Færslusafn

Topp 5: Bestu íslensku plöturnar 2016

Það er svolítið liðið á árið og ég ætlaði að láta það vera að gera fleiri árslista. Ég hef hins vegar ekki náð almennilegum svefni þar sem mér finnst ég eiga eftir óklárað verk, ég verð hreinlega að koma þessu frá mér. Ég ætla hins vegar að hafa þetta einfalt og stutt.

# 5 Kaleo – A/B 

kaleo-a-b

A/B er fyrsta plata Kaleo fyrir alheimsmarkað. Fyrir okkur Íslendingum er hún bæði gömul og ný enda fjögur lög að finna af frumburði Kaleo og sex ný lög sem ekki hafa komið út á plötu áður. Kaleo tekst að púsla þessu vel saman og ákveður að skipta plötunni hálfpartinn í tvennt. Á a-hliðinni er meira um rokk og ról á meðan b-hliðin er á rólegri nótunum. Persónulega set ég b-hliðina oftar á heima í stofu. Feykifín plata frá Mosfellingunum sem útlendingurinn ætti að taka vel í.

Lykillög: All the Pretty Girls, Save Yourself, Way Down We Go.

# 4 Júníus Meyvant – Floating Harmonies 

junius-meyvant-floating-harmonies

Þessari plötu hafði ég beðið eftir lengi. Á meðan biðinni stóð hafði Júníus Meyvant gefið út 4 lög sem var hvert öðru betra þó að hann hafi aldrei náð að toppa „Color Decay“ að mínu mati. Platan er nokkuð þægileg áheyrnar þó að við og við komi fram öflugt brass. Viðurkenni þó að ég bjóst við meiri epík.

Lykillög: Color Decay, Gold Laces, Mighty Backbone.

# 3 Emmsjé Gauti – Vagg & velta

vaggogvelta

Rétt eins og með plötu Júníusar hafði maður beðið eftir þessari í nokkra mánuði. Emmsjé Gauti nýtti sér meðbyrinn frá rappárinu mikla 2015 og gaf út tvær plötur! Vagg & velta var hins vegar platan sem allir voru að bíða eftir. Platan er góð en líður þó fyrir lengd sína sem gerir það að verkum að hún hafnar í 3. sæti. Að mínu mati eru fjórir farþegar á plötunni sem hefðu mátt lenda á klippiborðinu. Restin dugar þó í að skila Vagg & veltu í bronssætið.

Lykillög: Djammæli, Loftsteinn, Reykjavík, Silfurskotta, Strákarnir.

# 2 GKR – GKR EP 

gkr

Einn mánudagsmorgun leit þessi 9 laga EP plata dagsins ljós sem enginn bjóst við en allir voru hins vegar til í. GKR fór óhefðbundna leið í útgáfu en fyrst og fremst var það innihaldið sem skipti máli. GKR klikkaði ekki á því. Slagarana „Morgunmatur“ og „Tala um“ var að sjálfsögðu að finna ásamt fleiri afbragðslögum. GKR sker sig úr í rappsenunni á Íslandi og hefur sinn einstaka stíl sem er eilítið hallærislegur en á sama tíma grjótharður.

Lykillög: Meira, Morgunmatur, Tala um, Velkomin

# 1 Aron Can – Þekkir stráginn 

aroncan

Það er eiginlega rannsóknarefni hvernig 16 ára piltur getur bara mætt á svæðið og toppað allt sem er í gangi í íslenskri tónlistarsenu. Flestir á þessum aldri hafa vit á því að bíða í nokkur ár og nýta tímann í að æfa sig meira, fá meiri reynslu og þroska sig sem tónlistarmenn en það er ekki tilfellið með Aron Can. Drengurinn hefur allan pakkann, útlitið, röddina og lögin. Velgengnin hefur fært honum frægð og frama sem hefur stigið honum eilítið til höfuðs undanfarið en er við öðru að búast þegar maður getur státað sig af lagi eins og „Rúllupp“ tveimur árum eftir fermingu? Stjörnustælarnir munu eldast af honum en við skulum vona að hæfileiki hans til að skapa tónlist fari ekki neitt.

Lykillög: Enginn mórall, Rúllupp, Þekkir stráginn.

Torfi Guðbrandsson

 

 

Auglýsingar

Bestu íslensku lögin 2016 #25-13

screen-shot-2016-12-31-at-1-27-17-am

Það má segja að annað árið í röð hafi íslenska tónlistarárið einkennst af rappi. Menn nýttu sér meðbyrinn frá því í fyrra og voru duglegir að gefa út efni, allt frá einu lagi upp í tvær plötur. Árslistinn er svolítið litaður af rappinu en einnig slæðast inn lög úr öðrum áttum hér og þar.

# 25 Bara Heiða – „Stormtrooper“
Stjörnustríðsheimurinn vaknaði heldur betur til lífsins í fyrra með The Force Awakens og eflaust hefur Heiða orðið fyrir áhrifum og hent í eitt lag til heiðurs hvítu hjálmanna. Þægilegt og grípandi lag með stórskemmtilegu myndbandi.

# 24 Tungl – „The Road“
Eflaust er Tungl nafn sem fáir kannast við enda hafa þeir haft hægt um sig fyrir utan eina tónleika á Húrra í ársbyrjun. Um er að ræða íslenska stjörnuhljómsveit sem Birgir Ísleifur (Motion Boys) fer fyrir. Þetta lag kom út í ár og er geysilega gott!

# 23 Moji & the Midnight Sons – „Island“
Hljómsveit sem ég uppgvötvaði á Airwaves í ár. Hér er um að ræða ekta blúsrokksveit þar sem söngkonan Moji sýnir mögnuð tilþrif sem og gítarleikarinn Bjarni (Mínus, Tungl).

# 22 Kaleo – „Save Yourself“
Að mínu mati býr Jökull yfir einni bestu röddinni í íslenska bransanum í dag og oft finnst mér hann njóta sín betur í rólegu lögunum eins og hér.

# 21 Skálmöld – „Niðavellir“
Ég er ekki mesti Skálmaldar aðdáandi sem þú finnur en hér finnst mér þeir algjörlega hitta í mark.

# 20 JFDR – „White Sun“
Jófríður er sennilega uppáhalds tónlistarmaðurinn minn í kvennadeildinni þessa stundina. Undanfarin ár hefur hún verið í hljómsveitum eins og Pascal Pinon, Samaris og Gangly en hér er hún ein á báti og fer létt með það.

# 19 Sycamore Tree – „My Heart Beats for You“
Það var löngu kominn tími á að Ágústa Eva fengi að spreyta sig á frumsömdum lögum enda er hún ein af okkar betri söngkonum. Það er enginn nýliðabragur á fyrsta lagi hennar og Gunnars Hilmarssonar sem minnir óneitanlega á samstarf Nick Cave og Kylie Minogue.

# 18 Alexander Jarl – „Allt undir“
Fyrsta sem maður hugsar þegar maður heyrir þetta lag er hvort að þetta sé sami maður og samdi „Brjálaður“. Það er í lagi að vera mjúkur í dag og í tilfelli Jarlsins skilar það sér í besta lagi hans hingað til.

# 17 Amabadama – „Ai Ai Ai“
Fyrsta lagið sem kemur út síðan að breiðskífan Heyrðu mig nú leit dagsins ljós fyrir tveimur árum. Amabadama getur dimmu í dagsljós breytt og því meira sem við fáum að heyra frá þeim því betra.

# 16 Júníus Meyvant – „Mighty Backbone“ 
Júníus hefur verið minn maður allar götur síðan hann gaf út „Color Decay“. Það er erfitt að velja úr lögum Júníusar sem komu út á árinu en „Mighty Backbone“ er hnitmiðað og vel heppnað þar sem ekki ein sekúnda fer til spillis.

# 15 Emmsjé Gauti – „Djammæli“
Það hefur lengi vantað gott íslenskt afmælislag enda löngu orðið þreytt að pósta „Afmæli“ með Á móti sól þegar stóri dagurinn rennur upp. Frasinn „Mamma viltu mæla mig ég held ég sé orðinn veikur Ó SJITT“ festist fljótlega í daglegu tali fólks, allt frá leikskólabörnum upp í eldri borgara á Hrafnistu og var hann orðinn umönnunarfólki hvimleiður. Gauti er klár strákur og sennilega verður lagið það mest umbeðna á Fabrikkunni næstu árin.

# 14 Auður – „3d“
Loksins fékk maður að heyra meira frá Auði en lagið hans „South America“ var búið að vera lengi á repeat hjá mér. Lagið er þægilegt áheyrnar og textinn er í anda nútímans.

# 13 Ljúfur Ljúfur – A-A-A (Orðbragðslagið)
Hliðarsjálf Úlfs Úlfs virkaði vel á mig í ár. Takturinn er frábær og frammistaða Arnars er mögnuð þar sem hann rappar nánast í einni runu. Textinn er stórskemmtilegur og gaman að sjá hvernig Arnar púslar orðunum saman. Það hefði verið auðvelt að klúðra þessu en í staðinn fáum við eitt af betri lögum Úlfanna í hús.

Torfi Guðbrandsson

 

Íslensk lagastuldur

lagastuldur2
Það er orðið nokkuð algengt nú til dags að heyra ný lög sem minna á gömul og jafnvel geta líkindin verið það mikil að höfundar eldra lagsins leita réttar síns. Það á þó aðallega við um þegar þekktir listamenn eiga í hlut eins og t.d. Radiohead. Eitt þekktasta lag þeirra, „Creep“ þótti svipa það mikið til lagsins „The Air That I Breathe“ að höfundar lagsins, þeir Albert Hammond og Mike Hazelwood, eru skráðir sem meðhöfundar af „Creep“ ásamt Radiohead!

Þó að það fari minna fyrir íslenskum listamönnum í þessum efnum eru þeir alls engin undantekning. Fyrir tæplega ári síðan bloggaði ég um Kaleo og velti því upp hvort þeir hefðu stolið frá Rage Against the Machine við gerð lagsins „Rock’n’Roller“. Út frá því bloggi skapaðist svo umræða um það hvort lagið þeirra „All the Pretty Girls“ væri stolið frá Bon Iver laginu „Skinny Love“.

Í kjölfarið af þessu langaði mig til að skoða hvort að fleiri íslenskar hljómsveitir ættu lög sem þykja á einhvern hátt keimlík eldri lögum eftir erlenda flytjendur. Nú tæpu ári síðar hef ég grafið upp fjögur íslensk lög sem mér finnst ég hafa heyrt einhvers staðar áður.

Ég vil taka það fram að ég á aðeins við að ákveðnir partar úr lögunum hljómi líkt og partar úr öðrum lögum en ekki að lögin séu lík frá upphafi til enda. Í „Rock’n’Roller“ er það t.d. aðalriffið í laginu sem minnir á aðalriffið í „Sleep Now in the Fire“ með Rage Against the Machine.

Ég mun raða þessum fjórum lögum upp eftir hversu mikil líkindin eru og mun byrja á þeim minnstu og enda á þeim mestu. Það skal tekið fram að ég er ekki að saka eftirfarandi listamenn um vísvitandi stuldur en óhöppin geta gerst enda búið að semja ógrynni af lögum.

Fyrsta lagið sem mig langar að nefna til leiks er lagið „Keyrum yfir Ísland“ með Sprengjuhöllinni sem var ein vinsælasta hljómsveitin á Íslandi árið 2007. Byrjun lagsins svipar að mínu mati mikið til byrjunarinnar í laginu „I Could Be Dreaming“ með Belle & Sebastian. Uppbyggingin í lögunum er í svipuðum dúr og hafi maður ekki hlustað á Sprengjuhöllina lengi gæti maður jafnvel haldið að þeir séu að verki í fyrstu 30 sekúndunum í „I Could Be Dreaming“.

Það tók mig dálítinn tíma að átta mig á höfundi næsta lags. Stefið hafði ómað í 10-11 auglýsingum um nokkurt skeið og alltaf hugsaði ég um lagið „Pyro“ með Kings of Leon. En mér fannst ólíklegt að bakhjarlar 10-11 hefðu fengið einhvern til þess að spila stefið í öðruvísi í búning. 14. október síðastliðinn fann ég svo loks út hver höfundur lagsins í auglýsingunni var en það er íslenska hljómsveitin Lockerbie. Lagið heitir „Heim“ og kom upphaflega út í ágúst 2013. Þó lagið séð hið fínasta er ekki hægt að fara í felur með það að lykilstefið í laginu minnir óneitanlega mikið á viðlagið í „Pyro“.

Glowie er nýjasta poppstjarna Íslands og hefur farið vel af stað. Hún nýtur m.a. stuðnings frá StopWaitGo teyminu sem sér um að mata hana af lögum. Er ég heyrði lagið „Party“ flutt á tónleikum fannst mér það hljóma eitthvað kunnuglega. Eftir að hafa leitt hugann að því í smástund komst ég að því að lagið sem ég var að leita eftir var „Waiting for the World to Change“ með John Mayer. Eins og það hafi ekki verið nóg þá rak ég augun í athugasemd undir laginu hennar Glowie á YouTube og þar var bent á að lagið væri stolið frá U2. Notandinn lét þó ekki fylgja sögunni hvaða lag með U2 það var sem hann átti við. Fyrsta lagið sem mér datt í hug var „Stuck in a Moment You Can’t Get Out Of“ en það var í miklu uppáhaldi hjá mér einu sinni. Þetta var staðfest eftir smá rannsóknarvinnu á Google þar sem þó nokkrir voru búnir að vera að pæla í þessu. Þó er ekki að sjá að John Mayer eða U2 hafi tjáð sig um líkindin sín á milli þetta en á Wikipediu má sjá að hljómagangurinn í „Waiting for the World to Change“ er vel þekktur í blús, rokk og sálartónlist. Það má því segja að frumlegheitin í lagi Glowie og StopWaitGo séu ekki ýkja mikil.

Í síðasta laginu sem ég ætla að fjalla um fer það eiginlega ekki á milli mála að Sölvi Blöndal (Quarashi) hefur farið ófrjálsum höndum yfir eigur annarra. Jú hafi maður séð kvikmyndina RocknRolla frá árinu 2008 og heyrt lagið „K2R“ með Halleluwah er nokkuð ljóst að hér er eitthvað grunsamlegt á seyði. Í kvikmyndinni er alveg sérstaklega skemmtileg tónlist og þar á meðal er lagið „Have Love, Will Travel“ í flutningi The Sonics. Lagið er upprunalega eftir Richard Berry en er þó þekktara í flutningi The Sonics. Ég held að það sé óhætt að segja að byrjunin í laginu er nánast sú sama og byrjunin í „K2R“. Mér datt ekki annað í hug en að Sölvi hefði þá tekið fram hver meðhöfundurinn í laginu hans væri en undir laginu á YouTube stendur „Music and title by Sölvi Blöndal“. Því miður er það ekki rétt.

Torfi Guðbrandsson

Kaleo hitar upp fyrir Kings of Leon

maxresdefault
Kaleo kemur til með að hita upp fyrir Kings of Leon sem kemur fram á stórtónleikum í Laugardalshöllinni þann 13. ágúst næstkomandi en þetta kemur fram í tilkynningu frá Senu á heimasíðu þeirra. Valið kemur ekki á óvart enda Kaleo búin að ryðja sér til rúms sem ein fremsta rokkhljómsveit landsins og svipar tónlistinni hennar oft til suðurríkjarokksins í landi tækifæranna. Hljómsveitin er einmitt að túra um Bandaríkin þessa dagana og reynir að heilla Kanann með tónlist sinni og miðað við það sem að Kaleo hefur uppá að bjóða ætti það að takast vel.

Tónleikar þeirra í Laugardalshöllinni 13. ágúst hljóta að verða þeir stærstu í sögu sveitarinnar enda von á 10.000 gestum. Þá er aldrei að vita nema að Caleb Followill og félagar taki ástfóstri við Kaleo og bjóði þeim að hita upp fyrir sig á fleiri tónleikum víðsvegar um heiminn. Kaleo er svo væntanleg til landsins seinna í sumar og mun halda tónleika í Gamla bíói þann 11. júlí næstkomandi.

– Torfi Guðbrandsson

Stálu Kaleo frá Rage Against the Machine?

Untitled

Reglulega gerist það í heimi tónlistarinnar að lag þykir keimlíkt eldra lagi. Nýlegt dæmi er til að mynda lagið „Stay with Me“ með Sam Smith sem minnti ansi mikið á „I Won’t Back Down“ eftir Tom Petty og Jeff Lynne. Reyndar þótti lagið svo líkt að Tom Petty leitaði réttar síns og á nú ásamt Jeff Lynne félaga sínum 12,5% í laginu. En nóg um það.

Kaleo, sú ágæta hljómsveit, gæti átt von á símtali úr herbúðum Rage Against the Machine fari svo að þeir meiki það í landi tækifæranna í náinni framtíð. Ástæðan er lagið „Rock ‘n’ Roller“. Þegar ég heyrði lagið fyrst þótti mér riffið í laginu hljóma ansi kunnuglega. Ég gat þó ómögulega komið því fyrir mig hvar ég hafði heyrt það áður. Þangað til í dag!

Ég var í sakleysi mínu að keyra í höfuðborginni með stillt á X-inu þegar að allt í einu byrjaði lag sem minnti óneitanlega á „Rock ‘n’ Roller“ og í smá tíma hélt ég að um breytta útgáfu væri að ræða. En það var ekki svo gott. Lagið tók aðra stefnu og allt í einu heyrðist í Zack de la Rocha söngvara Rage Against the Machine. Lagið sem um ræðir heitir „Sleep Now in the Fire“ og kom út 4. nóvember 1999 og er að finna á þriðju plötu RAtM, The Battle of Los Angeles.

Ég geri nú ráð fyrir því að það séu meiri tónlistarspekúlantar þarna úti sem hafa fyrir löngu komið auga á líkindin en ég hvet ykkur hin til þess að leggja við hlustir og gera ykkar eigið mat.

– Torfi Guðbrandsson

Bestu íslensku lögin 2014

Að vanda var mikil gróska í íslenskri tónlist í ár. Þau voru mörg lögin sem náðu athygli minni en þetta eru þau 25 sem mér þóttu best.

# 25 „Yfir hafið“ – Uniimog 


Nýjasta súpergrúppan með þeim Sigurði Guðmunds og Ásgeiri í broddi fylkingar með eitt afskaplega ljúft og fínt lag.

# 24 „Listamaður“ – Elín Helena

Skemmtilega kaldhæðið lag úr smiðju pönksveitarinnar Elínar Helenu.

# 23 „Hunger“ – Rökkurró

Áður óþekktur kraftur gerir vart við sig í þessu frábæra lagi frá Rökkurró sem stígur fastar á bensíngjöfina.

# 22 „All the Pretty Girls“ – Kaleo 

Kaleo nutu mikilla vinsælda í kjölfar fyrstu plötu sinnar og þetta lag gerir ekkert til að róa þær niður.

# 21 „Show Us“ – Oculus & Berndsen

Þrátt fyrir glæsilegt orðspor þessara drengja fór nú ekki mikið fyrir þessu lagi sem minnir svolítið á Röyksopp.

# 20 „Nótt“ – Samaris

Upphafslagið á Silkidrangar er geysilega sterkt og nýtur sín ekki síður á tónleikum sveitarinnar.

# 19 „Ever Ending Never“ – M-Band

Spikfeitt lag úr smiðju raftónlistarmannsins efnilega M-Band.

# 18 „Ótta“ – Sólstafir 

Sólstafir sýna hér sínar sterkustu hliðar með níu mínútna slagara af samnefndri plötu.

# 17 „Ryðgaður dans“ – Valdimar

Hugljúft og fallegt lag frá drengjunum í Valdimar.

# 16 „Fed All My Days“ – Máni Orrason

Máni kom eins og þruma úr heiðskíru lofti þegar hann sendi okkur Íslendingum þennan slagara úr svefnherberginu sínu á Spáni.

# 15 „Tvær plánetur“ – Úlfur Úlfur

Drengirnir í Úlfur Úlfur hafa verið duglegir að minna á sig á árinu en þetta lag verður að teljast þeirra besta til þessa.

# 14 „Yesterday’s Feeling“ – Mono Town

Feykilega fallegt lag frá Mono Town sem gerði það gott á árinu.

# 13 „Wherever You May Be“ – Vio 

Vio, sigurvegarar Músíktilrauna 2014 með lag sem bætir og kætir.

# 12 „Stjörnustríð“ – Shades of Reykjavík 

Það þarf ekkert að spyrja að leikslokum þegar að þú setur stef úr Star Wars saman við eina svölustu sveit landsins.

# 11 „Don’t Be a Man“ – Knife Fights

Þökk sé Snarlinum frá Dr. Gunna kynntist ég Knife Fights sem redduðu prófatíðinni í dimmum desember.

# 10 „Another Life“ – GusGus

GusGus með eitt af gamla skólanum. Algjörlega ómögulegt að hreyfa sig ekki þegar þetta lag hljómar.

# 9 „You Lost It“ – Vio 

Vio voru fljótir að sýna fram á verðskuldaðann sigur í Músíktilraunum.

# 8 „París norðursins“ – Prins Póló

Eins og það hafi ekki verið nóg að sefa þorsta aðdáenda með Sorrí þá þurfti Prinsinn endanlega að drekkja okkur með þessari snilld.

# 7 „Vonin blíð“ – Grísalappalísa

Lísan sýnir á sér nýja hlið með þessu magnaða lagi.

# 6 „Stay Forever in Doubt“ – Knife Fights

Annað lagið á listanum með Knife Fights og það er vel verðskuldað. Hér er allt til fyrirmyndar, meðferð á hljóðfærum sem og söngur Sigurðar. Og já, truflað lag!

# 5 „Nenni“ – Teitur Magnússon

Ofur einfaldur texti í boði Benedikts Gröndal gerir hér góða hluti í stórum og fjölbreyttum hljóðheimi Teits. Þó að textinn sé ekki flókinn segir hann samt svo margt og á alveg jafn vel við í dag eins og á dögum Benedikts. Fyrsta lagið sem ég mun hlusta á þegar ég er orðinn leiður á að skrifa ritgerð eða læra undir próf.

# 4 „Flýja“ – Grísalappalísa

Það er ekki hægt að flýja undan Grísalappalísu þegar hún er í þessu stuði. Strengjalísurnar hjálpa til við að gera lagið eitt af þeim bestu á árinu sem telur sjö mínútur og 24 sekúndur. Keyrsla sem fer rólega af stað en stigmagnast þegar lengra líður á og nær fallegu hámarki í restina. Topp stöff.

# 3 „This Is What You Get When You Mess with Love“ – GusGus

GusGus er ein af þessum sveitum sem gerir rólegum lögum alveg jafn góð skil líkt og þeim dansvænari. Daníel Ágúst er einn besti söngvari landsins að mínu mati og slíkur söngvari verður að fá að syngja falleg lög með fallegum texta. Það er tilfellið hér.

# 2 „Finn á mér“ – Prins Póló

Þegar ég hlustaði á þetta lag fyrst varð ég orðlaus í smá stund því að ég tengdi mig (að hluta til) við innihald textans. Það eitt og sér hefði samt ekki verið nóg til að skila laginu í annað sætið en það gerði frábær tónlistin sem ómar undir.

# 1 „Color Decay“ – Júníus Meyvant

„Color Decay“ er eitt af þessum lögum sem þú heyrir og telur þig fullvissan um að hér sé um erlendan tónlistarmann að ræða. Blessunarlega getum við Íslendingar eignað okkur þetta fallega lag. Hér smellur gjörsamlega allt saman, blásturs- og strengjahljóðfæri stækka hljóðheim lagsins svo um munar og einlægni Júníusar nýtur sín alveg í botn. Íslenskri dægurlagamenningu hefur fæðst enn einn demanturinn og það er hætta á því að Júníus eigi eftir að eigna sér næsta tónlistarár á Íslandi og vonandi víðar.

– Torfi Guðbrandsson

Airwaves ’14: Miðvikudagur

Ég sem hélt að langar raðir á Airwaves heyrðu sögunni til. Ó nei. Sökum vinnu gat ég ekki mætt á tónleika fyrr en 22:30 og var planið að kíkja á Amabadama í Gamla bíói en er ég nálgaðist staðinn blasti við mér lengsta röð sem ég hef séð á miðvikudegi! Það þýðir bara það að maður þarf að skipuleggja dagskrána sína á komandi dögum enn betur og gæta þess að ætla sér ekki um of.

Ég nennti ómögulega að hanga í þessari röð svo að stefnan var tekin á annað hvort Frederiksen, Húrra eða Gaukinn. Ég endaði á Gauknum þar sem að Svartidauði var að spila. Ég er nú ekki beinlínis áhugamaður um svartan metal eða heimsendarokk eins og þeir gefa sig út fyrir að spila en þetta var akkúrat það sem ég þurfti á þessum tímapunkti. Þessi þrjú lög sem ég náði með þeim spörkuðu fast í rassgatið á mér alla leið yfir á Frederiksen þar sem að Ourlives var að klára settið sitt.

Una Stef var næst á svið en ég vissi ekki mikið um þá stúlku annað en hún væri hörku söngvari og hefði numið við FÍH. Hún mætti ásamt átta manna hljómsveit sem tróð sér á litla sviðið á Frederiksen. Stemningin var góð, bæði á sviði og útí sal og var það bæði nærveru Unu sjálfrar og tónlistarinnar sem gerði það að verkum. Una og hljómsveit byrjuðu af krafti á laginu „Mama Funk“ en hægðu svo á sér og renndu meðal annars í frábæra útgáfu af „Survivor“ með Destiny’s Child. Una sýndi fram á ósvikna sönghæfileika og þokkalegustu lagasmíðar. Hún fór allavega langt yfir þær væntingar sem ég gerði til hennar þetta kvöld.

IMG_2884

Ferðinni var heitið í Hörpuna þar sem stóð til að horfa á töffarana í Kaleo. Þeir léku ný lög í bland við gömul þar sem að pípurnar í Jökli fengu að njóta sín í Kaldaljósi. Rjóminn af frumburðinum var tekinn en nýju lögin sem voru þrjú eða fjögur gefa góða fyrirheit fyrir næstu plötu. Tónleikar þeirra voru þéttir og allir í góðu formi og ekki skemmdu fyrir auka strengir og gítarleikari.

Sum sé alveg afbragðs miðvikudagskvöld að baki þar sem að fjölbreytileikinn var í hávegum hafður.

– Torfi

Bestu íslensku lögin 2013

Þau voru mörg góð lögin sem komu út í ár hér á landi og það er alveg ljóst að íslenskir tónlistarmenn eru ekkert á leiðinni að slaka á hvað tónlistarsköpun varðar. Hérna eru 20 bestu lögin að mati Pottsins.

# 20 „Up“ – Steinar

Svokallaði hittarinn sem kom Steinari á kortið hér á landi. Hann náði að syngja sig inn í hjörtu líklega allra stelpna á unglingsaldri og mun sennilega selja góðan slatta af plötunni sinni fyrir jólin.

# 19 „Vonarströnd“ – Íkorni

Huggulegir tónar frá Íkornanum sem lá undir feld mest allt árið.

# 18 „Mama Ganja“ – Johnny and the Rest

Sumarlag frá strákunum í Johnny and the Rest.

# 17 „Automobile“ – Kaleo 

Rosalega óíslenskt lag en engu að síður afskaplega skemmtilegt sem flytur mann beina leið yfir til Bandaríkjanna.

# 16 „Aheybaró“ – Kött Grá Pjé og Nolem 

Lag sem ég heyrði fyrst í Stúdíó A sem mér þykir miður enda hefði verið gaman að njóta þess í sólinni.

# 15 „Bál“ – Drangar

Það væri nú bara eitthvað að ef stjörnuband Íslands í ár ætti ekki lag á listanum.

# 14 „No Need to Hesitate“ – Jóhann Kristinsson

Jóhann var í góðu formi í ár og hér er hans besta lag til þessa.

# 13 „What’s Wrong With Your Eyes“ – Sin Fang

Sin Fang heldur áfram að bæta sig ár eftir ár og hér er eitt stórt og grípandi úr hans smiðju.

# 12 „Ísjaki“ – Sigur Rós

Sigur Rós voru langt frá því að vera kaldir hvað lagasmíðar varðaði 2013.

# 11 „Ég bíð þín“ – Vök 

Sigurvegarar Músíktilrauna 2013 sýna með þessu lagi að þau eru vel að titlinum komin.

# 10 „Salt“ – Mammút

Það var löngu kominn tími á nýtt efni frá Mammút og hér er eitt af mörgum frábærum lögum sem þau gáfu frá sér í ár.

# 9 „I Would If I Could“ – Lay Low 

Eitt eitursvalt lag frá Lovísu.

# 8 „Íðilfagur“ – 1860

Lag sem kemur mér alltaf í gott skap, frábær flutningur!

# 7 „Tookah“ – Emilíana Torrini

Emilíana Torrini heldur áfram að minna á sig, óaðfinnanlegur hljóðfæraleikur hér á ferð.

# 6 „Ég bisst assökunar“ – Markús and the Diversion Sessions

Skemmtilegt og kæruleysislegt lag sem minnir á meistara á borð við Megas og Súkkat.

# 5 „Two Lovers Team“ – Berndsen

Hér fara Berndsen og félagar gjörsamlega á kostum og get ég hreinlega ekki beðið eftir að dilla mér við þessa tóna á tónleikum hjá þeim.

# 4 „Skrítin birta“ – Grísalappalísa

Til allrar hamingju er einn besti sviðsmaður landsins kominn til baka og er hann umkringdur toppmönnum. Skemmtilegasta myndband ársins líka.

# 3 „Einhvern veginn svona“ – Ojba Rasta

Það er erfitt að hunsa lag eins og þetta, hryllilega skemmtilegt og grípandi.

# 2 „Ocean“ – Leaves

Það er nú bara þannig að ég er forfallinn Leaves aðdáandi og er ég heyrði þetta fyrst í útvarpinu var ég næstum búinn að sprengja hátalarana í bílnum.

# 1 „Bragðarefir“ – Prins Póló

Ein mestu vonbrigðin árið 2013 voru þau að Prins Póló kom ekki með plötu en miðað við þetta lag þá er von á góðu 2014 (vonandi).