Færslusafn

Bestu íslensku lögin 2016 #12-1

screen-shot-2016-12-30-at-1-16-19-pm

# 12 Flekar – „Terrible Movies“
Flekar er ný hljómsveit sem minnir svolítið á Prins Póló ef Matt Berninger væri söngvarinn. Sveitin samanstendur af þremur piltum sem eru einnig meðlimir í pönksveitinni Elín Helena. Tónlistin er þó gerólík en Flekarnir munu eflaust verða tíðari gestir í stofunni heima.

# 11 GKR – „Meira“ 
Eitt af þremur bestu lögunum með GKR. Hér er hann ögn reiðari en venjulega og núna veit maður fyrir víst að hann er kominn til að vera. Rólegi parturinn sem byrjar á 2:18 er svo algjörlega sturlaður.

# 10 Berndsen – „Shaping the Grey (feat. Elín Ey og Högni)“
Berndsen er snillingur, það er löngu vitað. Hér róar hann hins vegar á ný mið ásamt einvalaliði hljóðfæraleikara og söngvara. Eitt besta lag Berndsen staðreynd og spennan fyrir næstu plötu orðin meiri fyrir vikið.

# 9 Vök – „Waiting“
Hin íslenska The xx lætur okkur enn bíða eftir fyrstu stóru plötunni. Hún hefur samt stytt biðina heldur betur með einu besta lagi ársins.

# 8 Prins Póló – „Læda Slæda“
Prinsinn var nokkuð aktívur í ár og það kæmi mér ekkert á óvart ef við fengjum nýja plötu frá honum á nýju ári.

# 7 Vaginaboys – „Feeling“ 
Fyrsta lag Vaginaboys á ensku og það er eins og þeir hafi aldrei gert neitt annað. Lagið kom út snemma í ár með mögnuðu myndbandi og maður hélt að maður væri kominn á græna grein hjá þeim en því miður kom ekki meira frá þeim. 2017 er ykkar að grípa drengir, annars segi ég til ykkar!

# 6 GKR – „Tala um“ 
GKR hefur áreiðanlega verið löngu þreyttur á því að fólk segði um hann að hann ætti bara eitt lag. Það var því á brattann að sækja hefði maður haldið hvað næsta skref varðaði. Meik or breik. En hvað gerði maðurinn, jú hann gaf út lag sem er ekki hægt að skilja öðruvísi en hálfgert diss á efasemdaraddirnar. Lagið varð fljótlega mjög vinsælt og salan á Vit Hit drykknum tók mikinn kipp.

# 5 Emmsjé Gauti – „Silfurskotta (feat. Aron Can)“ 
Eflaust vinsælasta lag ársins með tveimur vinsælustu röppurum landsins, 800.000 spilanir á Spotify ljúga ekki. Emmsjé opnar sig upp á gátt og sýnir okkur að hann er mannlegur líka. Lagið náði til breiðari hóps og yngsta kynslóðin hreifst með. Foreldrar áttu þó erfitt með að útskýra fyrir börnum sínum hvað það þýddi að lærin væru að snerta kinnarnar og tungusmakka einhvern.

# 4 Samaris – „Wanted 2 Say“ 
Þriðja plata Samaris olli mér vonbrigðum en ég var með miklar væntingar eftir að hafa heyrt þetta lag enda besta lag sveitarinnar til þessa.

# 3 Aron Can – „Enginn mórall“
Enginn vissi hver Aron Can var fyrir ári síðan, í dag er hann eitt heitasta nafnið í íslenskri tónlistarsenu. „Enginn mórall“ var eitt af fyrstu lögunum sem hann gaf frá sér og fljótlega voru allir að missa sig yfir kauða og það átti bara algjörlega rétt á sér.

# 2 Sturla Atlas – „Talk“ 
Ég verð að segja að SEASON2 er sísta platan sem hefur komið frá Sturlu Atlas flokknum. Hins vegar eru tvö feykigóð lög á gripnum, þetta og „Mean 2 U“. Ég varð strax ástfanginn um leið og ég heyrði „Talk“ og síðan þá hef ég reglulega sett það í gang. Nálgunin í textanum er óvenjuleg en um leið stórskemmtileg þar sem Sturla snýr upp á hefðbundnu formúluna og tekur hina hliðina á samböndum.

# 1 XXX Rottweiler Hundar – „Negla“
Það þarf ekki að spyrja að því hver vermir toppsætið þegar drottnarar íslenskrar rappsenu koma loksins saman og henda í nett „rant“ á starfsbræður sína sem þeim hefur ef til vill fundist vera orðnir alltof háværir og góðir með sig. Textinn er grjótharður og Bent og Blaz Roca sýna að þeir hafa engu gleymt frá gullaldarárum sínum. Það borgar sig ekki að fokka í rottweiler hundum.

Torfi Guðbrandsson

Auglýsingar

Bestu íslensku plöturnar 2014

Fyrir mér var íslenska tónlistarárið sterkara í lögum í þetta skiptið og aðeins tvær plötur sem mér þótti bera af. Restin var ekki eins sterk en átti þó afskaplega fína spretti.

# 10 M-Band – Haust 

m-band haust
Hörður sendi frá sér þessa fallegu plötu fyrr í haust og féll hún afar vel við árstíðina sem hún er kennd við.

Hápunktar: Ever Ending Never.

# 9 Rökkurró – Innra

Cover_For_I_Tunes
Innra og Haust eru dæmi um plötur sem vinna á með hverri hlustun og verða sífellt betri eftir því sem maður hlustar meira á þær. Það má því ekki dæma þær of snemma en báðar þessar plötur eiga eflaust eftir að láta að sér kveða enn frekar með tímanum.

Hápunktar: The Backbone, Hunger.

# 8 Knife Fights – I Need You to Go to Hell

knife fights
Sigurður Angantýsson, söngvari og gítarleikari Knife Fights afgreiddi mig nokkrum sinnum í Skífunni á árinu og fyrir það er ég þakklátur. En ég verð þó að skamma hann fyrir að hafa ekki mælt með þessari frábæru plötu sem hann á mikið í. Sem betur fer kom Dr. Gunni mér á sporið og reddaði þar með tilþrifalitlum strætóferðum mínum upp í vinnu.

Hápunktar: Stay Forever in Doubt, Underground.

# 7 Vio – Dive In

vio 2
Frumburður Vio var betri en ég hafði reiknað með og komu þeir mér á óvart með fjölbreyttum lagasmíðum sínum. Eina stundina eru þeir í léttum gír eins og í lögunum „Perfect Boys“ og „Wherever You May Be“ en aðra sýna þeir á sér alvarlegri hliðar eins og í „Empty Streets“ og „Dive In“. Það er enginn flýtibragur á þessu verki sem er í afar góðu jafnvægi.

Hápunktar: Wherever You May Be, You Lost It.

# 6 Mono Town – In the Eye of the Storm

mono
Á einhvern óskiljanlegan hátt hefur þessi plata ekki hlotið náð fyrir eyrum íslenskra fjölmiðla og tónlistarspekúlanta. Potturinn er hins vegar á öðru máli. Hér er um að ræða heilsteypta og fallega plötu sem rennur ljúft í gegn. Magnaður söngur Bjarka í laginu „Yesterday’s Feeling“ er svo sér kapituli útaf fyrir sig.

Hápunktar: Peacemaker, Yesterday’s Feeling.

# 5 GusGus – Mexico 

GusGus_-_Mexico
Það er alltaf ánægjuefni þegar GusGus ákveður að henda í plötu. Mexico fer ákaflega vel af stað og fyrstu fimm lögunum sýna meðlimir flokksins úr hverju þeir eru gerðir. Næstu þrjú lög eru ekki eins sterk en þeim tekst þó að loka plötunni með þriðja besta lagi ársins.

Hápunktar: Another Life, Crossfade, Obnoxiously Sexual, This Is What You Get When You Mess with Love.

# 4 Samaris – Silkidrangar

silkidrangar
Samaris fylgir á eftir frumburði sínum með Silkidröngum sem er alls ekki síðra verk. Platan hangir vel saman og hefur sveitinni tekist að mastera sinn einstaka stíl. Samaris vinnur svolítið á sömu uppskriftinni, seiðandi söng, klarínett, frábærum töktum og gömlum íslenskum textum sem gæti mistekist og orðið þreytandi en blessunarlega fer tríóið afskaplega vel með vopnabúrið sitt.

Hápunktar: Lífsins ólgusjór, Nótt, Tíbrá.

# 3 Teitur Magnússon – 27

teitur
Teitur hefur undanfarin ár gert það gott með Ojba Rasta en ákvað nú að gefa frá sér eina sóló. Teitur er 27 ára sem er ákaflega hættulegur aldur í tónlistarheiminum en sem betur fer er Húnvetningurinn sprelllifandi. Platan er virkilega skemmtileg og inniheldur frábæra texta og lög. Að auki tekur Teitur ábreiðu af „Háflóð“ eftir Bubba og gerir það að sínu og smellpassar það inn í stemninguna á plötunni. Eini gallinn við 27 er að hún er alltof stutt eða aðeins 27 mínútur og 36 sekúndur.

Hápunktar: Háflóð, Nenni, Vinur vina minna.

# 2 Prins Póló – Sorrí

Sorrí
Prinsinn gerði stormandi lukku í ár með Sorrí og tónlistinni úr París Norðursins. Hann heillaði landann með tónlist sinni og textum en þeir sem hafa fylgst með Prinsinum vita að eitthvað stórkostlegt var í vændum í ár eftir að hafa töfrað fram hvern slagarann á fætur öðrum árin 2012 og 2013. Prinsinn safnar saman gömlum hitturum á Sorrí og bætir við nokkrum nýjum svo úr verður ansi eigulegur gripur. Sorrí hefði hæglega getað endað í fyrsta sæti en undir lokin var þetta spurning um eitt lag sem var ekki í sama gæðaflokki og hin.

Hápunktar: Öll lögin fyrir utan „Vakúmpakkað líf“.

# 1 Grísalappalísa – Rökrétt framhald 

grísalappalísa
Rökrétt framhald er besta íslenska platan árið 2014 og látið engan fjölmiðil eða kjána út í bæ ljúga einhverju öðru að ykkur. Grísalappalísa gerði allt rétt á plötu nr. 2 og toppuðu að mínu mati ALI sem var alls ekki sjálfgefið. Sveitin bætti við sig meðlim í formi hins síkáta Rúnars Arnar og það virðist bara haft góð áhrif á lísurnar. Baldur er orðinn ansi lipur textahöfundur en hann er skráður fyrir 8 textum á plötunni en Gunnar semur hina þrjá textana með honum. Platan býr yfir góðum heildarbrag þrátt fyrir að lögin séu að mörgu leyti ólík. „Nóttin“ minnir um margt á Súkkat enda inniheldur lagið hin fleygu orð „það er vont en það venst“. Í „Þurz“ verður maður var við áhrif Þurzaflokksins á 2:20-3:06 sem er ein af þeim hljómsveitum sem veitti meðlimum tónlistarlegt uppeldi. Svo eru lög eins og „Flýja“ og „Vonin blíð“ sem ég fór yfir í síðustu færslu. Nú ef þú vilt upplifa þig eins og þú sért á einhverju sterku án þess þó að þurfa að innbyrða ólögleg efni mæli ég með því að þú hlustir á „ABC“ sem er gjörsamlega bilað lag. Það kennir sum sé ýmissa grasa á Rökrétta framhaldi Grísalappalísu og ég vona bara að biðin eftir næstu plötu verði ekki löng.

Hápunktar: Platan eins og hún leggur sig.

– Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2014

Að vanda var mikil gróska í íslenskri tónlist í ár. Þau voru mörg lögin sem náðu athygli minni en þetta eru þau 25 sem mér þóttu best.

# 25 „Yfir hafið“ – Uniimog 


Nýjasta súpergrúppan með þeim Sigurði Guðmunds og Ásgeiri í broddi fylkingar með eitt afskaplega ljúft og fínt lag.

# 24 „Listamaður“ – Elín Helena

Skemmtilega kaldhæðið lag úr smiðju pönksveitarinnar Elínar Helenu.

# 23 „Hunger“ – Rökkurró

Áður óþekktur kraftur gerir vart við sig í þessu frábæra lagi frá Rökkurró sem stígur fastar á bensíngjöfina.

# 22 „All the Pretty Girls“ – Kaleo 

Kaleo nutu mikilla vinsælda í kjölfar fyrstu plötu sinnar og þetta lag gerir ekkert til að róa þær niður.

# 21 „Show Us“ – Oculus & Berndsen

Þrátt fyrir glæsilegt orðspor þessara drengja fór nú ekki mikið fyrir þessu lagi sem minnir svolítið á Röyksopp.

# 20 „Nótt“ – Samaris

Upphafslagið á Silkidrangar er geysilega sterkt og nýtur sín ekki síður á tónleikum sveitarinnar.

# 19 „Ever Ending Never“ – M-Band

Spikfeitt lag úr smiðju raftónlistarmannsins efnilega M-Band.

# 18 „Ótta“ – Sólstafir 

Sólstafir sýna hér sínar sterkustu hliðar með níu mínútna slagara af samnefndri plötu.

# 17 „Ryðgaður dans“ – Valdimar

Hugljúft og fallegt lag frá drengjunum í Valdimar.

# 16 „Fed All My Days“ – Máni Orrason

Máni kom eins og þruma úr heiðskíru lofti þegar hann sendi okkur Íslendingum þennan slagara úr svefnherberginu sínu á Spáni.

# 15 „Tvær plánetur“ – Úlfur Úlfur

Drengirnir í Úlfur Úlfur hafa verið duglegir að minna á sig á árinu en þetta lag verður að teljast þeirra besta til þessa.

# 14 „Yesterday’s Feeling“ – Mono Town

Feykilega fallegt lag frá Mono Town sem gerði það gott á árinu.

# 13 „Wherever You May Be“ – Vio 

Vio, sigurvegarar Músíktilrauna 2014 með lag sem bætir og kætir.

# 12 „Stjörnustríð“ – Shades of Reykjavík 

Það þarf ekkert að spyrja að leikslokum þegar að þú setur stef úr Star Wars saman við eina svölustu sveit landsins.

# 11 „Don’t Be a Man“ – Knife Fights

Þökk sé Snarlinum frá Dr. Gunna kynntist ég Knife Fights sem redduðu prófatíðinni í dimmum desember.

# 10 „Another Life“ – GusGus

GusGus með eitt af gamla skólanum. Algjörlega ómögulegt að hreyfa sig ekki þegar þetta lag hljómar.

# 9 „You Lost It“ – Vio 

Vio voru fljótir að sýna fram á verðskuldaðann sigur í Músíktilraunum.

# 8 „París norðursins“ – Prins Póló

Eins og það hafi ekki verið nóg að sefa þorsta aðdáenda með Sorrí þá þurfti Prinsinn endanlega að drekkja okkur með þessari snilld.

# 7 „Vonin blíð“ – Grísalappalísa

Lísan sýnir á sér nýja hlið með þessu magnaða lagi.

# 6 „Stay Forever in Doubt“ – Knife Fights

Annað lagið á listanum með Knife Fights og það er vel verðskuldað. Hér er allt til fyrirmyndar, meðferð á hljóðfærum sem og söngur Sigurðar. Og já, truflað lag!

# 5 „Nenni“ – Teitur Magnússon

Ofur einfaldur texti í boði Benedikts Gröndal gerir hér góða hluti í stórum og fjölbreyttum hljóðheimi Teits. Þó að textinn sé ekki flókinn segir hann samt svo margt og á alveg jafn vel við í dag eins og á dögum Benedikts. Fyrsta lagið sem ég mun hlusta á þegar ég er orðinn leiður á að skrifa ritgerð eða læra undir próf.

# 4 „Flýja“ – Grísalappalísa

Það er ekki hægt að flýja undan Grísalappalísu þegar hún er í þessu stuði. Strengjalísurnar hjálpa til við að gera lagið eitt af þeim bestu á árinu sem telur sjö mínútur og 24 sekúndur. Keyrsla sem fer rólega af stað en stigmagnast þegar lengra líður á og nær fallegu hámarki í restina. Topp stöff.

# 3 „This Is What You Get When You Mess with Love“ – GusGus

GusGus er ein af þessum sveitum sem gerir rólegum lögum alveg jafn góð skil líkt og þeim dansvænari. Daníel Ágúst er einn besti söngvari landsins að mínu mati og slíkur söngvari verður að fá að syngja falleg lög með fallegum texta. Það er tilfellið hér.

# 2 „Finn á mér“ – Prins Póló

Þegar ég hlustaði á þetta lag fyrst varð ég orðlaus í smá stund því að ég tengdi mig (að hluta til) við innihald textans. Það eitt og sér hefði samt ekki verið nóg til að skila laginu í annað sætið en það gerði frábær tónlistin sem ómar undir.

# 1 „Color Decay“ – Júníus Meyvant

„Color Decay“ er eitt af þessum lögum sem þú heyrir og telur þig fullvissan um að hér sé um erlendan tónlistarmann að ræða. Blessunarlega getum við Íslendingar eignað okkur þetta fallega lag. Hér smellur gjörsamlega allt saman, blásturs- og strengjahljóðfæri stækka hljóðheim lagsins svo um munar og einlægni Júníusar nýtur sín alveg í botn. Íslenskri dægurlagamenningu hefur fæðst enn einn demanturinn og það er hætta á því að Júníus eigi eftir að eigna sér næsta tónlistarár á Íslandi og vonandi víðar.

– Torfi Guðbrandsson

Topp 5: Plötuumslög ársins 2014

Plötuumslög geta skipt miklu máli. Plata sem er falleg að utan getur nefnilega verið ansi vond að innan en þá er einmitt mikilvægt að ná til hlustandans í skamma stund og enn betra ef hann kaupir plötuna út í búð þó hann verði fyrir vonbrigðum þegar heim er komið. Blessunarlega eru eftirfarandi listamenn á þessum lista lausir við það að gera vonda tónlist en eiga það allir sameiginlegt að pakka tónlistinni sinni inn í fallegar umbúðir.

# 5 Skálmöld – Með vættum

skalmold_med_vaettum_filnal_cover-2-600x600
Ég er í miklu víkingastuði þessa dagana þökk sé þáttunum Vikings. Umhverfið á þessu umslagi er því kunnuglegt.

# 4 Prins Póló – Sorrí 

Sorrí
Einkennismerki prinsins er svo ótrúlega einfalt og skemmtilegt en oft er einfaldleikinn bestur. Hann skilar umslagi prinsins að þessu sinni í 4. sæti.

# 3 The Vintage Caravan – Voyage

the-vintage-caravan_voyage
Endurútgáfa Nuclear Blast Records af plötunni Voyage sem kom upphaflega út árið 2012 er litrík og má alveg ímynda sér að meðlimir séu staddir inn í þessum tryllta vagni á hraðferð út í ruglið.

# 2 Samaris – Silkidrangar 

silkidrangar
Þetta gulllitaða kattardýr náði mér strax rétt eins og tónlist Samaris. Ekkert meira um það að segja svo sem.

# 1 Elín Helena – Til þeirra er málið varðar 

Elín til
Hér eru körfuboltamenn í kröppum dansi en eins og við sjáum á hártísku og búningum eru allnokkur ár síðan að Bjarnleifur Bjarnleifsson smellti af. Afar lýsandi mynd fyrir innihaldið.

Þessi voru einnig heit:

Börn – s/t
Grísalappalísa – Rökrétt framhald
Mono Town – In the Eye of the Storm
Rökkurró – Innra
Teitur Magnússon – 27
Vio – Dive In

– Torfi

Plötudómur: Prins Póló – Sorrí

Sorrí

Í fyrra skrifaði ég á Pottinn að ein mestu vonbrigðin árið 2013 hafi verið þau að Prins Póló hafi ekki gefið út plötu en miðað við lagið „Bragðarefir“ væri von á góðu í ár. Prinsinn fékk skilaboðin og var ekki nema 4 og hálfan mánuð að bregðast við með plötunni Sorrí en ég er afar hrifinn af nafngiftinni og tek hana til mín enda tel ég að Prinsinn sé að afsaka plötuleysið í fyrra.

Sorrí er þriðja plata Prins Póló og án efa sú besta þó að hinar tvær hafi verið afar skemmtilegar. Áður hafa komið út stuttskífan Einn heima (2009) og breiðskífan Jukk (2010). Lögin á Sorrí eru misgömul en það kemur ekki að sök og heildarbragur plötunnar er góður. Hér mæta til leiks frábær lög eins og „Bragðarefir“, „Tipp Topp“ og „Föstudagsmessa“ og hefði maður nú haldið að erfitt væri að halda í við þau. En Prinsinn er frjór í sköpun sinni og hleypir nokkrum skotum af í viðbót með lögum eins og „Hamstra sjarma“, „Ég kem með kremið“ og „Finn á mér“ sem er í uppáhaldi þessa dagana hjá þeim sem ritar.

Á þessari plötu er komið aðeins meira kjöt á beinið en á Jukk en hér er hljóðheimurinn orðinn stærri og takturinn fastari. Það gæti verið að Sexy Schidt útfærslan á „Niðrá strönd“ hafi opnað augu Prinsins og sýnt honum fram á það að hann gæti búið til lög sem ættu heima á sveittustu dansgólfum bæjarins. Plötusnúðar landsins hafa allavega úr nokkrum lögum að velja á Sorrí. 

Eins og áður eru textarnir fyrirferðamiklir og það er bara eitthvað að ef Svavar verður ekki tilnefndur sem textahöfundur ársins á Íslensku tónlistarverðlaununum fyrir árið 2014. Textarnir eru að sjálfsögðu á íslensku (fyrir utan smá útlensku í „Lúxuslíf“) og afskaplega vel samdir og skemmtilegir. Hlustendur fá því nokkuð mikið fyrir sinn snúð en ekki nóg með það að lögin séu hressandi og vel samin að þá hitta textarnir einnig í mark.

Þróun Prins Póló er ekki ósvipuð og hjá dúettnum Súkkat sem gaf á sínum tíma út þrjár plötur. Þeir félagar höfðu nokkuð hægt um sig á fyrstu tveimur plötunum sínum, Dúettinn Súkkat og Fjap en keyrðu svo allt í gang á þriðju plötunni sinni, Ull. Textarnir þeirra voru einmitt þeirra aðalsmerki og er því margt líkt með þessum tveimur hljómsveitum og hvet ég unnendur Prins Póló til að hlusta á Súkkat.

Niðurstaða: Prins Póló hefur tekist að toppa forvera sína og það með stæl. Eldri lögin hafa loksins fengið heimili og njóta góðs félagsskaps af nýjum lögum sem eru alls ekki síðri. Sorrí verður í bílnum þínum í allt sumar og ofarlega á árslistunum í vetur.

Ps. Hvort á maður að skrifa Prins Póló eða Prinspóló?

– Torfi Guðbrandsson

 

 

Bestu íslensku lögin 2013

Þau voru mörg góð lögin sem komu út í ár hér á landi og það er alveg ljóst að íslenskir tónlistarmenn eru ekkert á leiðinni að slaka á hvað tónlistarsköpun varðar. Hérna eru 20 bestu lögin að mati Pottsins.

# 20 „Up“ – Steinar

Svokallaði hittarinn sem kom Steinari á kortið hér á landi. Hann náði að syngja sig inn í hjörtu líklega allra stelpna á unglingsaldri og mun sennilega selja góðan slatta af plötunni sinni fyrir jólin.

# 19 „Vonarströnd“ – Íkorni

Huggulegir tónar frá Íkornanum sem lá undir feld mest allt árið.

# 18 „Mama Ganja“ – Johnny and the Rest

Sumarlag frá strákunum í Johnny and the Rest.

# 17 „Automobile“ – Kaleo 

Rosalega óíslenskt lag en engu að síður afskaplega skemmtilegt sem flytur mann beina leið yfir til Bandaríkjanna.

# 16 „Aheybaró“ – Kött Grá Pjé og Nolem 

Lag sem ég heyrði fyrst í Stúdíó A sem mér þykir miður enda hefði verið gaman að njóta þess í sólinni.

# 15 „Bál“ – Drangar

Það væri nú bara eitthvað að ef stjörnuband Íslands í ár ætti ekki lag á listanum.

# 14 „No Need to Hesitate“ – Jóhann Kristinsson

Jóhann var í góðu formi í ár og hér er hans besta lag til þessa.

# 13 „What’s Wrong With Your Eyes“ – Sin Fang

Sin Fang heldur áfram að bæta sig ár eftir ár og hér er eitt stórt og grípandi úr hans smiðju.

# 12 „Ísjaki“ – Sigur Rós

Sigur Rós voru langt frá því að vera kaldir hvað lagasmíðar varðaði 2013.

# 11 „Ég bíð þín“ – Vök 

Sigurvegarar Músíktilrauna 2013 sýna með þessu lagi að þau eru vel að titlinum komin.

# 10 „Salt“ – Mammút

Það var löngu kominn tími á nýtt efni frá Mammút og hér er eitt af mörgum frábærum lögum sem þau gáfu frá sér í ár.

# 9 „I Would If I Could“ – Lay Low 

Eitt eitursvalt lag frá Lovísu.

# 8 „Íðilfagur“ – 1860

Lag sem kemur mér alltaf í gott skap, frábær flutningur!

# 7 „Tookah“ – Emilíana Torrini

Emilíana Torrini heldur áfram að minna á sig, óaðfinnanlegur hljóðfæraleikur hér á ferð.

# 6 „Ég bisst assökunar“ – Markús and the Diversion Sessions

Skemmtilegt og kæruleysislegt lag sem minnir á meistara á borð við Megas og Súkkat.

# 5 „Two Lovers Team“ – Berndsen

Hér fara Berndsen og félagar gjörsamlega á kostum og get ég hreinlega ekki beðið eftir að dilla mér við þessa tóna á tónleikum hjá þeim.

# 4 „Skrítin birta“ – Grísalappalísa

Til allrar hamingju er einn besti sviðsmaður landsins kominn til baka og er hann umkringdur toppmönnum. Skemmtilegasta myndband ársins líka.

# 3 „Einhvern veginn svona“ – Ojba Rasta

Það er erfitt að hunsa lag eins og þetta, hryllilega skemmtilegt og grípandi.

# 2 „Ocean“ – Leaves

Það er nú bara þannig að ég er forfallinn Leaves aðdáandi og er ég heyrði þetta fyrst í útvarpinu var ég næstum búinn að sprengja hátalarana í bílnum.

# 1 „Bragðarefir“ – Prins Póló

Ein mestu vonbrigðin árið 2013 voru þau að Prins Póló kom ekki með plötu en miðað við þetta lag þá er von á góðu 2014 (vonandi).

Airwaves: Laugardagur

Sökum þess að ég sá ekki alla tónleikana hjá Half Moon Run í Hörpunni á föstudagskvöldið ákvað ég að bæta úr því og mæta á Kex klukkan 13 þar sem þeir spiluðu off venue. Það var góð ákvörðun enda um virkilega fína hljómsveit að ræða sem hefur alla burði til að verða stærra nafn í framtíðinni. Ég hafði sérstaklega gaman af því að sjá hljómborði stillt upp ofan á bassatrommu annars trommuleikarans en hann sló ýmist taktinn um leið og hann spilaði á borðið. Góð byrjun á deginum í boði Half Moon Run.

Í millitíðinni kíkti ég heim og las þær leiðinlegu fréttir á heimasíðu hátíðarinnar að Django Django, hljómsveitin sem ég hafði verið hvað spenntastur fyrir myndi ekki spila sökum veikinda. Þetta setti planið sem ég hafði búið til og dreymt um á hliðina. Nú var það ekki lengur Harpan sem heillaði heldur var það Listasafnið.

Ég var mættur tímanlega fyrir klukkan átta og voru það snillingarnir í Prins Póló sem opnuðu kvöldið. Sveitin var vel mönnuð þetta kvöld en Benni Hemm Hemm lék á bassa, Borko sá um slagverk og önnur hljóð og Loji Höskuldsson úr Sudden Weather Change spilaði á gítar og söng bakrödd. Ég hef séð Prins Póló nokkrum sinnum en ég myndi segja að þeir hafi aldrei verið betri en í gær. Prinsinn Svavar og trymbillinn Kristján Freyr slógu á létta strengi eins og þeim einum er lagið og kitluðu hláturtaugar tónleikagesta hvað eftir annað. „Föstudagsmessan“ stóð upp úr að mínu mati og var endirinn ekki síðri þar sem farið var niðrá strönd. Prins Póló verður bara betri og betri með tímanum og er að stimpla sig inn sem ein af bestu og ferskustu hljómsveitum Íslands um þessar mundir að mínu mati.

Kwes var næstur á svið. Hann mætti ásamt tveimur stúlkum. Ég get ekki sagt að Kwes hafi heillað mig neitt svakalega. Tónlistin var lágstemd og ekki grípandi. Einu sinni heyrðist það lágt í Kwes að þrjár stúlkur í salnum yfirgnæfðu hann með einhverju masi. Tónleikarnir náðu algjöru hámarki þegar lagið „Bashful“ var tekið og kannski þegar að Kwes lagðist á gólfið með hljómborð og spilaði á það með fótunum. En það var of lítið og of seint líkt og markið hjá Santi Cazorla gegn Man Utd. í gær.

Þá var komið að Sin Fang og félögum. Sindri Már er enginn aukvissi í íslensku tónlistarlífi og fór vel með tímann sinn í gær. Ég hefði reyndar viljað heyra eitthvað af nýjustu plötunni hans Half Dreams. Annars nokkuð örugg frammistaða og búið að rífa upp stemninguna að nýju eftir Kwes.

Hljómsveitin Friends frá Bandaríkjunum steig á svið klukkan ellefu. Þau eru mjög hress og það er tónlistin líka þó að hún sé reyndar misgóð. Ég var ekki alveg að átta mig samt á öðrum söngvaranum og var hann frekar óþæginlegur ásýndar. Samantha Urbani var eitursvöl og fór fyrir sveitinni með látum. Friends blandar saman allskonar stefnum svo úr verður dansvæn og hressandi tónlist sem skilur þó ekki mikið eftir sig. Friends er gott dæmi um sviðsband með tvo síngúla.

Þá sagði ég skilið við Listasafnið og var stefnan sett á Iðnó þar sem hljómsveitin DIIV átti að koma fram en hún er einmitt frá Brooklyn rétt eins og Friends. DIIV gaf út plötuna Oshin á þessu ári og hlaut hún meðal annars náð fyrir augum Pitchfork í sumar. The Horrors og The Drums komu upp í hugann þegar ég hlustaði á DIIV en þeir spila kraftmikið indí rokk með shoegaze áhrifum. Að vísu skildi ég aldrei hvað söngvarinn var að segja eða syngja um en það voru kannski hljóðfærin sem voru í aðalhlutverki. Að vísu gerði ég ekki mikinn greinarmun á lögum DIIV enda ekki um mikla fjölbreytni að ræða þar en það þarf ekki endilega að vera slæmt. Þetta var meira eins og eitt stórt tónverk sem tekur þrjú kortér í flutningi og það er allt í lagi stundum.

Eftir DIIV minnkaði mannfjöldinn talsvert en Valdimar áttu að loka kvöldinu á Iðnó. Mér fannst það ágætis tilhugsun að enda á góðri íslenskri tónlist. Valdimar spilaði aðallega lög af nýjustu plötunni sinni Um stund en ég hefði viljað heyra meira af Undralandi enda ekki búinn að hlusta neitt á þá nýju. Því var það augljóst að hápunktarnir voru þegar lögin „Undraland“ og „Yfirgefinn“ fengu að hljóma. Að vísu er lagið „Sýn“ í sama gæðaflokki en annars er nýja efnið þeirra ekki eins gott og það gamla.

Þar með lokaði ég laugardagskvöldinu sem tók heldur óvænta stefnu eftir skrópið hjá Django Django. Kvöldið hefði getað verið betra og sérstaklega í ljósi þess að bestu tónleikarnir voru í boði Prins Póló.

Sigurvegari kvöldsins!

Torfi