt lenda á klippiborðinu. Restin dugar þó í að skila Vagg & veltu í bronssætið.

Lykillög: Djammæli, Loftsteinn, Reykjavík, Silfurskotta, Strákarnir.

# 2 GKR – GKR EP 

gkr

Einn mánudagsmorgun leit þessi 9 laga EP plata dagsins ljós sem enginn bjóst við en allir voru hins vegar til í. GKR fór óhefðbundna leið í útgáfu en fyrst og fremst var það innihaldið sem skipti máli. GKR klikkaði ekki á því. Slagarana „Morgunmatur“ og „Tala um“ var að sjálfsögðu að finna ásamt fleiri afbragðslögum. GKR sker sig úr í rappsenunni á Íslandi og hefur sinn einstaka stíl sem er eilítið hallærislegur en á sama tíma grjótharður.

Lykillög: Meira, Morgunmatur, Tala um, Velkomin

# 1 Aron Can – Þekkir stráginn 

aroncan

Það er eiginlega rannsóknarefni hvernig 16 ára piltur getur bara mætt á svæðið og toppað allt sem er í gangi í íslenskri tónlistarsenu. Flestir á þessum aldri hafa vit á því að bíða í nokkur ár og nýta tímann í að æfa sig meira, fá meiri reynslu og þroska sig sem tónlistarmenn en það er ekki tilfellið með Aron Can. Drengurinn hefur allan pakkann, útlitið, röddina og lögin. Velgengnin hefur fært honum frægð og frama sem hefur stigið honum eilítið til höfuðs undanfarið en er við öðru að búast þegar maður getur státað sig af lagi eins og „Rúllupp“ tveimur árum eftir fermingu? Stjörnustælarnir munu eldast af honum en við skulum vona að hæfileiki hans til að skapa tónlist fari ekki neitt.

Lykillög: Enginn mórall, Rúllupp, Þekkir stráginn.

Torfi Guðbrandsson

 

 

Bestu íslensku lögin 2016 #12-1

screen-shot-2016-12-30-at-1-16-19-pm

# 12 Flekar – „Terrible Movies“
Flekar er ný hljómsveit sem minnir svolítið á Prins Póló ef Matt Berninger væri söngvarinn. Sveitin samanstendur af þremur piltum sem eru einnig meðlimir í pönksveitinni Elín Helena. Tónlistin er þó gerólík en Flekarnir munu eflaust verða tíðari gestir í stofunni heima.

# 11 GKR – „Meira“ 
Eitt af þremur bestu lögunum með GKR. Hér er hann ögn reiðari en venjulega og núna veit maður fyrir víst að hann er kominn til að vera. Rólegi parturinn sem byrjar á 2:18 er svo algjörlega sturlaður.

# 10 Berndsen – „Shaping the Grey (feat. Elín Ey og Högni)“
Berndsen er snillingur, það er löngu vitað. Hér róar hann hins vegar á ný mið ásamt einvalaliði hljóðfæraleikara og söngvara. Eitt besta lag Berndsen staðreynd og spennan fyrir næstu plötu orðin meiri fyrir vikið.

# 9 Vök – „Waiting“
Hin íslenska The xx lætur okkur enn bíða eftir fyrstu stóru plötunni. Hún hefur samt stytt biðina heldur betur með einu besta lagi ársins.

# 8 Prins Póló – „Læda Slæda“
Prinsinn var nokkuð aktívur í ár og það kæmi mér ekkert á óvart ef við fengjum nýja plötu frá honum á nýju ári.

# 7 Vaginaboys – „Feeling“ 
Fyrsta lag Vaginaboys á ensku og það er eins og þeir hafi aldrei gert neitt annað. Lagið kom út snemma í ár með mögnuðu myndbandi og maður hélt að maður væri kominn á græna grein hjá þeim en því miður kom ekki meira frá þeim. 2017 er ykkar að grípa drengir, annars segi ég til ykkar!

# 6 GKR – „Tala um“ 
GKR hefur áreiðanlega verið löngu þreyttur á því að fólk segði um hann að hann ætti bara eitt lag. Það var því á brattann að sækja hefði maður haldið hvað næsta skref varðaði. Meik or breik. En hvað gerði maðurinn, jú hann gaf út lag sem er ekki hægt að skilja öðruvísi en hálfgert diss á efasemdaraddirnar. Lagið varð fljótlega mjög vinsælt og salan á Vit Hit drykknum tók mikinn kipp.

# 5 Emmsjé Gauti – „Silfurskotta (feat. Aron Can)“ 
Eflaust vinsælasta lag ársins með tveimur vinsælustu röppurum landsins, 800.000 spilanir á Spotify ljúga ekki. Emmsjé opnar sig upp á gátt og sýnir okkur að hann er mannlegur líka. Lagið náði til breiðari hóps og yngsta kynslóðin hreifst með. Foreldrar áttu þó erfitt með að útskýra fyrir börnum sínum hvað það þýddi að lærin væru að snerta kinnarnar og tungusmakka einhvern.

# 4 Samaris – „Wanted 2 Say“ 
Þriðja plata Samaris olli mér vonbrigðum en ég var með miklar væntingar eftir að hafa heyrt þetta lag enda besta lag sveitarinnar til þessa.

# 3 Aron Can – „Enginn mórall“
Enginn vissi hver Aron Can var fyrir ári síðan, í dag er hann eitt heitasta nafnið í íslenskri tónlistarsenu. „Enginn mórall“ var eitt af fyrstu lögunum sem hann gaf frá sér og fljótlega voru allir að missa sig yfir kauða og það átti bara algjörlega rétt á sér.

# 2 Sturla Atlas – „Talk“ 
Ég verð að segja að SEASON2 er sísta platan sem hefur komið frá Sturlu Atlas flokknum. Hins vegar eru tvö feykigóð lög á gripnum, þetta og „Mean 2 U“. Ég varð strax ástfanginn um leið og ég heyrði „Talk“ og síðan þá hef ég reglulega sett það í gang. Nálgunin í textanum er óvenjuleg en um leið stórskemmtileg þar sem Sturla snýr upp á hefðbundnu formúluna og tekur hina hliðina á samböndum.

# 1 XXX Rottweiler Hundar – „Negla“
Það þarf ekki að spyrja að því hver vermir toppsætið þegar drottnarar íslenskrar rappsenu koma loksins saman og henda í nett „rant“ á starfsbræður sína sem þeim hefur ef til vill fundist vera orðnir alltof háværir og góðir með sig. Textinn er grjótharður og Bent og Blaz Roca sýna að þeir hafa engu gleymt frá gullaldarárum sínum. Það borgar sig ekki að fokka í rottweiler hundum.

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2016 #25-13

screen-shot-2016-12-31-at-1-27-17-am

Það má segja að annað árið í röð hafi íslenska tónlistarárið einkennst af rappi. Menn nýttu sér meðbyrinn frá því í fyrra og voru duglegir að gefa út efni, allt frá einu lagi upp í tvær plötur. Árslistinn er svolítið litaður af rappinu en einnig slæðast inn lög úr öðrum áttum hér og þar.

# 25 Bara Heiða – „Stormtrooper“
Stjörnustríðsheimurinn vaknaði heldur betur til lífsins í fyrra með The Force Awakens og eflaust hefur Heiða orðið fyrir áhrifum og hent í eitt lag til heiðurs hvítu hjálmanna. Þægilegt og grípandi lag með stórskemmtilegu myndbandi.

# 24 Tungl – „The Road“
Eflaust er Tungl nafn sem fáir kannast við enda hafa þeir haft hægt um sig fyrir utan eina tónleika á Húrra í ársbyrjun. Um er að ræða íslenska stjörnuhljómsveit sem Birgir Ísleifur (Motion Boys) fer fyrir. Þetta lag kom út í ár og er geysilega gott!

# 23 Moji & the Midnight Sons – „Island“
Hljómsveit sem ég uppgvötvaði á Airwaves í ár. Hér er um að ræða ekta blúsrokksveit þar sem söngkonan Moji sýnir mögnuð tilþrif sem og gítarleikarinn Bjarni (Mínus, Tungl).

# 22 Kaleo – „Save Yourself“
Að mínu mati býr Jökull yfir einni bestu röddinni í íslenska bransanum í dag og oft finnst mér hann njóta sín betur í rólegu lögunum eins og hér.

# 21 Skálmöld – „Niðavellir“
Ég er ekki mesti Skálmaldar aðdáandi sem þú finnur en hér finnst mér þeir algjörlega hitta í mark.

# 20 JFDR – „White Sun“
Jófríður er sennilega uppáhalds tónlistarmaðurinn minn í kvennadeildinni þessa stundina. Undanfarin ár hefur hún verið í hljómsveitum eins og Pascal Pinon, Samaris og Gangly en hér er hún ein á báti og fer létt með það.

# 19 Sycamore Tree – „My Heart Beats for You“
Það var löngu kominn tími á að Ágústa Eva fengi að spreyta sig á frumsömdum lögum enda er hún ein af okkar betri söngkonum. Það er enginn nýliðabragur á fyrsta lagi hennar og Gunnars Hilmarssonar sem minnir óneitanlega á samstarf Nick Cave og Kylie Minogue.

# 18 Alexander Jarl – „Allt undir“
Fyrsta sem maður hugsar þegar maður heyrir þetta lag er hvort að þetta sé sami maður og samdi „Brjálaður“. Það er í lagi að vera mjúkur í dag og í tilfelli Jarlsins skilar það sér í besta lagi hans hingað til.

# 17 Amabadama – „Ai Ai Ai“
Fyrsta lagið sem kemur út síðan að breiðskífan Heyrðu mig nú leit dagsins ljós fyrir tveimur árum. Amabadama getur dimmu í dagsljós breytt og því meira sem við fáum að heyra frá þeim því betra.

# 16 Júníus Meyvant – „Mighty Backbone“ 
Júníus hefur verið minn maður allar götur síðan hann gaf út „Color Decay“. Það er erfitt að velja úr lögum Júníusar sem komu út á árinu en „Mighty Backbone“ er hnitmiðað og vel heppnað þar sem ekki ein sekúnda fer til spillis.

# 15 Emmsjé Gauti – „Djammæli“
Það hefur lengi vantað gott íslenskt afmælislag enda löngu orðið þreytt að pósta „Afmæli“ með Á móti sól þegar stóri dagurinn rennur upp. Frasinn „Mamma viltu mæla mig ég held ég sé orðinn veikur Ó SJITT“ festist fljótlega í daglegu tali fólks, allt frá leikskólabörnum upp í eldri borgara á Hrafnistu og var hann orðinn umönnunarfólki hvimleiður. Gauti er klár strákur og sennilega verður lagið það mest umbeðna á Fabrikkunni næstu árin.

# 14 Auður – „3d“
Loksins fékk maður að heyra meira frá Auði en lagið hans „South America“ var búið að vera lengi á repeat hjá mér. Lagið er þægilegt áheyrnar og textinn er í anda nútímans.

# 13 Ljúfur Ljúfur – A-A-A (Orðbragðslagið)
Hliðarsjálf Úlfs Úlfs virkaði vel á mig í ár. Takturinn er frábær og frammistaða Arnars er mögnuð þar sem hann rappar nánast í einni runu. Textinn er stórskemmtilegur og gaman að sjá hvernig Arnar púslar orðunum saman. Það hefði verið auðvelt að klúðra þessu en í staðinn fáum við eitt af betri lögum Úlfanna í hús.

Torfi Guðbrandsson

 

Bestu íslensku plöturnar 2015

Ég var nokkuð ánægður með íslenska plötuárið í ár. Af nógu var að taka þegar átti að velja bestu íslensku plötur ársins og þannig á það auðvitað að vera. Ég vil þó taka fram að þetta er aðeins áhugamál en ekki atvinna mín svo ekki taka þennan lista of hátíðlega.

# 10 Halleluwah – Halleluwah

halleluwah
Sölvi og Rakel sameina krafta sína hér á þessari fyrstu breiðskífu Halleluwah og útkoman er virkilega góð. Tvíeykinu hefur tekist að búa til flotta nútíma popptónlist sem gæti þó vel unað sér á frönsku kaffihúsi á sjötta áratug síðustu aldar.

Lykillög: Dior, Move Me, Spin.

# 9 Vaginaboys – Icelandick 

vagina
Vaginaboys tóku árið 2015 föstum tökum og gáfu út sína fyrstu þröngskífu í byrjun nóvember. Það er líklega engin tilviljun að skífan telji sex lög enda drengirnir þekktir fyrir að vera dálítið klúrir. Tónlistin þeirra er silkimjúk og fara þeir ansi vel með autotune’ið sem verður aldrei þreytandi.

Lykillög: Ekki nóg, Elskan af því bara, Þú ert svo ein.

# 8 Shades of Reykjavík – Shades of Reykjavík

sor666
Shades of Reykjavík lokuðu mögnuðu rappári með sinni fyrstu plötu sem er samnefnd sveitinni. Eins og ég hef áður sagt er fullkomið jafnvægi á rappsveitinni og vega rappararnir hvor annan upp með sínum ólíku persónueinkennum.

Lykillög: Drusla, Enginn þríkantur hér, Sólmyrkvi.

# 7 Sturla Atlas – Love Hurts 

love hurts
Sturla Atlas og hans menn voru rausnarlegir í fyrra og gáfu almenningi báðar plöturnar sínar á netinu. Love Hurts kom út á undan og innihélt fleiri lög en vangaveltur eru um hvort að líta eigi á plötuna sem mixteip eða alvöru breiðskífu. Ég er sáttur við seinni kostinn enda platan afskaplega vel heppnuð og hvergi veikan punkt að finna.

Lykillög: Good Good, Pills, Roll Up, San Francisco.

# 6 Máni Orrason – Repeating Patterns

mani
Máni er gríðarlega þroskaður lagahöfundur þrátt fyrir ungan aldur. Hans fyrsta plata er í raun lygilega góð og horfa líklega margir eldri tónlistarmenn á hann með öfundaraugum. Platan telur tólf lög og af þeim eru aðeins fjögur sem mér þykir ekkert sérstök en restin er gúrmei. Mæli með þessari á fóninn!

Lykillög: Fed All My Days, Miracle Due, I Paint a Picture, Repeating Patterns, Walls Keep Caving In.

# 5 The Vintage Caravan – Arrival

12inchJacket_offset
Ein allra besta og vanmetnasta rokksveit landsins sendir frá sér sína þriðju breiðskífu sem fylgir glæsilega á eftir Voyage. Aldurinn á meðlimum er orðinn hærri og þar af leiðandi er reynslan orðin meiri og það skín í gegn á þessari spikfeitu plötu.

Lykillög: Crazy Hourses, Eclipsed, Last Day of Light, Winter Queen.

# 4 Úlfur Úlfur – Tvær plánetur

ulfur
Úlfarnir vöktu mikla lukku á árinu 2015 og er íslenska þjóðin greinilega sólgin í íslenska rappara sem rappa á íslensku um íslenskan raunveruleika. Mörg laganna á plötunni eru stórgóð eins og lykillögin sem ég nefni hér fyrir neðan en að mínu mati hefði mátt stytta plötuna um fjögur lög. Að mínu mati of margir farþegar sem skemma fyrir heildinni.

Lykillög: Akkeri (feat. Arnór Dan), Brennum allt (feat. Kött Grá Pjé), Tarantúlur (feat. Edda Borg), Tvær plánetur.

# 3 Agent Fresco – Destrier

destrier
Biðin eftir annarri breiðskífu Agent Fresco var eilítið of löng en á endanum alveg þess virði. „Dark Water“ sló aðeins á hungrið í hitt eð fyrra og gaf góð fyrirheit fyrir það sem koma skyldi 2015. Ef ég tala um Destrier eins og vínylplötu þá þykja mér A og B-hliðarnar töluvert sterkari en C og D. Því miður gefur hún svolítið eftir á seinni helmingnum og lögin eru ekki eins sterk og á þeim fyrri en mikið djöfull er hún öflug í fyrri hálfleiknum!

Lykillög: Dark Water, Destrier, See Hell, Wait for Me.

# 2 Markús & the Diversion Sessions – The Truth the Love the Life

markus
Ef ég hefði einhverja hæfileika til að semja og búa til tónlist myndi hún líklega hljóma svipað og það sem Markús og félagar eru að gera. Í fyrstu tók ég Markúsi bara sem grínara og fyndnum gaur og er það aðallega vegna lagsins „É bisst assökunar“ en af þessari plötu af dæma er eins gott að taka hann alvarlega. Tónlistin er afslöppuð og troðfull af lífsgleði sem skín svo sannarlega í gegn á plötunni og ber hún sannarlega nafn með rentu enda iðar hún af lífi, ást og sannleik!

Lykillög: 13th Floor, Blessed, Decent Times, É bisst assökunar, Mónóey.

# 1 Helgi Valur – Notes from the Underground

helgi
Um mitt sumar sá ég að Helgi Valur hafði gefið út nýja plötu en þá hafði ég ekki heyrt neitt af honum í nokkur ár. Það var reyndar ástæða fyrir því enda hafði Helgi glímt við mikla erfiðleika í sínu lífi og m.a. greinst með geðhvarfasýki. Mér fannst og finnst Helgi hafa tekið risastórt stökk frá forverum sínum á þessari plötu sem ég hef valið þá bestu í íslensku deildinni. Helgi opnar sig upp á gátt á plötunni og ræðir um allt milli himins og jarðar í sínu lífi eins og uppáhalds landið sitt, myspace-vinkonu sína, geðsjúkdóminn og kynþokkann. Í tveimur lögum syngur Helgi á íslensku og sýnir þar að hann er engu síðri að semja á sínu móðurmáli. Ég tók miklu ástfóstri við plötuna eftir að hafa heyrt hana fyrst í sumar og hún hefur átt hug minn allan síðan þá. Mín eina eftirsjá er að hafa ekki uppgvötvað hana fyrr og náð útgáfutónleikum hennar í enda maí. Vonandi verða þeir fleiri sem sjá gæði plötunnar og Helga sem listamanns en fyrir utan Straum finnst mér hún hafa siglt alltof hljóðlega undir strauminn.

Lykillög: Angels Lefou, Love Love Love Love, South Korea, Þó að aldrei stytti upp.

Plötur sem voru einnig góðar en komust ekki á lista:

a & e sounds – lp
Björk – Vulnicura
Ensími – Herðubreið
Fræbbblarnir – Í hnotskurn
Jón Ólafsson & Futuregrapher – Eitt
Lord Pusswhip – Lord Pusswhip Is Wack
My Brother Is Pale – Battery Low
Pink Street Boys – Hits #1

Torfi Guðbrandsson

Bestu erlendu plöturnar 2015

Ég viðurkenni það að ég hafði ekki mikinn tíma til að hella mér almennilega í það að hlusta á plötur í gegn á árinu og var ég meira í því að pikka út eitt og eitt lag. Þó voru nokkrar plötur sem náðu athygli minni og fengu þær þá meiri spilun í kjölfarið sem bitnaði þá á frekari kynnum við aðrar plötur. Taka skal fram að ég met gæði platna þannig að platan út í gegn gangi upp, frá fyrsta lagi til þess síðasta. Ef hægt er að hlusta á plötuna út í gegn án þess að skipta um lag og hafa ánægju af nær öllum lögunum í einhverjum mæli að þá er það merki um mjög góða plötu.

# 8 Kendrick Lamar – To Pimp a Butterfly

kendrick
Meistaraverkið sem allir eru að tala um. Þrátt fyrir það er platan frekar sundurslitin tónlistarlega séð að mínu mati þó að vissulega sé það vel gert af Kendrick að heiðra hinar og þessar tónlistarstefnur. Sterkustu lögin halda henni þó á floti og vel það.

Lykillög: Alright, The Blacker the Berry, i, King Kunta.

# 7 Kurt Vile – b’lieve I’m goin down…

kurt
Kurt Vile hefur lagt það í vana sinn að gefa út góðar plötur undanfarin ár og hans sjötta breiðskífa er þar engin undantekning. Kurt Vile er huggulegur náungi sem býr til huggulega tónlist og er líka bara svona drullu góður í því.

Lykillög: I’m an Outlaw, Lost My Head There, Pretty Pimpin.

# 6 Leon Bridges – Coming Home

leon
Leon Bridges er einn af nýliðum ársins en sálartónlist hans hittir beint í mark. Það er engin tilviljun að honum hafi verið líkt við skærustu stjörnur sálarheimsins í kjölfarið á þessari plötu enda afar notalegt að sitja í gegnum þessar 34 mínútur og 11 sekúndur sem hún telur á fóninum.

Lykillög: Better Man, Coming Home, River, Smooth Sailin’.

# 5 James Bay – Chaos and the Calm

James
Ég get ómögulega skilið hvers vegna þessari plötu gekk ekki betur á árslistunum í ár en hún var ansi mikið spiluð á mínu heimili. Það er gott jafnvægi á milli rólegu og fjörugu laganna og James ferst það vel úr hendi að skipta um gír á plötunni.

Lykillög: Best Fake Smile, Move Together, When We Were on Fire.

# 4 Grimes – Art Angels

grimes
Gleymiði Adele, Rihönnu og vinkonum, Grimes er að gera langflottustu popptónlistina í dag. Art Angels fylgir vel á eftir síðustu plötu Grimes sem var ekki síðri. Claire Boucher er sannur listamaður en auk þess að semja öll lögin sjálf, leikstýrir hún myndböndum sínum sjálf og teiknar fallegar myndir sem m.a. prýða þetta magnaða plötuumslag.

Lykillög: Artangels, California, Flesh without Blood, Kill V. Maim.

# 3 Father John Misty – I Love You, Honeybear

father
Ég þakka bara Guði fyrir að Josh Tillman beilaði á trommunum hjá Fleet Foxes og fór að búa til sína eigin tónlist. Ef eitthvað er þá fýla ég Father John Misty bara betur en gömlu hljómsveitina hans. Drengurinn er ofboðslega skemmtilegur og frjór listamaður og það er virkilega gaman að hlýða á hann, heima og á tónleikum.

Lykillög: Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins), Holy Shit, The Night Josh Tillman Came to Our Apartment, When You’re Smiling and Astride Me.

# 2 Sufjan Stevens – Carrie & Lowell

sufjan
Það var löngu kominn tími á eitthvað gott frá Sufjan en ég náði ekki alveg plötunni The Age of Adz sem kom út 2010. Á þessari plötu er hann kominn aftur í sitt gamla form og það er mikið fagnaðarefni. Persónuleg plata frá Sufjan sem er afskaplega falleg áheyrnar og ekki einn aukafarþegi á plötunni.

# 1 Tame Impala – Currents 

TameImpala-Currents-560x560-560x560
Eftir að hafa hent í okkur besta lagi ársins 2015 í mars byggðist upp mikil spenna hjá mér fyrir þriðju breiðskífu Tame Impala. Á næstu tveim mánuðum fylgdu lögin „Cause I’m a Man“, „Disciples“ og „Eventually“ og ekki minnkaði spennan. Platan leit svo dagsins ljós 17. júlí og hefur hún verið reglulega í spilun hjá mér síðan. Kevin Parker er algjör snillingur þegar kemur að því að búa til tónlist og hann getur verið afskaplega ánægður með vinnu sína til þessa. Nú er bara spurning hvað hann gerir næst því það verður ansi erfitt að toppa Currents.

Lykillög: Allt draslið!

Aðrar góðar plötur frá árinu:

Blur – The Magic Whip
Bob Dylan – Shadows in the Night
CHVRCHES – Every Open Eye
Florence + the Machine – How Big, How Blue, How Beautiful
Foals – What Went Down
Jamie xx – Colours

Torfi Guðbrandsson