Færslusafn

Tónleikadómur: Palli í Höllinni + Lagalisti

Páll Óskar er engum líkur. Sennilega vinsælasti tónlistarmaður landsins og alls ekki margir sem geta boðið upp á tónleika af þeirri stærðargráðu sem hann gerði síðastliðinn laugardag. Bubbi Morthens fór langt með að fylla Höllina fyrir 11 árum á 50 ára afmælistónleikum sínum en umgjörðin var ekki sú sama.

Það var öllu tjaldað til á þessum tónleikum, hvort sem það snéri að hljómsveit, dönsurum, LED skjáum, ljósum eða búningum Páls Óskars. Nýtingin á þessu öllu saman var vægast sagt góð og það kom mér á óvart að þeir LED skjáir sem ég taldi að ættu að sýna Palla í nærmynd voru nýttir í að þjóna sviðsmyndinni og grafíkinni. Enginn bömmer fyrir mann sem nær 187 sm upp í loft en fyrir fólk undir 170sm á gólfinu var það mögulega fúlt.

Eftir upphitun liðsmanna Áttunar tók við 30 mínútna bið í Palla. Talið var niður í tónleikana þegar að 10 mínútur voru eftir af biðinni. Hljómsveitin kom sér fyrir á sviðinu og var hún vel mönnuð og ein stærsta ástæðan fyrir því að ég ákvað að skella mér. Allir voru klæddir í gulllituð jakkaföt og voru þeir hinir glæsilegustu. Palli birtist fyrst á skjáunum en mætti síðan á sviðið í nýja 5kg speglabúningnum sínum sem hann skartar á umslagi nýjustu plötu sinnar. Honum var að sjálfsögðu vel tekið og það var ljóst strax frá upphafi að þetta yrði mikið sjónarspil.

Palli á haug af góðum lögum og þau fengu svo sannarlega að njóta sín í flutningi hljómsveitarinnar. Eins og við mátti búast voru tekin mörg lög af nýjustu afurðinni frá Palla og ég verð að segja að þau leggjast alltaf betur og betur í mig. Hittarar frá fyrri tíð fengu vitaskuld að hljóma líka enda af nógu að taka á glæsilegum ferli Palla.

Hápunktar tónleikanna voru að mínu mati tveir, annars vegar flutningurinn á „Minn hinsti dans“ sem var gjörsamlega fullkominn að öllu leyti. Ekki skemmdi fyrir mögnuð frammistaða dansara og Palla þar sem að sjálfsögðu var sótt í gömlu góðu sófastemninguna. Hinn hápunkturinn var flutningur Palla á „Ást við fyrstu sýn“ sem sýndi á kristaltæru hversu ofboðslega góður söngvari hann er. Gæsahúð fyrir allan peninginn í báðum tilfellum. 

Palli var brögðóttur á tónleikum sínum og sviðsetti m.a. rafmagnsleysi á miðjum tónleikum. Flestir töldu að um grín væri að ræða en eftir því sem biðin eftir rafmagni varð lengri stóð fólki ekki á sama. Við inngöngu í Höllina fyrir tónleika fengu gestir gefins armbönd sem þeir voru svo beðnir um að skila eftir tónleika og gera mátti ráð fyrir að þessi armbönd yrðu hluti að showinu. Þegar á meintu rafmagnsleysi stóð tjáði Palli áhorfendum að nú reyndi á þá að sýna samstöðu og bað salinn um að rétta upp hendur. Sekúndu síðar kviknaði ljós á öllum armböndum og salurinn ærðist. Rafmagnsleysið var sviðsett og Palli og hljómsveit hófu samstundis flutning á næsta lagi.

„Eru þetta ekki stórtónleikar? Á maður ekki að crowdsurfa á stórtónleikum?“ spurði Palli áhorfendur þegar að tónleikarnir stóðu sem hæst. Í stað þess að crowdsurfa eins og meðalmaðurinn komu sviðsmenn með slöngubát upp á svið. Palli bað áhorfendur um að flytja sig á slöngubátnum í hálfhring í tvígang og tók hann sig gríðarlega vel út í ljósabúningnum sínum sem minnti svolítið á klæðnað Daft Punk.

Palli var ekki hættur að koma á óvart. Hann kvaðst ekki vilja taka aðeins sín lög á meðan byrjunarstefið í „Hvað með það?“ með Daða Frey hljómaði undir sem er í miklu uppáhaldi hjá honum að eigin sögn. Eftir að hafa séð um byrjunina á laginu birtist Daði allt í einu upp úr þurru á sviðinu í einkennis peysunni sinni sem var búið að „Palla“ aðeins upp og kláraði lagið með Palla. Þetta uppátæki fór ákaflega vel í áhorfendur enda Daði í fersku minni eftir frammistöðu sína í undankeppni Eurovision. Lagið féll þar að auki afskaplega vel að prógramminu og má alveg segja að það blundi nettur Palli í því.

image

Það er hægt að týna ansi margt til úr þessum tónleikum en það er sama hversu mikið af orðum þú notar til að lýsa þeim, þau munu aldrei fyllilega koma því til skila sem fram fór í Laugardalshöllinni þetta kvöld. Fyrir utan það að vera einstakur listamaður er Palli falleg manneskja og frábær fyrirmynd og þetta fékk allt saman að njóta sín á þessum einstöku tónleikum. Palla tókst ætlunarverk sitt sem var að halda stórtónleika í Laugardalshöllinni fyrir fullu húsi og það er akkúrat það sem þessi tónleikadómur fær í einkunn, fullt hús!

Lagalisti:

Intro
Einn dans
Bundinn fastur
Ljúfa líf
Jafnvel þó við þekkjumst ekki neitt
Þá mætir þú til mín
Líður aðeins betur
Stanslaust stuð (gamla útgáfan)
Stanslaust stuð (nýja útgáfan)
Minn hinsti dans
Meistarinn
Er þetta ást?
Kraftaverk
Ást við fyrstu sýn
Yndislegt líf
Söngurinn um lífið
Ég elska þig til baka
Þetta var bara einn dans
Hvað með það?
Betra líf
Megi það byrja með mér
Þú komst við hjartað í mér
Vinnum þetta fyrirfram
Líttu upp í ljós
Allt fyrir ástina
International
La Dolce Vita
Ég er eins og ég er
Gordjöss

Torfi Guðbrandsson

Auglýsingar

Bestu plöturnar koma út þegar árið endar á 7

image

Það er ekkert lát á fréttum þess efnis að hinar og þessar plötur séu að fagna stóru afmæli. Fyrirsagnir eins og „50 ár séu liðin frá því að þessi plata var gefin út“ eða „þessi plata fagnar 20 ára afmæli í dag“ virðast vera daglegt brauð þessa dagana. Og plöturnar eru hver annarri betri, jafnvel besta plata hljómsveitarinnar. Um daginn rak ég svo augun í grein sem sagði einfaldlega, „10 plötur sem sanna að 1997 var eitt af bestu rokkárum Bretlands“. Þá mundi ég eftir Rolling Stone blaði sem ég keypti árið 2007 og var helgað plötum sem komu út 1967. Það var spikfeitt ár. 2007 er einnig minnisstætt ár.

Þannig ég fór að grúska og kíkti í bækur, 1001 Albums You Must Hear Before You Die og 100 bestu plötur Íslandssögunnar og leitaði af plötum sem komu út 1957, 1967, 1977, 1987, 1997 og 2007. Niðurstaðan var sú að þessi ár eiga það öll sameiginlegt að vera afar sterk hvað varðar plötuútgáfu. Af 100 bestu íslensku plötum Íslandssögunnar eru 20 frá árum sem enda á 7! Það er ekkert annað í stöðunni en að kíkja betur á þetta og taka stutta yfirferð.

Við förum hratt yfir árið 1957 en skv. 1001AYMHBYD eru þar fimm plötur sem þú þarft að tékka á. Þar af ein með Miles Davis. Ein besta jólaplata allra tíma, Elvis’ Christmas Album með kónginum sjálfum kemur líka út þetta ár.

Árið 1967 kemur út hafsjór af góðum plötum. Það mikið að ég nenni ómögulega að telja það allt upp. Ein íslensk plata sem er að finna í 100BPÍ kemur út það ár en það er platan Hljómar með Hljómum. Hún situr í 24. sæti. Ef maður skoðar listann frá 101-200 þá er einnig leikritsplatan Dýrin í Hálsaskógi í 110. sæti. Hérna koma svo nokkrar erlendar sem vert er að nefna.

The Beatles – Sgt. Pepper’s Lonely Heart Clubs Band
The Doors – The Doors
The Jimi Hendrix Experience – Are You Experienced 
Pink Floyd – The Piper at the Gates of Dawn 
The Velvet Underground – The Velvet Underground & Nico 

1977 er ekkert slor heldur. Nokkrar af bestu plötum Íslandssögunnar koma út þá. Má þar nefna Á bleikum náttkjólum með Megasi og Spilverkinu, Sturla með Spilverki þjóðanna, Hana-nú með Villa Vill og Í gegnum tíðina með Mannakorni. Erlendis frá stendur kannski hæst Rumors með Fleetwood Mac en fleiri góðir titlar eru:

Bob Marley & the Wailers – Exodus
David Bowie – Heroes og Low 
Iggy Pop – Lust for Life og The Idiot 
Meat Loaf – Bat Out of Hell 
Sex Pistols – Never Mind the Bollocks Here’s the Sex Pistols 
Television – Marquee Moon 

Nú halda kannski sumir að gamanið sé búið en 1987 gefur ekkert eftir. Í íslensku deildinni erum við að tala um plötur eins og Loftmynd með Megasi, Í fylgd með fullorðnum með Bjartmari Guðlaugs og Goð með S.H. Draumi. Nokkrir sterkir erlendir titlar eru t.d.:

Depeche Mode – Music for the Masses
Guns N’ Roses – Appetite for Destruction
Michael Jackson – Bad
R.E.M. – Document
The Smiths – Strangeways, Here We Come
U2 – The Joshua Tree

Þá erum við komin í 1997, árið sem er talið eitt það besta í breska rokkinu. Hér á Íslandi hendir Sigur Rós í sína fyrstu plötu, Von, sem og Quarashi sem gefur út samnefnda plötu, Björk gefur út Homogenic, GusGus sendir frá sér Polydistortation og Maus gefur út Lof mér að falla að þínu eyra. Erlenda deildin er sterk og þá sérstaklega á Bretlandi:

Blur – Blur
Bod Dylan – Time Out of Mind
The Chemical Brothers – Dig Your Own Hole 
Daft Punk – Homework
Elliott Smith – Either/Or
Prodigy – The Fat of the Land
Radiohead – OK Computer
The Verve – Urban Hymns 

2007 er eina árið sem ég upplifði í rauntíma sem hlustandi (f. 1989) og það var ekki leiðinlegt að vera til. Vinna útvarpsmanna sjaldan verið auðveldari og sveitapopp og píkupopp þynnka gærdagsins. Hér á Íslandi varð allt vitlaust, fyrsta plata Hjaltalín, Sleepdrunk Seasons, leit dagsins ljós, Björk gaf út Volta, Hjálmar hélt áfram á réttri braut og gaf út Ferðasót, GusGus gaf út meistaraverkið Forever, Sprengjuhöllin naut mikilla vinsælda og gaf út Tímarnir okkar, Páll Óskar vaknaði af værum blundi og seldi Allt fyrir ástina í bílförmum og Mugison gaf út Mugiboogie. Hversu gott ár í íslensku deildinni? Menn voru líka frjóir úti í hinum stóra heimi:

Arcade Fire – Neon Bible
Arctic Monkeys – Favourite Worst Nightmare
Bon Iver – For Emma, Forever Ago
Burial – Untrue 
Justice – Cross
Kanye West – Graduation 
Kings of Leon – Because of the Times 
LCD Soundsystem – Sound of Silver 
Radiohead – In Rainbows 

Samkvæmt kenningunni ætti því 2017 að verða grjóthart ár í plötuútgáfu. Nú þegar hafa komið út öflugir titlar. Nýja platan með Auði er t.d. fullnæging í eyrun, Sturla Atlas eru svalir og þægilegir sem fyrr og JFDR er æði. Ekki má svo gleyma nýju plötunni með Fufanu sem vinnur á með hverri hlustun. Þá er von á nýjum plötum með Aroni Can, Ásgeiri, Vök, Berndsen og Vaginaboys. Það er einnig nóg að frétta erlendis frá. The xx, Foxygen og Julie Byrne gáfu út glimrandi flottar plötur í janúar. Þá er von á góðu því að listamenn eins og Gorillaz, Father John Misty, Future Island, Fleet Foxes, alt-J og Mac DeMarco eru allir að fara að gefa út nýjar plötur og það bætist enn í sarpinn. Setjið ykkur því í stellingar því að það eru allar líkur á því að 2017 fari í sjöubækurnar frægu!