Færslusafn

Bestu íslensku lögin 2014

Að vanda var mikil gróska í íslenskri tónlist í ár. Þau voru mörg lögin sem náðu athygli minni en þetta eru þau 25 sem mér þóttu best.

# 25 „Yfir hafið“ – Uniimog 


Nýjasta súpergrúppan með þeim Sigurði Guðmunds og Ásgeiri í broddi fylkingar með eitt afskaplega ljúft og fínt lag.

# 24 „Listamaður“ – Elín Helena

Skemmtilega kaldhæðið lag úr smiðju pönksveitarinnar Elínar Helenu.

# 23 „Hunger“ – Rökkurró

Áður óþekktur kraftur gerir vart við sig í þessu frábæra lagi frá Rökkurró sem stígur fastar á bensíngjöfina.

# 22 „All the Pretty Girls“ – Kaleo 

Kaleo nutu mikilla vinsælda í kjölfar fyrstu plötu sinnar og þetta lag gerir ekkert til að róa þær niður.

# 21 „Show Us“ – Oculus & Berndsen

Þrátt fyrir glæsilegt orðspor þessara drengja fór nú ekki mikið fyrir þessu lagi sem minnir svolítið á Röyksopp.

# 20 „Nótt“ – Samaris

Upphafslagið á Silkidrangar er geysilega sterkt og nýtur sín ekki síður á tónleikum sveitarinnar.

# 19 „Ever Ending Never“ – M-Band

Spikfeitt lag úr smiðju raftónlistarmannsins efnilega M-Band.

# 18 „Ótta“ – Sólstafir 

Sólstafir sýna hér sínar sterkustu hliðar með níu mínútna slagara af samnefndri plötu.

# 17 „Ryðgaður dans“ – Valdimar

Hugljúft og fallegt lag frá drengjunum í Valdimar.

# 16 „Fed All My Days“ – Máni Orrason

Máni kom eins og þruma úr heiðskíru lofti þegar hann sendi okkur Íslendingum þennan slagara úr svefnherberginu sínu á Spáni.

# 15 „Tvær plánetur“ – Úlfur Úlfur

Drengirnir í Úlfur Úlfur hafa verið duglegir að minna á sig á árinu en þetta lag verður að teljast þeirra besta til þessa.

# 14 „Yesterday’s Feeling“ – Mono Town

Feykilega fallegt lag frá Mono Town sem gerði það gott á árinu.

# 13 „Wherever You May Be“ – Vio 

Vio, sigurvegarar Músíktilrauna 2014 með lag sem bætir og kætir.

# 12 „Stjörnustríð“ – Shades of Reykjavík 

Það þarf ekkert að spyrja að leikslokum þegar að þú setur stef úr Star Wars saman við eina svölustu sveit landsins.

# 11 „Don’t Be a Man“ – Knife Fights

Þökk sé Snarlinum frá Dr. Gunna kynntist ég Knife Fights sem redduðu prófatíðinni í dimmum desember.

# 10 „Another Life“ – GusGus

GusGus með eitt af gamla skólanum. Algjörlega ómögulegt að hreyfa sig ekki þegar þetta lag hljómar.

# 9 „You Lost It“ – Vio 

Vio voru fljótir að sýna fram á verðskuldaðann sigur í Músíktilraunum.

# 8 „París norðursins“ – Prins Póló

Eins og það hafi ekki verið nóg að sefa þorsta aðdáenda með Sorrí þá þurfti Prinsinn endanlega að drekkja okkur með þessari snilld.

# 7 „Vonin blíð“ – Grísalappalísa

Lísan sýnir á sér nýja hlið með þessu magnaða lagi.

# 6 „Stay Forever in Doubt“ – Knife Fights

Annað lagið á listanum með Knife Fights og það er vel verðskuldað. Hér er allt til fyrirmyndar, meðferð á hljóðfærum sem og söngur Sigurðar. Og já, truflað lag!

# 5 „Nenni“ – Teitur Magnússon

Ofur einfaldur texti í boði Benedikts Gröndal gerir hér góða hluti í stórum og fjölbreyttum hljóðheimi Teits. Þó að textinn sé ekki flókinn segir hann samt svo margt og á alveg jafn vel við í dag eins og á dögum Benedikts. Fyrsta lagið sem ég mun hlusta á þegar ég er orðinn leiður á að skrifa ritgerð eða læra undir próf.

# 4 „Flýja“ – Grísalappalísa

Það er ekki hægt að flýja undan Grísalappalísu þegar hún er í þessu stuði. Strengjalísurnar hjálpa til við að gera lagið eitt af þeim bestu á árinu sem telur sjö mínútur og 24 sekúndur. Keyrsla sem fer rólega af stað en stigmagnast þegar lengra líður á og nær fallegu hámarki í restina. Topp stöff.

# 3 „This Is What You Get When You Mess with Love“ – GusGus

GusGus er ein af þessum sveitum sem gerir rólegum lögum alveg jafn góð skil líkt og þeim dansvænari. Daníel Ágúst er einn besti söngvari landsins að mínu mati og slíkur söngvari verður að fá að syngja falleg lög með fallegum texta. Það er tilfellið hér.

# 2 „Finn á mér“ – Prins Póló

Þegar ég hlustaði á þetta lag fyrst varð ég orðlaus í smá stund því að ég tengdi mig (að hluta til) við innihald textans. Það eitt og sér hefði samt ekki verið nóg til að skila laginu í annað sætið en það gerði frábær tónlistin sem ómar undir.

# 1 „Color Decay“ – Júníus Meyvant

„Color Decay“ er eitt af þessum lögum sem þú heyrir og telur þig fullvissan um að hér sé um erlendan tónlistarmann að ræða. Blessunarlega getum við Íslendingar eignað okkur þetta fallega lag. Hér smellur gjörsamlega allt saman, blásturs- og strengjahljóðfæri stækka hljóðheim lagsins svo um munar og einlægni Júníusar nýtur sín alveg í botn. Íslenskri dægurlagamenningu hefur fæðst enn einn demanturinn og það er hætta á því að Júníus eigi eftir að eigna sér næsta tónlistarár á Íslandi og vonandi víðar.

– Torfi Guðbrandsson

Árslisti: Bestu íslensku plöturnar 2012

Eins og ég hef komið inn á áður þá var íslenska tónlistarárið afar safaríkt og man ég ekki eftir betra ári hvað plötur varðar. Hér eru 10 bestu plötur ársins að mati Pottsins.

Star Crossed# 10

Þórunn Antonía – Star Crossed

Hér sameinast fingur Davíðs Berndsen og silkimjúk rödd Þórunnar Antoníu. Platan er vel poppuð og gamaldags en það sem kannski háir henni er hversu ófjölbreytt hún er.

Helstu lög: Lovers in the Night, So High og Too Late.

Tilbury - Exorcise# 9

Tilbury – Exorcise

Frumburður stjörnusveitarinnar Tilbury gerði ágætis lukku á árinu og eru nokkrar helvíti fínar lagasmíðar á Exorcise, þær hefðu bara mátt vera fleiri.

Helstu lög: Drama, Slow Motion Fighter, Sunblinds og Tenderloin.

Ojba Rasta# 8

Ojba Rasta – Obja Rasta

Það var kominn tími á að einhver önnur reggí sveit en Hjálmar stigi fram og það gerðu liðsmenn Ojba Rasta svo sannarlega með reggí-döbb frumburðinum sínum. Skemmtilegir textar í bland við glaðværa tónlist klikkar seint!

Helstu lög: Gjafir jarðar, Hreppstjórinn og Jolly Good.

valdimar---um-stund# 7

Valdimar – Um stund

Undraland var afar vel heppnuð plata og það má segja að það hafi verið smá pressa á Valdimar að fylgja henni eftir. Um stund er ögn rólegri og heilsteyptara verk en það vantar samt fleiri hittara.

Helstu lög: Beðið eftir skömminni, Sýn og Yfir borgina.

nora - himinbrim# 6

Nóra – Himinbrim

Hér er um að ræða metnaðarfulla plötu frá hljómsveitinni Nóru. Lögin eru stór og minna stundum á sveitir eins og Arcade Fire. Þú byrjar ekkert að hlusta á þessa nema að þú gerir það til enda.

Helstu lög: Himinbrim, Kolbítur og Sporvagnar.

sigur-ros-valtari-cd-packshot-lst097077# 5

Sigur Rós – Valtari

Enn einn osturinn frá okkar ástkæru Sigur Rós. Ekki besta platan þeirra en persónulega er ég meira fyrir Takk… og Ágætis byrjun plöturnar en þessi er meira í takt við (). Róleg og sveimandi sem hlýjar í kuldanum.

Helstu lög: Dauðalogn, Rembihnútur og Varúð.

Moses_Hightower__5020f334e3b5f# 4

Moses Hightower – Önnur Mósebók

Hressasta hljómsveit landsins, það er ekki spurning. Þeir halda hér vel á spöðunum en hér er um rökrétt framhald að ræða frá Búum til börn. Hnittnir textarnir passa svo vel við vandaðan og undurfagran hljóðfæraleikinn að það hálfa væri hellingur.

Helstu lög: Háa c, Sjáum hvað setur og Stutt skref.

Petur# 3

Pétur Ben – God’s Lonely Man

Ó hve lengi ég beið þín segi ég nú bara. Sex ár liðin frá síðustu plötu sem gerði góða lukku. Pési hefur þroskast mikið sem lagahöfundur og hljómar platan eftir því. Pétur Ben minnir mig svolítið á Lou Reed áður en hann missti það og er ég ekki fær um að hrósa meir en það.

Helstu lög: Cold War Baby, Tomorrows Rain og Yellow Flower.

Dyrd# 2

Ásgeir Trausti – Dýrð í dauðaþögn

Ásgeir „Stormsveipur“ Trausti þarf enga kynningu en ég man ekki eftir öðrum eins sigurfara í íslenskri tónlistarsenu. Hugljúfar lagasmíðarnar og björt röddin með íslensku textunum er eitthvað sem virkar á alla Íslendinga.

Helstu lög: Dýrð í dauðaþögn, Hljóða nótt, Hærra og Nýfallið regn.

Enter 4# 1

Hjaltalín – Enter 4

Mögulega síðasta platan sem kom út á árinu og hvað það er nú gaman þegar að svona konfektmoli kemur óvænt úr kassanum. Besta plata Hjaltalín hingað til en samstarf Högna og GusGus hefur líklega gert honum gott og má heyra áhrif hér og þar á plötunni. Hjaltalín er mögulega ein best mannaðasta sveit á Íslandi í dag með sjálfan Jesú Krist (Högni) í fararbroddi. Svona mannskapur veitir einfaldlega bara á gott!

Torfi

Airwaves: Laugardagur

Sökum þess að ég sá ekki alla tónleikana hjá Half Moon Run í Hörpunni á föstudagskvöldið ákvað ég að bæta úr því og mæta á Kex klukkan 13 þar sem þeir spiluðu off venue. Það var góð ákvörðun enda um virkilega fína hljómsveit að ræða sem hefur alla burði til að verða stærra nafn í framtíðinni. Ég hafði sérstaklega gaman af því að sjá hljómborði stillt upp ofan á bassatrommu annars trommuleikarans en hann sló ýmist taktinn um leið og hann spilaði á borðið. Góð byrjun á deginum í boði Half Moon Run.

Í millitíðinni kíkti ég heim og las þær leiðinlegu fréttir á heimasíðu hátíðarinnar að Django Django, hljómsveitin sem ég hafði verið hvað spenntastur fyrir myndi ekki spila sökum veikinda. Þetta setti planið sem ég hafði búið til og dreymt um á hliðina. Nú var það ekki lengur Harpan sem heillaði heldur var það Listasafnið.

Ég var mættur tímanlega fyrir klukkan átta og voru það snillingarnir í Prins Póló sem opnuðu kvöldið. Sveitin var vel mönnuð þetta kvöld en Benni Hemm Hemm lék á bassa, Borko sá um slagverk og önnur hljóð og Loji Höskuldsson úr Sudden Weather Change spilaði á gítar og söng bakrödd. Ég hef séð Prins Póló nokkrum sinnum en ég myndi segja að þeir hafi aldrei verið betri en í gær. Prinsinn Svavar og trymbillinn Kristján Freyr slógu á létta strengi eins og þeim einum er lagið og kitluðu hláturtaugar tónleikagesta hvað eftir annað. „Föstudagsmessan“ stóð upp úr að mínu mati og var endirinn ekki síðri þar sem farið var niðrá strönd. Prins Póló verður bara betri og betri með tímanum og er að stimpla sig inn sem ein af bestu og ferskustu hljómsveitum Íslands um þessar mundir að mínu mati.

Kwes var næstur á svið. Hann mætti ásamt tveimur stúlkum. Ég get ekki sagt að Kwes hafi heillað mig neitt svakalega. Tónlistin var lágstemd og ekki grípandi. Einu sinni heyrðist það lágt í Kwes að þrjár stúlkur í salnum yfirgnæfðu hann með einhverju masi. Tónleikarnir náðu algjöru hámarki þegar lagið „Bashful“ var tekið og kannski þegar að Kwes lagðist á gólfið með hljómborð og spilaði á það með fótunum. En það var of lítið og of seint líkt og markið hjá Santi Cazorla gegn Man Utd. í gær.

Þá var komið að Sin Fang og félögum. Sindri Már er enginn aukvissi í íslensku tónlistarlífi og fór vel með tímann sinn í gær. Ég hefði reyndar viljað heyra eitthvað af nýjustu plötunni hans Half Dreams. Annars nokkuð örugg frammistaða og búið að rífa upp stemninguna að nýju eftir Kwes.

Hljómsveitin Friends frá Bandaríkjunum steig á svið klukkan ellefu. Þau eru mjög hress og það er tónlistin líka þó að hún sé reyndar misgóð. Ég var ekki alveg að átta mig samt á öðrum söngvaranum og var hann frekar óþæginlegur ásýndar. Samantha Urbani var eitursvöl og fór fyrir sveitinni með látum. Friends blandar saman allskonar stefnum svo úr verður dansvæn og hressandi tónlist sem skilur þó ekki mikið eftir sig. Friends er gott dæmi um sviðsband með tvo síngúla.

Þá sagði ég skilið við Listasafnið og var stefnan sett á Iðnó þar sem hljómsveitin DIIV átti að koma fram en hún er einmitt frá Brooklyn rétt eins og Friends. DIIV gaf út plötuna Oshin á þessu ári og hlaut hún meðal annars náð fyrir augum Pitchfork í sumar. The Horrors og The Drums komu upp í hugann þegar ég hlustaði á DIIV en þeir spila kraftmikið indí rokk með shoegaze áhrifum. Að vísu skildi ég aldrei hvað söngvarinn var að segja eða syngja um en það voru kannski hljóðfærin sem voru í aðalhlutverki. Að vísu gerði ég ekki mikinn greinarmun á lögum DIIV enda ekki um mikla fjölbreytni að ræða þar en það þarf ekki endilega að vera slæmt. Þetta var meira eins og eitt stórt tónverk sem tekur þrjú kortér í flutningi og það er allt í lagi stundum.

Eftir DIIV minnkaði mannfjöldinn talsvert en Valdimar áttu að loka kvöldinu á Iðnó. Mér fannst það ágætis tilhugsun að enda á góðri íslenskri tónlist. Valdimar spilaði aðallega lög af nýjustu plötunni sinni Um stund en ég hefði viljað heyra meira af Undralandi enda ekki búinn að hlusta neitt á þá nýju. Því var það augljóst að hápunktarnir voru þegar lögin „Undraland“ og „Yfirgefinn“ fengu að hljóma. Að vísu er lagið „Sýn“ í sama gæðaflokki en annars er nýja efnið þeirra ekki eins gott og það gamla.

Þar með lokaði ég laugardagskvöldinu sem tók heldur óvænta stefnu eftir skrópið hjá Django Django. Kvöldið hefði getað verið betra og sérstaklega í ljósi þess að bestu tónleikarnir voru í boði Prins Póló.

Sigurvegari kvöldsins!

Torfi