Færslusafn

Bestu íslensku lögin 2017 #20-11

# 20 Fufanu – „White Pebbles“
Fufanu er sennilega ein svalasta hljómsveit landsins. Tónlist Fufanu er alþjóðleg og einskorðast ekki við íslenskan markað. Lagið „White Pebbles“ er hápunktur af annarri breiðskífu þeirra Sports og það er óhætt að mæla með myndbandi þeirra við lagið, sem er eins og hljómsveitin, eitursvalt.

# 19 Reykjavíkurdætur ásamt Röggu Hólm – „Reppa heiminn“
Það kom engin stór plata frá Reykjavíkurdætrum síðasta ár en það verður að teljast líklegt að þær sendi frá sér aðra breiðskífu sína í ár enda búnar að senda frá sér nokkur ný lög. „Reppa heiminn“ stóð upp úr og sýnir úr hverju stelpurnar eru gerðar og það er eins gott að passa sig!

# 18 Högni – „Moon Pitcher“ 
Högni sendi loksins frá sér sína fyrstu sólóbreiðskífu í ár. Platan er góð en þarfnast aðlögunar enda nokkuð óhefðbundin og fer í ýmsar áttir. Lagið „Moon Pitcher“ þarfnaðist þó engrar aðlögunar og sýnir allt það besta sem Högni hefur upp á að bjóða.

# 17 Hatari – „X“ 
Hatari var sennilega sú íslenska hljómsveit sem kom hvað best frá Iceland Airwaves hátíðinni í ár. EP platan þeirra Neysluvara kom út í tæka tíð fyrir hátíðina og í einni svipan var hún ein umtalaðasta sveit landsins. „X“ er tryllt lag með kýrskýrum skilaboðum. Ég myndi allavega ekki vilja mæta þessum piltum í dimmu húsastræti, sérstaklega ekki trommaranum.

# 16 Úlfur Úlfur – „Bróðir“
Ég verð að viðurkenna að ég var fyrir eilitlum vonbrigðum með nýju plötuna hjá Úlfi Úlfi. Hún náði ekki sömu hæðum og Tvær plánetur en inn á milli er að finna frábær lög eins og „Bróðir“.  

# 15 Júníus Meyvant – „Mr. Minister Great“
„Mr. Minister Great“ er í raun gamalt lag en kom ekki út fyrr en 2017 og var m.a. á sérstakri Record Store Day útgáfu af Floating Harmonies sem var til að mynda ein af plötum ársins 2016 á Pottinum. Lagið er á pari við það besta sem Júníus hefur verið að gera og það er ánægjulegt að geta loksins notið þess í stofunni heima.

# 14 Bubbi Morthens – „Sól bros þín“
Bubbi leitaði aftur í einfaldleikann með plötunni sinni Túngumál og „Sól bros þín“ gaf smjörþefinn af því sem koma skyldi af þeirri plötu. Það fer ekki á milli mála um hvern er að ræða þegar lagið fer af stað, það er ákveðinn Bubbabragur yfir laginu sem er í rólegri kantinum og ákaflega ljúft áhlustunar.

# 13 Alexander Jarl – „Láttu í friði“
Alexander Jarl gaf út sína fyrstu breiðskífu í október í fyrra. Ef minnið er ekki að svíkja mig var „Láttu í friði“ fyrsta lagið af plötunni sem kom út. Lagið er stórgott og byrjunin setur tóninn fyrir það sem á eftir kemur. Maður heyrir á laginu að Alexander nýtir uppruna sinn í föðurlegg sem gerir lagið og reyndar mest alla plötuna frábrugðna annarri rapptónlist sem kemur út á Íslandi. Og það er x-faktorinn sem að Alexander Jarl hefur.

# 12 Floni – „Leika“
Annað lagið af þremur sem kom út með autotjúnaða neðanjarðasenumanninum Flona áður en hann náði að ropa frá sér 9 laga plötu í byrjun desember. Hann fær að eiga það að hann fer vel með autotjúnið og nýtir það sem nokkurs konar auka hljóðfæri sem smellpassar við tónlistina hans. Floni er flott viðbót í annars fjölbreytta rappsenu hér á landi.

# 11 Birnir ásamt Herra Hnetusmjör – „Já ég veit“
Ég viðurkenni að ég var ekki sannfærður um gæði þessa lags þegar ég heyrði það fyrst. Fram að því hafði ég fýlað allt sem hafði komið út með Birni en þetta lag var af allt öðrum toga. Fljótlega fór ég þó að fýla lagið betur og betur og ef ég vil reyna að vera svalur þá er þetta „go to“ lagið til þess að setja á fóninn. Kópavogur lengi lifi!

Torfi Guðbrandsson

Auglýsingar

Rock Werchter 2015: Föstudagur

Það má segja að föstudagurinn á Rock Werchter hafi verið sveipaður íslensku þema en tvær íslenskar hljómsveitir komu fram þann dag. Sú fyrri var hljómsveitin Fufanu sem opnaði daginn á KluB C sviðinu en hún hljóp í skarðið fyrir BADBADNOTGOOD sem þurfti að hætta við. Því miður var ég staddur í Leuven á sama tíma að borða ómerkilegt spaghettí og versla nokkrar nauðsynjavörur en samkvæmt tísti frá sveitinni var mætingin og stemningin góð sem eru frábær tíðindi. Seinni hljómsveitin var að sjálfsögðu Of Monsters and Men sem verður komið að síðar.

Screen Shot 2015-07-09 at 11.25.07 PM

Þegar ég mætti á aðalsvæðið var Damian „Jr. Gong“ Marley, sonur Bob Marley að spila á aðalsviðinu. Ég náði síðustu 6-7 lögunum og voru hápunktarnir ábreiðurnar af Bob Marley og The Wailers lögunum „Exodus“ og „Get Up, Stand Up“ enda kannast ég nú talsvert betur við þau lög heldur en lögin hans Damian. En það var ansi gott að byrja daginn á því að fá smá reggí í kroppinn og koma sér í gott stuð fyrir næstu hljómsveit sem var Of Monsters and Men.

Það var nokkuð margt um manninn þegar að OMAM steig á svið en sjálfur var ég staddur frekar aftarlega. Ég tók strax eftir því að hljóðstyrkurinn í hljóðkerfinu var ekki nógu góður svo ég færði mig nær þegar leið á tónleikana til að heyra betur í hljómsveitinni. Sveitin var í góðu formi og má kannski sérstaklega minnast á Nönnu Bryndísi sem bar af sér mikinn þokka á sviðinu og bauð uppá hlýlega nærveru. Lagavalið samanstóð af 12 lögum, 6 af gömlu plötunni og 6 af þeirri nýju. Það sem kom kannski helst á óvart var að hljómsveitin endaði tónleikana ekki á „Little Talks“ heldur „Six Weeks“ en hittarinn fékk að hljóma næst síðastur. Tónleikagestir voru greinilega vel kunnugir „Little Talks“ enda tóku þeir vel við sér og sungu hástöfum með þegar lagið var tekið. Þó að hljómsveitin sé ekki í miklu uppáhaldi hjá mér persónulega var ekki laust við að maður fyndi fyrir smá stolti að sjá hana spila á svona stórri hátíð fyrir framan mörg þúsund manns og samgleðst ég henni innilega fyrir þann frábæra árangur sem hún hefur náð.

Eftir tónleika OMAM tók við smá pása en planið var að sjá alt-J spila í hlöðunni. Fyrir það fyrsta var náttúrulega frekar furðulegt af tónleikahöldurum að setja alt-J ekki á aðalsviðið enda átti það eftir að sýna sig að þeir hefðu alveg átt erindi þangað. Sjálfur sleppti ég því að sjá þá í Vodafonehöllinni í byrjun júní enda alltaf staðráðinn í því að sjá þá á Rock Werchter og spara mér peninginn. Það var góð ákvörðun enda lagavalið nákvæmlega það sama og í sömu röð ef frá er talinn undanfari á undan laginu „Bloodflood“. Að mínu mati voru tónleikarnir frábærir þó að inná milli leynist lakari lög sem er þá aðallega að finna á seinni plötunni þeirra. Hlaðan var troðfull af fólki og það var varla líft inni í henni sökum hita en ég var við það að gefast upp og fá mér ferskt loft þegar tónleikarnir stóðu sem hæst. Þökk sé þrjósku kollega míns náði ég sem betur fer að halda tónleikana út og sé ég alls ekki eftir því. Tónleikarnir voru nefnilega helvíti góðir þrátt fyrir hitann og svitann og var ég gríðarlega sáttur við frammstöðu fjórmenninganna frá Leeds.

IMG_3629

Ég verðlaunaði sjálfan mig með ísköldum bjór eftir tónleika alt-J og tyllti mér á grasið fyrir utan hlöðuna en Mumford & Sons voru þá nýbyrjaðir að spila á aðalsviðinu. Það verður að viðurkennast að ég hef aldrei verið á Mumford vagninum og ef ég hefði fengið að ráða hefði ég haldið mig frá tónleikum þeirra líkt og ég gerði árið 2012. En kollegi minn sem stappaði í mig stálinu á alt-J vildi ólmur kíkja á tónleikana og voru örlögin mín því ráðin enda verður maður að koma fram við náungann eins og maður vill að hann komi fram við sig. Tónleikar M&S gerðu samt ekki mikið fyrir mig nema þá kannski að sannfæra mig enn frekar um hversu óáhugaverðir þeir eru og hversu grunnt tónlistin þeirra ristir í mín tónelsku eyru.

Sá sem var næstur á aðalsviðið og ætlaði jafnframt að loka föstudagskvöldinu var enginn annar en Pharrell Williams. Þessi eitursvali maður bauð uppá mikla skemmtun með fjölskrúðugu lagavali sínu en fyrir utan að taka efni af síðustu sólóplötu sinni henti hann í slagara á borð við „Get Lucky“, „Drop It Like It’s Hot“, „Blurred Lines“, „Hollaback Girl“ og nokkur N*E*R*D lög. Pharrell var í miklu stuði og skartaði sjóarahatt og sérsniðnum Adidas gallabuxum sem myndu líta fáránlega út á einhverjum öðrum en honum. Einnig bauð hann slatta af belgískum krökkum uppá svið í laginu „Happy“ og gerðist full dramatískur í flutningi sínum á hinu stórgóða lagi „Freedom“ sem var jafnframt síðasta lagið sem hann tók. Pharrell Williams er ansi líflegur og skemmtilegur listamaður og gleði hans smitar út frá sér og það er virkilega gaman á tónleikum með svoleiðis listamanni. Pharrell Williams var ansi góð tilbreyting frá öðrum listamönnum hátíðarinnar og lokaði þessum fína föstudegi með glæsibrag.

Torfi Guðbrandsson