Category Archives: Árslistar

Topp 5: Bestu íslensku plöturnar 2016

Það er svolítið liðið á árið og ég ætlaði að láta það vera að gera fleiri árslista. Ég hef hins vegar ekki náð almennilegum svefni þar sem mér finnst ég eiga eftir óklárað verk, ég verð hreinlega að koma þessu frá mér. Ég ætla hins vegar að hafa þetta einfalt og stutt.

# 5 Kaleo – A/B 

kaleo-a-b

A/B er fyrsta plata Kaleo fyrir alheimsmarkað. Fyrir okkur Íslendingum er hún bæði gömul og ný enda fjögur lög að finna af frumburði Kaleo og sex ný lög sem ekki hafa komið út á plötu áður. Kaleo tekst að púsla þessu vel saman og ákveður að skipta plötunni hálfpartinn í tvennt. Á a-hliðinni er meira um rokk og ról á meðan b-hliðin er á rólegri nótunum. Persónulega set ég b-hliðina oftar á heima í stofu. Feykifín plata frá Mosfellingunum sem útlendingurinn ætti að taka vel í.

Lykillög: All the Pretty Girls, Save Yourself, Way Down We Go.

# 4 Júníus Meyvant – Floating Harmonies 

junius-meyvant-floating-harmonies

Þessari plötu hafði ég beðið eftir lengi. Á meðan biðinni stóð hafði Júníus Meyvant gefið út 4 lög sem var hvert öðru betra þó að hann hafi aldrei náð að toppa „Color Decay“ að mínu mati. Platan er nokkuð þægileg áheyrnar þó að við og við komi fram öflugt brass. Viðurkenni þó að ég bjóst við meiri epík.

Lykillög: Color Decay, Gold Laces, Mighty Backbone.

# 3 Emmsjé Gauti – Vagg & velta

vaggogvelta

Rétt eins og með plötu Júníusar hafði maður beðið eftir þessari í nokkra mánuði. Emmsjé Gauti nýtti sér meðbyrinn frá rappárinu mikla 2015 og gaf út tvær plötur! Vagg & velta var hins vegar platan sem allir voru að bíða eftir. Platan er góð en líður þó fyrir lengd sína sem gerir það að verkum að hún hafnar í 3. sæti. Að mínu mati eru fjórir farþegar á plötunni sem hefðu mátt lenda á klippiborðinu. Restin dugar þó í að skila Vagg & veltu í bronssætið.

Lykillög: Djammæli, Loftsteinn, Reykjavík, Silfurskotta, Strákarnir.

# 2 GKR – GKR EP 

gkr

Einn mánudagsmorgun leit þessi 9 laga EP plata dagsins ljós sem enginn bjóst við en allir voru hins vegar til í. GKR fór óhefðbundna leið í útgáfu en fyrst og fremst var það innihaldið sem skipti máli. GKR klikkaði ekki á því. Slagarana „Morgunmatur“ og „Tala um“ var að sjálfsögðu að finna ásamt fleiri afbragðslögum. GKR sker sig úr í rappsenunni á Íslandi og hefur sinn einstaka stíl sem er eilítið hallærislegur en á sama tíma grjótharður.

Lykillög: Meira, Morgunmatur, Tala um, Velkomin

# 1 Aron Can – Þekkir stráginn 

aroncan

Það er eiginlega rannsóknarefni hvernig 16 ára piltur getur bara mætt á svæðið og toppað allt sem er í gangi í íslenskri tónlistarsenu. Flestir á þessum aldri hafa vit á því að bíða í nokkur ár og nýta tímann í að æfa sig meira, fá meiri reynslu og þroska sig sem tónlistarmenn en það er ekki tilfellið með Aron Can. Drengurinn hefur allan pakkann, útlitið, röddina og lögin. Velgengnin hefur fært honum frægð og frama sem hefur stigið honum eilítið til höfuðs undanfarið en er við öðru að búast þegar maður getur státað sig af lagi eins og „Rúllupp“ tveimur árum eftir fermingu? Stjörnustælarnir munu eldast af honum en við skulum vona að hæfileiki hans til að skapa tónlist fari ekki neitt.

Lykillög: Enginn mórall, Rúllupp, Þekkir stráginn.

Torfi Guðbrandsson

 

 

Auglýsingar

Bestu íslensku lögin 2016 #12-1

screen-shot-2016-12-30-at-1-16-19-pm

# 12 Flekar – „Terrible Movies“
Flekar er ný hljómsveit sem minnir svolítið á Prins Póló ef Matt Berninger væri söngvarinn. Sveitin samanstendur af þremur piltum sem eru einnig meðlimir í pönksveitinni Elín Helena. Tónlistin er þó gerólík en Flekarnir munu eflaust verða tíðari gestir í stofunni heima.

# 11 GKR – „Meira“ 
Eitt af þremur bestu lögunum með GKR. Hér er hann ögn reiðari en venjulega og núna veit maður fyrir víst að hann er kominn til að vera. Rólegi parturinn sem byrjar á 2:18 er svo algjörlega sturlaður.

# 10 Berndsen – „Shaping the Grey (feat. Elín Ey og Högni)“
Berndsen er snillingur, það er löngu vitað. Hér róar hann hins vegar á ný mið ásamt einvalaliði hljóðfæraleikara og söngvara. Eitt besta lag Berndsen staðreynd og spennan fyrir næstu plötu orðin meiri fyrir vikið.

# 9 Vök – „Waiting“
Hin íslenska The xx lætur okkur enn bíða eftir fyrstu stóru plötunni. Hún hefur samt stytt biðina heldur betur með einu besta lagi ársins.

# 8 Prins Póló – „Læda Slæda“
Prinsinn var nokkuð aktívur í ár og það kæmi mér ekkert á óvart ef við fengjum nýja plötu frá honum á nýju ári.

# 7 Vaginaboys – „Feeling“ 
Fyrsta lag Vaginaboys á ensku og það er eins og þeir hafi aldrei gert neitt annað. Lagið kom út snemma í ár með mögnuðu myndbandi og maður hélt að maður væri kominn á græna grein hjá þeim en því miður kom ekki meira frá þeim. 2017 er ykkar að grípa drengir, annars segi ég til ykkar!

# 6 GKR – „Tala um“ 
GKR hefur áreiðanlega verið löngu þreyttur á því að fólk segði um hann að hann ætti bara eitt lag. Það var því á brattann að sækja hefði maður haldið hvað næsta skref varðaði. Meik or breik. En hvað gerði maðurinn, jú hann gaf út lag sem er ekki hægt að skilja öðruvísi en hálfgert diss á efasemdaraddirnar. Lagið varð fljótlega mjög vinsælt og salan á Vit Hit drykknum tók mikinn kipp.

# 5 Emmsjé Gauti – „Silfurskotta (feat. Aron Can)“ 
Eflaust vinsælasta lag ársins með tveimur vinsælustu röppurum landsins, 800.000 spilanir á Spotify ljúga ekki. Emmsjé opnar sig upp á gátt og sýnir okkur að hann er mannlegur líka. Lagið náði til breiðari hóps og yngsta kynslóðin hreifst með. Foreldrar áttu þó erfitt með að útskýra fyrir börnum sínum hvað það þýddi að lærin væru að snerta kinnarnar og tungusmakka einhvern.

# 4 Samaris – „Wanted 2 Say“ 
Þriðja plata Samaris olli mér vonbrigðum en ég var með miklar væntingar eftir að hafa heyrt þetta lag enda besta lag sveitarinnar til þessa.

# 3 Aron Can – „Enginn mórall“
Enginn vissi hver Aron Can var fyrir ári síðan, í dag er hann eitt heitasta nafnið í íslenskri tónlistarsenu. „Enginn mórall“ var eitt af fyrstu lögunum sem hann gaf frá sér og fljótlega voru allir að missa sig yfir kauða og það átti bara algjörlega rétt á sér.

# 2 Sturla Atlas – „Talk“ 
Ég verð að segja að SEASON2 er sísta platan sem hefur komið frá Sturlu Atlas flokknum. Hins vegar eru tvö feykigóð lög á gripnum, þetta og „Mean 2 U“. Ég varð strax ástfanginn um leið og ég heyrði „Talk“ og síðan þá hef ég reglulega sett það í gang. Nálgunin í textanum er óvenjuleg en um leið stórskemmtileg þar sem Sturla snýr upp á hefðbundnu formúluna og tekur hina hliðina á samböndum.

# 1 XXX Rottweiler Hundar – „Negla“
Það þarf ekki að spyrja að því hver vermir toppsætið þegar drottnarar íslenskrar rappsenu koma loksins saman og henda í nett „rant“ á starfsbræður sína sem þeim hefur ef til vill fundist vera orðnir alltof háværir og góðir með sig. Textinn er grjótharður og Bent og Blaz Roca sýna að þeir hafa engu gleymt frá gullaldarárum sínum. Það borgar sig ekki að fokka í rottweiler hundum.

Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2016 #25-13

screen-shot-2016-12-31-at-1-27-17-am

Það má segja að annað árið í röð hafi íslenska tónlistarárið einkennst af rappi. Menn nýttu sér meðbyrinn frá því í fyrra og voru duglegir að gefa út efni, allt frá einu lagi upp í tvær plötur. Árslistinn er svolítið litaður af rappinu en einnig slæðast inn lög úr öðrum áttum hér og þar.

# 25 Bara Heiða – „Stormtrooper“
Stjörnustríðsheimurinn vaknaði heldur betur til lífsins í fyrra með The Force Awakens og eflaust hefur Heiða orðið fyrir áhrifum og hent í eitt lag til heiðurs hvítu hjálmanna. Þægilegt og grípandi lag með stórskemmtilegu myndbandi.

# 24 Tungl – „The Road“
Eflaust er Tungl nafn sem fáir kannast við enda hafa þeir haft hægt um sig fyrir utan eina tónleika á Húrra í ársbyrjun. Um er að ræða íslenska stjörnuhljómsveit sem Birgir Ísleifur (Motion Boys) fer fyrir. Þetta lag kom út í ár og er geysilega gott!

# 23 Moji & the Midnight Sons – „Island“
Hljómsveit sem ég uppgvötvaði á Airwaves í ár. Hér er um að ræða ekta blúsrokksveit þar sem söngkonan Moji sýnir mögnuð tilþrif sem og gítarleikarinn Bjarni (Mínus, Tungl).

# 22 Kaleo – „Save Yourself“
Að mínu mati býr Jökull yfir einni bestu röddinni í íslenska bransanum í dag og oft finnst mér hann njóta sín betur í rólegu lögunum eins og hér.

# 21 Skálmöld – „Niðavellir“
Ég er ekki mesti Skálmaldar aðdáandi sem þú finnur en hér finnst mér þeir algjörlega hitta í mark.

# 20 JFDR – „White Sun“
Jófríður er sennilega uppáhalds tónlistarmaðurinn minn í kvennadeildinni þessa stundina. Undanfarin ár hefur hún verið í hljómsveitum eins og Pascal Pinon, Samaris og Gangly en hér er hún ein á báti og fer létt með það.

# 19 Sycamore Tree – „My Heart Beats for You“
Það var löngu kominn tími á að Ágústa Eva fengi að spreyta sig á frumsömdum lögum enda er hún ein af okkar betri söngkonum. Það er enginn nýliðabragur á fyrsta lagi hennar og Gunnars Hilmarssonar sem minnir óneitanlega á samstarf Nick Cave og Kylie Minogue.

# 18 Alexander Jarl – „Allt undir“
Fyrsta sem maður hugsar þegar maður heyrir þetta lag er hvort að þetta sé sami maður og samdi „Brjálaður“. Það er í lagi að vera mjúkur í dag og í tilfelli Jarlsins skilar það sér í besta lagi hans hingað til.

# 17 Amabadama – „Ai Ai Ai“
Fyrsta lagið sem kemur út síðan að breiðskífan Heyrðu mig nú leit dagsins ljós fyrir tveimur árum. Amabadama getur dimmu í dagsljós breytt og því meira sem við fáum að heyra frá þeim því betra.

# 16 Júníus Meyvant – „Mighty Backbone“ 
Júníus hefur verið minn maður allar götur síðan hann gaf út „Color Decay“. Það er erfitt að velja úr lögum Júníusar sem komu út á árinu en „Mighty Backbone“ er hnitmiðað og vel heppnað þar sem ekki ein sekúnda fer til spillis.

# 15 Emmsjé Gauti – „Djammæli“
Það hefur lengi vantað gott íslenskt afmælislag enda löngu orðið þreytt að pósta „Afmæli“ með Á móti sól þegar stóri dagurinn rennur upp. Frasinn „Mamma viltu mæla mig ég held ég sé orðinn veikur Ó SJITT“ festist fljótlega í daglegu tali fólks, allt frá leikskólabörnum upp í eldri borgara á Hrafnistu og var hann orðinn umönnunarfólki hvimleiður. Gauti er klár strákur og sennilega verður lagið það mest umbeðna á Fabrikkunni næstu árin.

# 14 Auður – „3d“
Loksins fékk maður að heyra meira frá Auði en lagið hans „South America“ var búið að vera lengi á repeat hjá mér. Lagið er þægilegt áheyrnar og textinn er í anda nútímans.

# 13 Ljúfur Ljúfur – A-A-A (Orðbragðslagið)
Hliðarsjálf Úlfs Úlfs virkaði vel á mig í ár. Takturinn er frábær og frammistaða Arnars er mögnuð þar sem hann rappar nánast í einni runu. Textinn er stórskemmtilegur og gaman að sjá hvernig Arnar púslar orðunum saman. Það hefði verið auðvelt að klúðra þessu en í staðinn fáum við eitt af betri lögum Úlfanna í hús.

Torfi Guðbrandsson

 

Bestu íslensku plöturnar 2015

Ég var nokkuð ánægður með íslenska plötuárið í ár. Af nógu var að taka þegar átti að velja bestu íslensku plötur ársins og þannig á það auðvitað að vera. Ég vil þó taka fram að þetta er aðeins áhugamál en ekki atvinna mín svo ekki taka þennan lista of hátíðlega.

# 10 Halleluwah – Halleluwah

halleluwah
Sölvi og Rakel sameina krafta sína hér á þessari fyrstu breiðskífu Halleluwah og útkoman er virkilega góð. Tvíeykinu hefur tekist að búa til flotta nútíma popptónlist sem gæti þó vel unað sér á frönsku kaffihúsi á sjötta áratug síðustu aldar.

Lykillög: Dior, Move Me, Spin.

# 9 Vaginaboys – Icelandick 

vagina
Vaginaboys tóku árið 2015 föstum tökum og gáfu út sína fyrstu þröngskífu í byrjun nóvember. Það er líklega engin tilviljun að skífan telji sex lög enda drengirnir þekktir fyrir að vera dálítið klúrir. Tónlistin þeirra er silkimjúk og fara þeir ansi vel með autotune’ið sem verður aldrei þreytandi.

Lykillög: Ekki nóg, Elskan af því bara, Þú ert svo ein.

# 8 Shades of Reykjavík – Shades of Reykjavík

sor666
Shades of Reykjavík lokuðu mögnuðu rappári með sinni fyrstu plötu sem er samnefnd sveitinni. Eins og ég hef áður sagt er fullkomið jafnvægi á rappsveitinni og vega rappararnir hvor annan upp með sínum ólíku persónueinkennum.

Lykillög: Drusla, Enginn þríkantur hér, Sólmyrkvi.

# 7 Sturla Atlas – Love Hurts 

love hurts
Sturla Atlas og hans menn voru rausnarlegir í fyrra og gáfu almenningi báðar plöturnar sínar á netinu. Love Hurts kom út á undan og innihélt fleiri lög en vangaveltur eru um hvort að líta eigi á plötuna sem mixteip eða alvöru breiðskífu. Ég er sáttur við seinni kostinn enda platan afskaplega vel heppnuð og hvergi veikan punkt að finna.

Lykillög: Good Good, Pills, Roll Up, San Francisco.

# 6 Máni Orrason – Repeating Patterns

mani
Máni er gríðarlega þroskaður lagahöfundur þrátt fyrir ungan aldur. Hans fyrsta plata er í raun lygilega góð og horfa líklega margir eldri tónlistarmenn á hann með öfundaraugum. Platan telur tólf lög og af þeim eru aðeins fjögur sem mér þykir ekkert sérstök en restin er gúrmei. Mæli með þessari á fóninn!

Lykillög: Fed All My Days, Miracle Due, I Paint a Picture, Repeating Patterns, Walls Keep Caving In.

# 5 The Vintage Caravan – Arrival

12inchJacket_offset
Ein allra besta og vanmetnasta rokksveit landsins sendir frá sér sína þriðju breiðskífu sem fylgir glæsilega á eftir Voyage. Aldurinn á meðlimum er orðinn hærri og þar af leiðandi er reynslan orðin meiri og það skín í gegn á þessari spikfeitu plötu.

Lykillög: Crazy Hourses, Eclipsed, Last Day of Light, Winter Queen.

# 4 Úlfur Úlfur – Tvær plánetur

ulfur
Úlfarnir vöktu mikla lukku á árinu 2015 og er íslenska þjóðin greinilega sólgin í íslenska rappara sem rappa á íslensku um íslenskan raunveruleika. Mörg laganna á plötunni eru stórgóð eins og lykillögin sem ég nefni hér fyrir neðan en að mínu mati hefði mátt stytta plötuna um fjögur lög. Að mínu mati of margir farþegar sem skemma fyrir heildinni.

Lykillög: Akkeri (feat. Arnór Dan), Brennum allt (feat. Kött Grá Pjé), Tarantúlur (feat. Edda Borg), Tvær plánetur.

# 3 Agent Fresco – Destrier

destrier
Biðin eftir annarri breiðskífu Agent Fresco var eilítið of löng en á endanum alveg þess virði. „Dark Water“ sló aðeins á hungrið í hitt eð fyrra og gaf góð fyrirheit fyrir það sem koma skyldi 2015. Ef ég tala um Destrier eins og vínylplötu þá þykja mér A og B-hliðarnar töluvert sterkari en C og D. Því miður gefur hún svolítið eftir á seinni helmingnum og lögin eru ekki eins sterk og á þeim fyrri en mikið djöfull er hún öflug í fyrri hálfleiknum!

Lykillög: Dark Water, Destrier, See Hell, Wait for Me.

# 2 Markús & the Diversion Sessions – The Truth the Love the Life

markus
Ef ég hefði einhverja hæfileika til að semja og búa til tónlist myndi hún líklega hljóma svipað og það sem Markús og félagar eru að gera. Í fyrstu tók ég Markúsi bara sem grínara og fyndnum gaur og er það aðallega vegna lagsins „É bisst assökunar“ en af þessari plötu af dæma er eins gott að taka hann alvarlega. Tónlistin er afslöppuð og troðfull af lífsgleði sem skín svo sannarlega í gegn á plötunni og ber hún sannarlega nafn með rentu enda iðar hún af lífi, ást og sannleik!

Lykillög: 13th Floor, Blessed, Decent Times, É bisst assökunar, Mónóey.

# 1 Helgi Valur – Notes from the Underground

helgi
Um mitt sumar sá ég að Helgi Valur hafði gefið út nýja plötu en þá hafði ég ekki heyrt neitt af honum í nokkur ár. Það var reyndar ástæða fyrir því enda hafði Helgi glímt við mikla erfiðleika í sínu lífi og m.a. greinst með geðhvarfasýki. Mér fannst og finnst Helgi hafa tekið risastórt stökk frá forverum sínum á þessari plötu sem ég hef valið þá bestu í íslensku deildinni. Helgi opnar sig upp á gátt á plötunni og ræðir um allt milli himins og jarðar í sínu lífi eins og uppáhalds landið sitt, myspace-vinkonu sína, geðsjúkdóminn og kynþokkann. Í tveimur lögum syngur Helgi á íslensku og sýnir þar að hann er engu síðri að semja á sínu móðurmáli. Ég tók miklu ástfóstri við plötuna eftir að hafa heyrt hana fyrst í sumar og hún hefur átt hug minn allan síðan þá. Mín eina eftirsjá er að hafa ekki uppgvötvað hana fyrr og náð útgáfutónleikum hennar í enda maí. Vonandi verða þeir fleiri sem sjá gæði plötunnar og Helga sem listamanns en fyrir utan Straum finnst mér hún hafa siglt alltof hljóðlega undir strauminn.

Lykillög: Angels Lefou, Love Love Love Love, South Korea, Þó að aldrei stytti upp.

Plötur sem voru einnig góðar en komust ekki á lista:

a & e sounds – lp
Björk – Vulnicura
Ensími – Herðubreið
Fræbbblarnir – Í hnotskurn
Jón Ólafsson & Futuregrapher – Eitt
Lord Pusswhip – Lord Pusswhip Is Wack
My Brother Is Pale – Battery Low
Pink Street Boys – Hits #1

Torfi Guðbrandsson

Bestu erlendu plöturnar 2015

Ég viðurkenni það að ég hafði ekki mikinn tíma til að hella mér almennilega í það að hlusta á plötur í gegn á árinu og var ég meira í því að pikka út eitt og eitt lag. Þó voru nokkrar plötur sem náðu athygli minni og fengu þær þá meiri spilun í kjölfarið sem bitnaði þá á frekari kynnum við aðrar plötur. Taka skal fram að ég met gæði platna þannig að platan út í gegn gangi upp, frá fyrsta lagi til þess síðasta. Ef hægt er að hlusta á plötuna út í gegn án þess að skipta um lag og hafa ánægju af nær öllum lögunum í einhverjum mæli að þá er það merki um mjög góða plötu.

# 8 Kendrick Lamar – To Pimp a Butterfly

kendrick
Meistaraverkið sem allir eru að tala um. Þrátt fyrir það er platan frekar sundurslitin tónlistarlega séð að mínu mati þó að vissulega sé það vel gert af Kendrick að heiðra hinar og þessar tónlistarstefnur. Sterkustu lögin halda henni þó á floti og vel það.

Lykillög: Alright, The Blacker the Berry, i, King Kunta.

# 7 Kurt Vile – b’lieve I’m goin down…

kurt
Kurt Vile hefur lagt það í vana sinn að gefa út góðar plötur undanfarin ár og hans sjötta breiðskífa er þar engin undantekning. Kurt Vile er huggulegur náungi sem býr til huggulega tónlist og er líka bara svona drullu góður í því.

Lykillög: I’m an Outlaw, Lost My Head There, Pretty Pimpin.

# 6 Leon Bridges – Coming Home

leon
Leon Bridges er einn af nýliðum ársins en sálartónlist hans hittir beint í mark. Það er engin tilviljun að honum hafi verið líkt við skærustu stjörnur sálarheimsins í kjölfarið á þessari plötu enda afar notalegt að sitja í gegnum þessar 34 mínútur og 11 sekúndur sem hún telur á fóninum.

Lykillög: Better Man, Coming Home, River, Smooth Sailin’.

# 5 James Bay – Chaos and the Calm

James
Ég get ómögulega skilið hvers vegna þessari plötu gekk ekki betur á árslistunum í ár en hún var ansi mikið spiluð á mínu heimili. Það er gott jafnvægi á milli rólegu og fjörugu laganna og James ferst það vel úr hendi að skipta um gír á plötunni.

Lykillög: Best Fake Smile, Move Together, When We Were on Fire.

# 4 Grimes – Art Angels

grimes
Gleymiði Adele, Rihönnu og vinkonum, Grimes er að gera langflottustu popptónlistina í dag. Art Angels fylgir vel á eftir síðustu plötu Grimes sem var ekki síðri. Claire Boucher er sannur listamaður en auk þess að semja öll lögin sjálf, leikstýrir hún myndböndum sínum sjálf og teiknar fallegar myndir sem m.a. prýða þetta magnaða plötuumslag.

Lykillög: Artangels, California, Flesh without Blood, Kill V. Maim.

# 3 Father John Misty – I Love You, Honeybear

father
Ég þakka bara Guði fyrir að Josh Tillman beilaði á trommunum hjá Fleet Foxes og fór að búa til sína eigin tónlist. Ef eitthvað er þá fýla ég Father John Misty bara betur en gömlu hljómsveitina hans. Drengurinn er ofboðslega skemmtilegur og frjór listamaður og það er virkilega gaman að hlýða á hann, heima og á tónleikum.

Lykillög: Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins), Holy Shit, The Night Josh Tillman Came to Our Apartment, When You’re Smiling and Astride Me.

# 2 Sufjan Stevens – Carrie & Lowell

sufjan
Það var löngu kominn tími á eitthvað gott frá Sufjan en ég náði ekki alveg plötunni The Age of Adz sem kom út 2010. Á þessari plötu er hann kominn aftur í sitt gamla form og það er mikið fagnaðarefni. Persónuleg plata frá Sufjan sem er afskaplega falleg áheyrnar og ekki einn aukafarþegi á plötunni.

# 1 Tame Impala – Currents 

TameImpala-Currents-560x560-560x560
Eftir að hafa hent í okkur besta lagi ársins 2015 í mars byggðist upp mikil spenna hjá mér fyrir þriðju breiðskífu Tame Impala. Á næstu tveim mánuðum fylgdu lögin „Cause I’m a Man“, „Disciples“ og „Eventually“ og ekki minnkaði spennan. Platan leit svo dagsins ljós 17. júlí og hefur hún verið reglulega í spilun hjá mér síðan. Kevin Parker er algjör snillingur þegar kemur að því að búa til tónlist og hann getur verið afskaplega ánægður með vinnu sína til þessa. Nú er bara spurning hvað hann gerir næst því það verður ansi erfitt að toppa Currents.

Lykillög: Allt draslið!

Aðrar góðar plötur frá árinu:

Blur – The Magic Whip
Bob Dylan – Shadows in the Night
CHVRCHES – Every Open Eye
Florence + the Machine – How Big, How Blue, How Beautiful
Foals – What Went Down
Jamie xx – Colours

Torfi Guðbrandsson

 

Bestu íslensku lögin 2015

12463566_10154001374357176_1236037855_n

Það var í raun ekkert mál að finna til 20 góð íslensk lög sem stóðu upp úr á þessu ári. Vandamálið var hins vegar að velja bara 20 lög enda 30-40 feykifín lög sem mér datt í hug við vinnslu þessarar færslu. Ég tel að ég sé nokkuð samkvæmur sjálfum mér í eftirfarandi lista en þetta eru þau 20 lög sem ég hlustaði mest á árið 2015.

# 20 „sunday driver“ – a & e sounds

Sennilega óþekktasta lagið á listanum og ég veit í raun frekar lítið um þessa hljómsveit annað en það að hún býr til góða tónlist.

# 19 „Aukalíf“ – Ensími

Að mínu mati aðeins sterkara lag en „Herðubreið“. Þetta lag sýnir að enn er heilmikið líf í hljómsveitinni góðu.

# 18 „Ekki nóg“ – Vaginaboys

Vaginaboys stóðu sig í stykkinu á árinu 2015 og gáfu út góð lög. Af þeim stóð „Ekki nóg“ upp úr.

# 17 „Last Day of Light“ – The Vintage Caravan

Heyrði þetta lag fyrst á tónleikum TVC í ársbyrjun á Gauknum og féll fyrir því samstundis.

# 16 „Stelpur“ – Jón Þór

Ofboðslega jákvæð orka í þessu lagi sem kemur mér alltaf í gott skap.

# 15 „San Francisco“ – Sturla Atlas

Einhver furðuleg blanda af alvöru og gríni hjá Sturlu Atlas-flokknum sem gengur líka svona vel upp.

# 14 „Dior“ – Halleluwah

Tvíeykið Sölvi og Rakel eru hér með geysigott lag sem hefur gamaldags blæ yfir sér.

# 13 „Empire“ – Of Monsters and Men 

Ég var nú ekki yfir mig hrifinn af annarri plötu OMAM en þetta lag náði mér strax.

# 12 „Drusla“ – Shades of Reykjavík

Elli Grill og Leoncie komust kannski oftast á forsíður blaðanna og þá aðallega útaf myndbandinu og samstarfinu við Leoncie. „Drusla“ er aftur á móti fyrsti hreinræktaði SoR-hittarinn af plötunni þeirra og er hann byggður á sterkum stoðum.

# 11 „Miracle Due“ – Máni Orrason

Hittari nr. 2 og hann er engu síðri en „Fed All My Days“ sem kom út í fyrra. Skulum ekki gleyma því að drengurinn er nýorðinn 18 ára!

# 10 „See Hell“ – Agent Fresco

Magnþrungið lag frá einni bestu hljómsveit landsins um þessar mundir. Textinn eftir Arnór er hrein snilld þar sem hann veltir fyrir sér ofbeldi, hefnd og afleiðingum hennar.

# 9 „Waterfall“ – Vök

Enn bíður maður eftir stórri plötu frá Vök og ef útgáfufyrirtækin bíta ekki á öngulinn núna þá er eitthvað mikið að!

# 8 „Í næsta lífi“ – xxx Rottweiler hundar

Ágúst Bent sá til þess að enginn gleymdi hverjir byrjuðu þetta allt saman og ruddu veginn fyrir aðra rappara á Íslandi fyrir allnokkrum árum síðan. Rottweiler hundarnir eru enn drottnarar íslensku rappsenunnar.

# 7 „Brennum allt (ft. Kött Grá Pjé)“ – Úlfur Úlfur

Úlfarnir halda hárrétt á spilunum í þriðja hittaranum af Tvær plánetur og fá til sín góðan gest í Kött Grá Pjé.

# 6 „MORGUNMATUR“ – GKR

Ég viðurkenni að ég var hrifnari af myndbandinu heldur en laginu er ég heyrði það fyrst. En með tímanum hefur það hægt og rólega komið sér vel fyrir í hausnum á mér og hefur ekki hætt að óma þar síðan.

# 5 „Gold Laces“ – Júníus Meyvant 

Ég segi það sama um Júníus og Vök, ég bíð óþreyjufullur eftir stærri plötu frá honum enda veit ég að drengurinn á laglegan lager af góðum lögum sem þurfa að komast út í kosmósinn.

# 4 „Strákarnir“ – Emmsjé Gauti

Maður veltir fyrir sér hvort að innblásturinn að þessu lagi hafi komið eftir rimmuna við Reykjavíkurdætur en hvaðan sem hann kom þá stöndum við eftir með eitt besta lag ársins í höndunum.

# 3 „Snowin'“ – Sturla Atlas

Mögulega er þetta lag að skjóta óvenju hátt á þessum lista en lagið er í miklu uppáhaldi hjá mér í augnablikinu. Sturla verður að koma með eitthvað áþreifanlegt fyrir mig svo ég geti misst mig enn meira.

# 2 „Þó að aldrei stytti upp“ – Helgi Valur

Boðskapur lagsins skilar sér beint til hlustandans og þekki maður söguna á bakvið flytjandann gerir það upplifunina enn áhrifameiri.

# 1 „We Will Live for Ages“ – Hjaltalín

Hjaltalín var bæði góð og vond við aðdáendur sína í ár. Hún færði þeim þetta stórkostlega lag sem féll mjög vel í kramið en gerði þeim einnig þann grikk að láta þar við sitja. Ég vil heyra meira nýtt efni og ég er viss um að aðdáendur Hjaltalín eru sammála mér. Hjaltalín, 2016 er árið ykkar, go nuts!

Lög sem voru nálægt því að komast á topp 20:

„Af ávöxtunum skulið þið þekkja þá“ – Jónas Sig
„Blinking“ – Fufanu
„Draumalandið“ – Gísli Pálmi
„Herðubreið“ – Ensími
„Hvernig sem fer“ – Júlíus Guðmundsson
„Kalt“ – Kælan Mikla
„Lionsong“ – Björk
„Love Love Love Love“ – Helgi Valur
„Mónóey“ – Markús & the Diversion Sessions
„Silent Bite“ – Bang Gang
„Wait for Me“ – Agent Fresco
„Ævintýr“ – Sóley

Torfi Guðbrandsson

Bestu erlendu lögin 2015

Screen Shot 2015-12-26 at 4.46.36 PM

Þá er kominn tími á að kryfja tónlistarárið 2015 til mergjar. Ætla að byrja á því að fara yfir bestu erlendu lögin sem verða 20 talsins að þessu sinni.

# 20 „Ship to Wreck“ – Florence + the Machine 

Upphafslag þriðju breiðskífu Florence + the Machine er sterkt og grípandi alveg eins og öll upphafslög ættu að vera.

# 19 „S.O.B.“ – Nathaniel Rateliff & the Night Sweats 

Nathaniel Rateliff er mikill töffari með hörku rödd sem nýtur sín vel í þessu frábæra lagi.

# 18 „Dreams“ – Beck

Eftir rólegheitin í fyrra hendir Beck í öflugan slagara sem býr yfir sömu orku og lögin „Loser“ og „Sexx Laws“.

# 17 „Best Fake Smile“ – James Bay

James Bay er alveg ofboðslega skemmtilegur listamaður og góður flytjandi, þetta lag hefur mikið skemmtanagildi og ætti að koma öllum í stuð.

# 16 „Kill V. Maim“ – Grimes

Ólíkindatólið Grimes hendir hér í eitt sturlað lag sem er óður til Al Pacino úr The Godfather Pt. II.

# 15 „Mountain At My Gates“ – Foals

Foals sýna mátt sinn og megin í þessum indí rokk slagara.

# 14 „King“ – Years & Years

Feykisterkt lag sem er í raun tímalaust, virkar vel árið 2015 en hefði líka getað slegið í gegn árið 1990.

# 13 „The Night Josh Tillman Came to Our Apartment“ – Father John Misty

Frábært lag úr smiðju Father John Misty sem átti gott ár. Dáleiðandi lag sem minnir eilítið á örlí John Grant.

# 12 „Fourth of July“ – Sufjan Stevens

Ákaflega fallegt frá Sufjan Stevens en lagið er einskonar samtal á milli hans og móður hans er hún lá á dánarbeðinu.

# 11 „The Less I Know the Better“ – Tame Impala

Kevin Parker fangar þá tilfinningu að sjá ástina í örmum einhvers annars í þessu kyngimagnaða lagi.

# 10 „You Should’ve Gone to School“ – BC Camplight

Frábært lag frá Íslandsvininum BC Camplight sem byrjaði tónleika sína á Iceland Airwaves í ár á þessu lagi. Topp stöff!

# 9 „Need You Now“ – Hot Chip

Platan Why Make Sense? er ekki eins sterk og fyrri verk Hot Chip en þetta lag kemst klárlega í hóp með bestu lögum hljómsveitarinnar.

# 8 „I’m an Outlaw“ – Kurt Vile

Banjó er mögulega svalasta hljóðfæri í heimi og hér plokkar Kurt Vile strengina af mikilli snilld.

# 7 „High by the Beach“ – Lana Del Rey

Lana er með þeim svalari í bransanum og hún býr til ákaflega svala tónlist. „High by Beach“ er hennar svalasta lag til þessa.

# 6 „Go“ – The Chemical Brothers

Sennilega það lag sem ég hef hlýtt á oftast árið 2015. The Chemical Brothers í sínu allra besta formi.

# 5 „King Kunta“ – Kendrick Lamar

Kendrick sýnir á sér nýjar hliðar með því að bjóða fönkinu í kaffi. Lag sem maður getur hlustað á aftur og aftur án þess að fá leið á því.

# 4 „Multi-Love“ – Unknown Mortal Orchestra

Titillag nýju plötunnar hjá UMO er ákaflega vel samið. Sýna hér hvers vegna þeir eru stundum kallaðir Bítlar nútímans.

# 3 „Holy Shit“ – Father John Misty 

Ég kolféll endanlega fyrir Father John Misty eftir tónleika hans á Airwaves í nóvember. Þetta lag hitti mig beint í hjartastað en laglínan er ofboðslega grípandi, söngurinn óaðfinnanlegur og yrkisefnið fallegt.

# 2 „The Blacker the Berry“ – Kendrick Lamar

Alvöru áróður frá meistara Kendrick þar sem hann talar um uppruna sinn, rasisma og hversu miklir hræsnarar svartir menn geta verið. Fullorðins stöff.

# 1 „Let It Happen“ – Tame Impala

Upphafslag Currents er að mínu mati besta erlenda lag ársins. Telur 7 mínútur og 46 sekúndur og ekki ein sekúnda fer til spillis! Það er óvenjulegt að ég taki ástfóstri við lög í þessari lengd en það er ekki annað hægt varðandi þetta lag. Ofboðslega vel úthugsað og samið lag og nokkuð ljóst að Kevin Parker hefur eytt einhverjum tíma í stúdíóinu við gerð þessa lags.

Lög sem voru nálægt því að komast á topp 20:

„Can’t Keep Checking My Phone“ – Unknown Mortal Orchestra
„Dream Lover“ – The Vaccines
„Global Warming“ – John Grant
„High Enough to Carry You Over“ – CHVRCHES
„Hotline Bling“ – Drake
„Huarache Lights“ – Hot Chip
„Lean On (feat. MØ)“ – Major Lazer & DJ Snake
„Miniskirt“ – BRAIDS
„No No No“ – Beirut
„Oino“ – LA Priest
„Ong Ong“ – Blur
„Only One (feat. Paul McCartney)“ – Kanye West
„Whole Lot of Love“ – Duffy

Torfi Guðbrandsson

Bestu erlendu plötur og lög 2014

beck-morning-phase-cover-642x362

Það er nokkuð liðið á nýja árið og ég hef verið að bíða með það að birta lista yfir bestu erlendu plötur og lög yfir síðasta ár. Á tímapunkti var ég að spá í að sleppa því en það er auðvitað ekki Pottinum og því sem hann stendur fyrir sæmandi. Sannleikurinn er hins vegar sá að mér þótti erfitt að setja saman lista yfir bestu erlendu plötur ársins. Plötur sem eru góðar frá fyrsta lagi til þess síðasta eru vandfundnar í dag en oftast eru þetta í kringum 3-4 frábær/mjög góð lög sem halda restinni af plötunni uppi. Maður gefst hins vegar upp á því að hlusta á plötuna og heldur sig við þessi 3-4 lög. Þó tókst mér að skrapa saman 15 plötum sem hægt er að renna í gegn án þess að leiðast inn á milli. Einnig hendi ég inn 30 bestu lögum 2014. Til að spara tíma ætla ég að sleppa því að skrifa texta undir hverri plötu og hverju lagi og henda í staðinn listunum hérna inn án frekari útskýringa.

Bestu erlendu plötur 2014

# 15 Ty Segall – Manipulator
# 14 Future Islands – Singles
# 13 Caribou – Our Love
# 12 Klangkarussell – Netzwerk
# 11 Alt-J – This Is All Yours
# 10 Metronomy – Love Letters
# 9 Temples – Sun Structures
# 8 Hozier – Hozier
# 7 Thom Yorke – Tomorrow’s Modern Boxes
# 6 Damon Albarn – Everyday Robots
# 5 The War On Drugs – Lost in the Dream
# 4 Jungle – Jungle
# 3 Lykke Li – I Never Learn
# 2 Mac DeMarco – Salad Days
# 1 Beck – Morning Phase 

Bestu erlendu lög 2014

# 30 Metronomy – „The Upsetter“
# 29 The New Pornographers – „War on the East Coast“
# 28 Ray LaMontagne – „No Other Way“
# 27 Röyksopp & Robyn – „Do It Again“
# 26 Merchandise – „Enemy“
# 25 Wild Beasts – „Mecca“
# 24 MØ – „Maiden“
# 23 Broken Bells – „After the Disco“
# 22 Baxter Dury – „White Men“
# 21 Real Estate – „Talking Backwards“
# 20 First Aid Kit – „My Silver Lining“
# 19 Paolo Nutini – „Better Man“
# 18 Angus & Julia Stone – „My Word for It“
# 17 Temples – „The Guesser“
# 16 Klangkarussell – „Netzwerk (Falls Like Rain)“
# 15 Foxygen – „Cosmic Vibrations“
# 14 Caribou – „Can’t Do Without You“
# 13 Lykke Li – „I Never Learn“
# 12 Hozier – „Angel of Small Death and the Codeine  Scene“
# 11 Pixies – „Indie Cindy“
# 10 Chromeo – „Lost on the Way Home (feat. Solange)“
# 9 Mac Demarco – „Salad Days“
# 8 Jungle – „Lucky I Got What I Want“
# 7 Alt-J – „Left Hand Free“
# 6 Beck – „Blackbird Change“
# 5 Damon Albarn – „Heavy Seas of Love“
# 4 Sam Smith – „I’m Not the Only One“
# 3 Foxygen – „How Can You Really“
# 2 The War on Drugs – „Red Eyes“
# 1 Future Islands – „Seasons (Waiting for You)“

Torfi Guðbrandsson

Bestu kvikmyndir 2014

Potturinn hefur hingað til ekki verið að taka saman þær kvikmyndir sem honum þótti bestar yfir árið þar sem að tónlistin hefur alltaf haft yfirhöndina en þar sem að kvikmyndaárið í ár var virkilega ljúft er ekki annað hægt. Ætlunin var einnig að fara yfir þær íslensku á topp 5 lista en því miður er erfitt að fylla upp í svoleiðis lista þegar maður gefur ekki kost á sér á Afann og Algjöran Sveppa. Hins vegar var ég gríðarlega sáttur við Vonarstræti, Borgríki 2 og París Norðursins. Því má svo bæta við að kvikmyndir sem komu út 2013 en rötuðu ekki í íslensk kvikmyndahús fyrr en í ársbyrjun eru ekki gjaldgengar á þennan lista.

# 10 Dawn of the Planet of the Apes

dawn-planet-apes-koba-weapon
Dawn of the Planet of the Apes er talsvert betri heldur en forveri sinn og veitir upprunalegu Planet of the Apes myndinni mikla samkeppni um að hljóta titilinn „besta Apaplánetumyndin“. Sagan er komin í ansi spennandi átt enda aparnir komnir í ansi harða baráttu við mennina sem þurfa að berjast fyrir lífi sínu. Endirinn býður upp á framhald sem ætti að vera tilhlökkunarefni.

# 9 John Wick 

john wick
Ef maður var ekki að búast við einhverju á árinu þá var það frábær hasarmynd með Keanu Reeves í aðalhlutverki. Reeves hefur sjaldan verið betri á hvíta tjaldinu og sýnir hér gamalkunna takta.

# 8 The Hobbit: Battle of Five Armies 

smaug
Þriðja myndin um Hobbitann er að mínu mati sú besta í þríleiknum enda eru dvergarnir loksins hættir á hlaupum og farnir að einbeita sér að því að verja heimili sitt. Myndin byrjar af krafti þegar Smeyginn lætur að sér kveða í Vatnabæ í einu flottasta atriði sem ég hef séð í kvikmynd. Að því loknu er stríðið mikla byggt upp sem kemst þó aldrei nálægt glæsileika stríðanna í Hringadróttinssögu. En þrátt fyrir að þríleikurinn um Bilbó og félaga sé ekki í sama gæðaflokki og Hringadróttinssaga hef ég samt alltaf jafn gaman af þessum magnaða heimi sem að Tolkien og Peter Jackson bjuggu til fyrir okkur og á ég eftir að sakna þess að sjá ekki fleiri ævintýri úr Miðgarði lifna við á hvíta tjaldinu.

# 7 The Raid 2

The-Raid-2-Reviews-Berandal
Fyrri myndin, The Raid, sló mig útaf laginu á sínum tíma með ótrúlegustu slagsmálaatriðum sem ég hef séð. The Raid 2, er lengri, betri og sagan áhugaverðari. Áhorfandinn fylgir lögreglumanninum Rama í gegnum spillingu og svik lögreglumanna og annarra bófa. Myndin er stútfull af flottum karakterum eins og Uco, Prakoso og auðvitað Rama en allir eru þeir túlkaðir af leikurum sem hafa ekki mikla reynslu á hvíta tjaldinu þó annað mætti halda. Raid myndirnar verða seint toppaðar hvað gæði slagsmálaatriða varðar og eru Iko Uwais og Yayan Ruhian sennilega komnir með vinnu fyrir lífstíð í að skapa slagsmálasenur fyrir kvikmyndir.

# 6 The Grand Budapest Hotel

grand-budapest-hotel-fiennes-revolori
Leikstjórinn Wes Anderson stígur ekki feilspor og er The Grand Budapest Hotel enn ein snilldin sem hann hristir fram úr erminni. Það er enginn betri en einmitt W. Anderson þegar kemur að því að nýta stór nöfn í minni hlutverkum en hér höfum við nöfn eins og Willem Dafoe, Adrien Brody, Jude Law, Bill Murray, Jeff Goldblum og Edward Norton sem allir hafa kynnst lengri skjátíma. Ralph Fiennes er hins vegar sá sem eignar sér myndina en hann leikur hóteleigandann M. Gustave sem rekur undur fallegt hótel. Hann ásamt lobbístráknum Zero lendir í alls kyns uppákomum sem eru ansi skoplegar þökk sé snilli leikstjórans og skrifum Stefan Zweig. The Grand Budapest Hotel fer langt með að vera besta myndin úr smiðju Wes Anderson og þá er nú mikið sagt.

# 5 Nightcrawler 

Nighcrawler-still-04
Jake Gyllenhaal er stórkostlegur í hlutverki siðblinda ljósmyndarans Louis Bloom sem vinnur hörðum höndum að því að ná góðum ljósmyndum af slysum og vettvangi glæpa í Los Angeles. Bloom verður svo heltekinn af vinnu sinni að smátt og smátt fer hann að hafa áhrif á aðstæður til þess eins að ná betra efni. Ótrúlega mögnuð mynd sem lætur áhorfandann fyllast af viðbjóði og stundum hlátri. Það er bara svo fjandi óþægilegt að hlæja að svona sjúkum manni á meðal almennings.

# 4 Guardians of the Galaxy 

guardians-of-the-galaxy-starlord-flying
Guardians of the Galaxy var ágætis tilbreyting frá Iron Man og þessum helstu ofurhetjum sem kvikmyndaunnendur hafa verið mataðir af í nokkur ár. Enginn gat þó séð fyrir að þetta hliðarverkefni ætti eftir að slá svona rækilega í gegn. Græn Zoe, tré, þvottabjörn, MMA bardagakappi og blanda af Han Solo og Mal var það sem þurfti til að bjarga vetrarbrautinni að þessu sinni og að sjálfsögðu frábær tónlistin. Það er hvergi dauðan punkt að finna í þessari tveggja klukkustunda skemmtiferðageimskipssiglingu og nú þarf Marvel að leggja drög að næstu mynd um þessa varðmenn.

# 3 Boyhood

boy
Án efa ein metnaðarfyllsta kvikmynd sem gerð hefur verið. Kvikmynd sem tekin var upp yfir 12 ára tímabil þar sem fylgst er með uppvexti Mason og fjölskyldu hans. Boyhood er laus við alla tilgerð og dregur upp raunverulega mynd af þroska og lífsskeiði hjá ungum dreng sem gengur í gegnum mis erfiðar raunir frá 5 ára aldri til 18. Leikarar eiga mikið lof skilið og þá sérstaklega Ellar Coltrane og Ethan Hawke.

# 2 Gone Girl

rosamundgonegirl_640px
Er ég sá plakatið af Gone Girl var ég fljótur að dæma myndina sem misheppnaða þar sem að Ben Affleck lék aðalhlutverkið. Svo áttaði ég mig á því að Ben Affleck er ekki sá Ben sem við munum eftir í Armageddon. Ég dreif mig því á myndina og Guð minn almáttugur hvað þetta var sturluð mynd. Myndin tók tvær stefnubreytingar sem ég sá alls ekki fyrir og komu mér vægast sagt í opna skjöldu. Rosamund Pike hefur hingað til alltaf verið þessi snoppufríða og viðkunnanlega leikkona fyrir mér en hérna sýnir hún stórleik með óútreiknanlegum karakter sínum. Ben Affleck stendur sig einnig vel sem hinn ólánsami Nick Dunne. Gone Girl skildi mig eftir orðlausan í sætinu mínu og þurfti ég smá tíma til að jafna mig eftir hana og horfa ekki tortryggnum augum á kærustuna mína.

# 1 Interstellar

interstellar_a
Myndirnar í topp 3 hefðu svo sem geta raðast öðruvísi en svona er allavega niðurröðunin núna. Það var bara eitthvað alltof sexí við það að sjá krafta Christopher Nolan og Matthew McConaughey sameinast í geimnum. Lífshorfur mannsins eru í hættu og Cooper er sendur út í geim ásamt öðrum í þeim tilgangi að finna aðra plánetu þar sem maðurinn getur hafið nýtt líf. Það sem ég elska hvað mest við kvikmyndir sem gerast út í geimnum er að þar fáum við að sjá hið sanna eðli mannsins þar sem aldrei hefur reynt meira á þolmörk hans. Maðurinn þarf að taka stórar ákvarðanir og svara stórum spurningum. Matt Damon verður allavega ekki tekinn í sátt aftur í bráð.

– Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku plöturnar 2014

Fyrir mér var íslenska tónlistarárið sterkara í lögum í þetta skiptið og aðeins tvær plötur sem mér þótti bera af. Restin var ekki eins sterk en átti þó afskaplega fína spretti.

# 10 M-Band – Haust 

m-band haust
Hörður sendi frá sér þessa fallegu plötu fyrr í haust og féll hún afar vel við árstíðina sem hún er kennd við.

Hápunktar: Ever Ending Never.

# 9 Rökkurró – Innra

Cover_For_I_Tunes
Innra og Haust eru dæmi um plötur sem vinna á með hverri hlustun og verða sífellt betri eftir því sem maður hlustar meira á þær. Það má því ekki dæma þær of snemma en báðar þessar plötur eiga eflaust eftir að láta að sér kveða enn frekar með tímanum.

Hápunktar: The Backbone, Hunger.

# 8 Knife Fights – I Need You to Go to Hell

knife fights
Sigurður Angantýsson, söngvari og gítarleikari Knife Fights afgreiddi mig nokkrum sinnum í Skífunni á árinu og fyrir það er ég þakklátur. En ég verð þó að skamma hann fyrir að hafa ekki mælt með þessari frábæru plötu sem hann á mikið í. Sem betur fer kom Dr. Gunni mér á sporið og reddaði þar með tilþrifalitlum strætóferðum mínum upp í vinnu.

Hápunktar: Stay Forever in Doubt, Underground.

# 7 Vio – Dive In

vio 2
Frumburður Vio var betri en ég hafði reiknað með og komu þeir mér á óvart með fjölbreyttum lagasmíðum sínum. Eina stundina eru þeir í léttum gír eins og í lögunum „Perfect Boys“ og „Wherever You May Be“ en aðra sýna þeir á sér alvarlegri hliðar eins og í „Empty Streets“ og „Dive In“. Það er enginn flýtibragur á þessu verki sem er í afar góðu jafnvægi.

Hápunktar: Wherever You May Be, You Lost It.

# 6 Mono Town – In the Eye of the Storm

mono
Á einhvern óskiljanlegan hátt hefur þessi plata ekki hlotið náð fyrir eyrum íslenskra fjölmiðla og tónlistarspekúlanta. Potturinn er hins vegar á öðru máli. Hér er um að ræða heilsteypta og fallega plötu sem rennur ljúft í gegn. Magnaður söngur Bjarka í laginu „Yesterday’s Feeling“ er svo sér kapituli útaf fyrir sig.

Hápunktar: Peacemaker, Yesterday’s Feeling.

# 5 GusGus – Mexico 

GusGus_-_Mexico
Það er alltaf ánægjuefni þegar GusGus ákveður að henda í plötu. Mexico fer ákaflega vel af stað og fyrstu fimm lögunum sýna meðlimir flokksins úr hverju þeir eru gerðir. Næstu þrjú lög eru ekki eins sterk en þeim tekst þó að loka plötunni með þriðja besta lagi ársins.

Hápunktar: Another Life, Crossfade, Obnoxiously Sexual, This Is What You Get When You Mess with Love.

# 4 Samaris – Silkidrangar

silkidrangar
Samaris fylgir á eftir frumburði sínum með Silkidröngum sem er alls ekki síðra verk. Platan hangir vel saman og hefur sveitinni tekist að mastera sinn einstaka stíl. Samaris vinnur svolítið á sömu uppskriftinni, seiðandi söng, klarínett, frábærum töktum og gömlum íslenskum textum sem gæti mistekist og orðið þreytandi en blessunarlega fer tríóið afskaplega vel með vopnabúrið sitt.

Hápunktar: Lífsins ólgusjór, Nótt, Tíbrá.

# 3 Teitur Magnússon – 27

teitur
Teitur hefur undanfarin ár gert það gott með Ojba Rasta en ákvað nú að gefa frá sér eina sóló. Teitur er 27 ára sem er ákaflega hættulegur aldur í tónlistarheiminum en sem betur fer er Húnvetningurinn sprelllifandi. Platan er virkilega skemmtileg og inniheldur frábæra texta og lög. Að auki tekur Teitur ábreiðu af „Háflóð“ eftir Bubba og gerir það að sínu og smellpassar það inn í stemninguna á plötunni. Eini gallinn við 27 er að hún er alltof stutt eða aðeins 27 mínútur og 36 sekúndur.

Hápunktar: Háflóð, Nenni, Vinur vina minna.

# 2 Prins Póló – Sorrí

Sorrí
Prinsinn gerði stormandi lukku í ár með Sorrí og tónlistinni úr París Norðursins. Hann heillaði landann með tónlist sinni og textum en þeir sem hafa fylgst með Prinsinum vita að eitthvað stórkostlegt var í vændum í ár eftir að hafa töfrað fram hvern slagarann á fætur öðrum árin 2012 og 2013. Prinsinn safnar saman gömlum hitturum á Sorrí og bætir við nokkrum nýjum svo úr verður ansi eigulegur gripur. Sorrí hefði hæglega getað endað í fyrsta sæti en undir lokin var þetta spurning um eitt lag sem var ekki í sama gæðaflokki og hin.

Hápunktar: Öll lögin fyrir utan „Vakúmpakkað líf“.

# 1 Grísalappalísa – Rökrétt framhald 

grísalappalísa
Rökrétt framhald er besta íslenska platan árið 2014 og látið engan fjölmiðil eða kjána út í bæ ljúga einhverju öðru að ykkur. Grísalappalísa gerði allt rétt á plötu nr. 2 og toppuðu að mínu mati ALI sem var alls ekki sjálfgefið. Sveitin bætti við sig meðlim í formi hins síkáta Rúnars Arnar og það virðist bara haft góð áhrif á lísurnar. Baldur er orðinn ansi lipur textahöfundur en hann er skráður fyrir 8 textum á plötunni en Gunnar semur hina þrjá textana með honum. Platan býr yfir góðum heildarbrag þrátt fyrir að lögin séu að mörgu leyti ólík. „Nóttin“ minnir um margt á Súkkat enda inniheldur lagið hin fleygu orð „það er vont en það venst“. Í „Þurz“ verður maður var við áhrif Þurzaflokksins á 2:20-3:06 sem er ein af þeim hljómsveitum sem veitti meðlimum tónlistarlegt uppeldi. Svo eru lög eins og „Flýja“ og „Vonin blíð“ sem ég fór yfir í síðustu færslu. Nú ef þú vilt upplifa þig eins og þú sért á einhverju sterku án þess þó að þurfa að innbyrða ólögleg efni mæli ég með því að þú hlustir á „ABC“ sem er gjörsamlega bilað lag. Það kennir sum sé ýmissa grasa á Rökrétta framhaldi Grísalappalísu og ég vona bara að biðin eftir næstu plötu verði ekki löng.

Hápunktar: Platan eins og hún leggur sig.

– Torfi Guðbrandsson